– Ojcze, gdybyś trafił na listę, przeżyłbyś dwadzieścia lat więcej! Rozdział 12: Nagroda w postaci 200 000 juanów gotówką! Zaraz przedstawimy siódme miejsce!
Zhu Zhanji podniecił się: – Cesarz Dziadek przeżyje dwadzieścia lat więcej!
Zhu Di zamilkł na chwilę i powoli rzekł: – Nie tylko ja. Wy też. Kto trafi na listę, ten zyska dodatkowe lata życia.
Jego wzrok przesunął się po trzech synach, zatrzymując się w końcu na Zhu Zhanjim.
– Zhanji, ciebie też to dotyczy – powiedział.
Oczy Zhu Zhanjiego rozbłysły.
Cesarstwo Qing, płaszczyzna Qianlong.
Qianlong zamarł.
Potem jego oczy też się rozbłysły.
Dwadzieścia lat życia.
Gdyby trafił na listę, przeżyłby dwadzieścia lat więcej!
– Heshen!
Qianlong chwycił Heshena za ramię.
– Słyszałeś? Dwadzieścia lat życia!
Heshen pospiesznie odparł: – Słyszałem, słyszałem! Gratuluję cesarzowi! Gratuluję!
– Z twoimi zasługami, na pewno trafisz na listę!
Qianlong był tak podekscytowany, że jego twarz poczerwieniała.
– Gdybym trafił na listę, przeżyłbym dwadzieścia lat więcej! Nie, może nawet więcej!
W zupełności zapomniał, że jeszcze przed chwilą narzekał na Li Ganga.
Nie chodziło o to, czy walczył z Jin, czy nie, czy chodziło o przodków, czy nie; najważniejsze było to, że można było zyskać lata życia!
Heshen ostrożnie rzekł: – Cesarzze, a co mówiłeś wcześniej o tej liście…
Qianlong spojrzał na niego gniewnie: – O czym chcesz mówić? Listę ułożył Nieśmiertelny, musi być sprawiedliwa! Wcześniej byłem w błędzie!
Heshen pospiesznie przytaknął: – Tak, tak, cesarz jest oświecony!
Qianlong spojrzał w niebo, z coraz większą nadzieją, że trafi na listę.
...
Koniec epoki Północnej dynastii Song, rezydencja Li Ganga.
Li Gang siedział w gabinecie i czytał książkę.
Miał już ponad czterdzieści lat, skronie posiwiałe, ciało słabło z dnia na dzień.
Przez lata był degradowny i przenoszony, wyczerpany psychicznie i fizycznie, często czuł, że nie pożyje długo.
Wszystko, co działo się na niebiańskim ekranie, widział.
Kiedy zobaczył swoje imię na liście, zamarł.
Gdy zobaczył, jak jego życie jest opowiadane po kolei, jego oczy zaszkliły się.
Kiedy zobaczył zdanie „Li Gang zajmuje ósme miejsce na Liście Bohaterów Chin i zasługuje na to”, jego stare oczy zalały się łzami.
– Ja, Li Gang… czym zasłużyłem…
Później niebiański ekran rozbłysnął złotym światłem.
【Producent wideo Pan Gu nagradza ósmego na Liście Bohaterów Chin, Li Ganga –】
【Dwadzieścia lat życia！】
Złota smuga światła zstąpiła z nieba i wniknęła bezpośrednio do ciała Li Ganga.
Li Gang zatrząsł się cały.
Ciepły strumień przeszedł od czubka głowy i rozpłynął się po całym ciele.
Czuł, jak jego ciało się zmienia – zmęczenie zniknęło, siła powróciła, nawet białe włosy na skroniach w widoczny sposób ciemniały.
– To… to…
Li Gang wstał i poruszył rękami i nogami.
Nigdy wcześniej nie czuł się tak lekko.
Nigdy wcześniej nie czuł się tak silnie.
Podniósł głowę, spojrzał na niebiański ekran, ukląkł z hukiem i oddał trzy głębokie pokłony:
– Li Gang kłania się i dziękuje Nieśmiertelnemu Panu Gu!
– Nieśmiertelny Patronie, obdarzyłeś mnie dwudziestoma latami życia, Li Gang na pewno odda ci całe swoje oddanie krajowi i padnie martwy dopiero po wypełnieniu obowiązku!
Jego głos drżał, łzy płynęły mu po policzkach.
Dwadzieścia lat.
Pozostało mu dwadzieścia lat.
Mógł nadal pisać memoriały, nadal walczyć z Jin, nadal służyć Wielkiej Dynastii Song!
Za drzwiami służba również uklękła w komplecie, kłaniając się ku niebiańskiemu ekranowi.
– Gratulacje, panie! Gratulacje, panie!
Li Gang wstał, spojrzał na niebiański ekran, w jego oczach płonął nigdy wcześniej nie widziany żar.
...
Wielu ludzi z różnych dynastii patrzyło na tę scenę z zaczerwienionymi z zazdrości oczami.
Cesarstwo Qin.
Zhu Yuan zaciśniętą dłońmi szeptał: – Dwadzieścia lat… Gdybym mógł mieć dwadzieścia lat…
Cesarstwo Han.
Liu Che wziął głęboki oddech, odwrócił się i spojrzał na Wei Qinga i Huo Qubinga: – Powiedzcie, czy jest szansa, że trafię na listę?
Wei Qing cicho odparł: – Zasługi Waszego Majestatu są wiekopomne, oczywiście, że jest szansa.
Huo Qubing przytaknął: – Wasz Majestat na pewno trafi na listę!
Cesarstwo Tang.
Li Shimin powoli rzekł: – Ta nagroda w postaci dodatkowego życia jest cenniejsza niż wszelkie złoto i srebro.
Fang Xuanling przytaknął: – Wasz Majestat ma rację. Złoto i srebro można zostawić, ale życia nie. Życie jest prawdziwym bezcennym skarbem.
Dynastia Ming, płaszczyzna Hongwu.
Zhu Yuanzhang roześmiał się głośno: – Dobrze! Dobrze! Ten Nieśmiertelny Pan Gu jest szczodry!
Odwrócił się i spojrzał na całą armię urzędników: – Wy wszyscy słuchajcie, kto trafi na listę, osobiście dam mu ucztę!
Xu Da, Lan Yu i inni złożyli ręce w geście hołdu: – Służymy rozkazom!
Cesarstwo Qing, płaszczyzna Qianlong.
Qianlong wpatrywał się w niebiański ekran, mamrocząc pod nosem:
– Trafić na listę… trafić na listę… chcę trafić na listę…
Heshen po stronie cicho przytaknął:
– Cesarz na pewno trafi na listę, na pewno…
Na niebiańskim ekranie złote światło powoli się cofnęło.
Pojawił się wielki napis:
【Zakończono przedstawianie ósmej pozycji na Liście Bohaterów Chin, jutro zostanie wyemitowane siódme miejsce, prosimy o cierpliwość.】
Ludzie z różnych dynastii odetchnęli z ulgą.
Pozostało jeszcze siedem miejsc, wszyscy mieli nadzieję, że się na nich znajdą.
...
Czasy współczesne, Błękitna Gwiazda.
Jiangcheng, dwudziestometrowe mieszkanie.
Gu Shanhe oparł się na krześle, zadowolony przeglądając panel systemu.
【Ding! Gratulacje dla gospodarza, ten film wywołał ogromne wzburzenie emocjonalne we wszystkich dynastiach, gospodarz otrzymał 300 000 punktów emocji！】
【Aktualne saldo punktów emocji: 590 000 punktów！】
【Ding! Gratulacje dla gospodarza za otrzymanie dodatkowej nagrody: 200 000 juanów gotówką! Przelano na konto bankowe！】
Telefon zawibrował, przyszła wiadomość SMS z banku.
Gu Shanhe kliknął w nią, a jego usta wykrzywiły się w szerokim uśmiechu.
Łącznie z czternastoma tysiącami sześciuset juanami, które mu pozostały, miał teraz trzydzieści cztery tysiące sześciuset juanów.
– Systemie, ile mam teraz punktów emocji?
【Dla gospodarza, aktualne saldo punktów emocji wynosi: 590 000 punktów.】
Mając te 590 000 punktów emocji, miał szansę zmienić historię i sprawić, by ci bohaterowie nie mieli już żalu.
Dzień później, trzecia po południu.
Gu Shanhe przeciągnął się, masując zmęczone oczy.
Cztery godziny, całe cztery godziny, wreszcie skończył trzeci film.
Tym razem materiału było więcej niż za poprzednim razem, życie Yu Qian było zbyt długie –
Od uzyskania stopnia jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, do śmierci niesłusznie oskarżonego w wieku sześćdziesięciu lat, trzydzieści siedem lat wzlotów i upadków na dworze, a na końcu pozostało tylko powiedzenie „Nawet jeśli moje ciało zostanie zmiażdżone na kawałki, nie będę się bać; chcę zostawić czyste imię na świecie”.
Gu Shanhe wyeksportował film i obejrzał go jednym tchem.
Obraz zaczynał się od młodości Yu Qiana, poprzez jego okres jako gubernatora Henan i Shaanxi w średnim wieku, aż po zapierającą dech w piersiach bitwę o obronę Pekinu, kończąc na kropli łzy na placu egzekucji.
Sam poczuł, jak oczy mu się szklą.
– Publikuj.
【Publikacja zakończona.】
Gu Shanhe oparł się na krześle, patrząc, jak system odtwarza obrazy z dawnych dynastii.
Cesarstwo Qin, Pałac Xianyang.
Zhu Yuan przeglądał raporty, słysząc gwar na zewnątrz, odłożył bambusowe deszczułki i wyszedł.
Li Si pospiesznie go dogonił: – Wasz Majestat, niebiański ekran znów się świeci.
Zhu Yuan westchnął, nie zwalniając kroku.\Urzędnicy dworu czekali już przed salą, Meng Tian, Meng Yi, Wang Jian i inni zadzierali głowy, patrząc w niebo.
Na niebiańskim ekranie powoli skraplało się złote światło, a obraz stopniowo stawał się wyraźniejszy.
【Dzisiejsze przedstawienie siódmej pozycji na Liście Bohaterów Chin: Yu Qian】
Na ekranie pojawił się wiersz:
《Oda do Wapnia》
Ming Dynastia・Yu Qian
Dziesięć tysięcy uderzeń młotem z gór wydobyte,
Palący ogień traktowany jak nic.
Nawet jeśli ciało zostanie zmiażdżone na kawałki, nie będę się bać,
Chcę zostawić czyste imię na świecie.
Meng Tian przeczytał go na głos i podrapał się po głowie: – Co znaczy ten wiersz…?
Meng Yi zastanowił się: – Chyba chodzi o wapień? Dziesięć tysięcy uderzeń młotem, palący ogień, miażdżone ciało na kawałki…
Wang Jian przytaknął: – Używa wapnia jako metafory dla człowieka. Nie boi się tysięcy uderzeń młotem i palącego ognia, dopóki czyste imię pozostaje na świecie.
W oczach Zhu Yuana błysnęło uznanie.
– Dobry wiersz. Osoba, która potrafi napisać taki wiersz, musi być prosta i uczciwa. Rozdział 13: „Nawet jeśli moje ciało zostanie zmiażdżone na kawałki, nie będę się bać; chcę zostawić czyste imię na świecie”
Li Si cicho rzekł: – Wasz Majestat jest oświecony. Taki charakter to rzadkość.
Meng Tian podrapał się po głowie: – Ten Yu Qian, również jest z dynastii Ming?
Zhu Yuan westchnął: – Słysząc „Ming Dynastia・Yu Qian” w wierszu, wygląda na to, że jest z dynastii Ming.
Meng Yi westchnął z podziwem: – Ta dynastia Ming miała wielu lojalnych ministrów. Wcześniej Shi Kefang, a teraz Yu Qian.
Zhu Yuan milczał, wpatrując się w niebiański ekran.\Zaczął się zastanawiać, co ta osoba zrobiła, aby zająć siódme miejsce na tej liście.
...
Cesarstwo Han, Pałac Weiyang.
Liu Che stał przed pałacem z Wei Zifu, Wei Qingiem i Huo Qubingiem.
Na niebiańskim ekranie pojawił się „Oda do Wapnia”, Liu Che powoli ją przeczytał, a jego oczy rozbłysły.
– Dobry wiersz! Jakże „Nawet jeśli ciało zostanie zmiażdżone na kawałki, nie będę się bać; chcę zostawić czyste imię na świecie”!
Wei Zifu cicho rzekła: – Wasz Majestat, ten wiersz jest naprawdę dobry.
Huo Qubing podrapał się po głowie: – Wasz Majestat, czy ten wiersz mówi o wapniu, czy o człowieku?
Liu Che roześmiał się: – Zarówno o wapniu, jak i o człowieku. Yu Qian używa wapnia, by mówić o sobie.
Wei Qing przytaknął: – Nie boi się tysięcy uderzeń młotem i palącego ognia, taki charakter to rzadkość.
Huo Qubing zastanowił się i poważnie odparł: – W takim razie, czy moje walki też można nazwać tysiącem uderzeń młotem?
Liu Che spojrzał na niego gniewnie: – Ty walczysz, a on służy jako urzędnik, czy to to samo?
Huo Qubing skwapliwie zamknął usta.\Ale nadal wpatrywał się w niebiański ekran, nie mrugając.
...
Cesarstwo Tang, okres Zhenguan.
Gdy tylko na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, Cheng Yaojin podrapał się po głowie: – Co oznacza ten wiersz…?
Fang Xuanling roześmiał się: – Generał Cheng, ten wiersz mówi o wapniu, ale też o człowieku.
Cheng Yaojin był jeszcze bardziej zdezorientowany: – Jaki związek ma wapień z człowiekiem?
Li Jing wyjaśnił: – Wapień musi przejść przez tysiąc uderzeń młotem, zostać wydobyty z gór, a następnie spalony w ogniu, aby można go było użyć. Ten Yu Qian mówi, że chce żyć jak wapień, nie bojąc się trudności, byleby zachować czystość.
Cheng Yaojin nagle zrozumiał: – Och! W takim razie ta osoba musi być twarda jak skała!
Li Shimin roześmiał się: – Cheng Yaojin, tym razem mówisz poprawnie. Osoba, która potrafi napisać taki wiersz, na pewno ma twardy charakter.
Długobrzuchy Cesarzowa cicho rzekła: – Wasz Majestat, ja tym bardziej jestem ciekawa tego Yu Qiana.
Li Shimin przytaknął: – W takim razie oglądajmy dalej.
...
Cesarstwo Song, Bianliang, Tokio.
Zhao Kuangyin stał na murze pałacu, w towarzystwie Zhao Pu, Shi Shouxina i innych.
Gdy na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, Zhao Kuangyin przeczytał go i zamilkł na chwilę.
– Dobry wiersz.
Zhao Pu przytaknął: – Wasz Majestat, ten wiersz jest naprawdę dobry. Zwłaszcza ostatnia linijka – Chcę zostawić czyste imię na świecie. Nie każdy potrafi to osiągnąć.
Zhao Kuangyin westchnął,
– Nasza dynastia Song też miała takich ludzi. Li Gang jest jednym z nich.
Shi Shouxin cicho rzekł: – Wasz Majestat, czy ten Yu Qian również będzie taki jak Li Gang…?
Zhao Kuangyin zamilkł na chwilę: – Zobaczymy, kiedy będziemy oglądać dalej.
...
Dynastia Ming, płaszczyzna Hongwu.
Gdy tylko na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, Zhu Yuanzhang zamarł.
– Dziesięć tysięcy uderzeń młotem z gór wydobyte,
Palący ogień traktowany jak nic.
Nawet jeśli ciało zostanie zmiażdżone na kawałki, nie będę się bać,
Chcę zostawić czyste imię na świecie…
Czytając, nagle poczuł łzy w oczach.
Małżonka Cesarzowa cicho rzekła: – Wasz Majestat?
Zhu Yuanzhang machnął ręką, wziął głęboki oddech:
– Dobry wiersz. Ja też piął się w górę od samego dołu, wiem, co to znaczy „dziesięć tysięcy uderzeń młotem”. Ten Yu Qian ma kręgosłup.
Zhu Biao cicho rzekł: – Ojcowskie słowa są słuszne. Osoba, która potrafi napisać taki wiersz, z pewnością nie jest tchórzem.
Xu Da przytaknął: – Ja też tak myślę. Ta osoba musi być twarda jak skała.
Zhu Yuanzhang spojrzał na niebiański ekran i zamamrotał: – Takich ludzi powinno być w naszej dynastii Ming.
...
Dynastia Ming, płaszczyzna Yongle.
Gdy tylko na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, Zhu Gaoxu zaczął krzyczeć:
– Ten wiersz jest napisany dobrze! Nawet jeśli ciało zostanie zmiażdżone na kawałki – to jak to, że syn walczy!
Zhu Di spojrzał na niego gniewnie: – Zamknij się. On pisze o swoim charakterze, a nie o walce.
Zhu Gaoxu skwapliwie zamknął usta.
Zhu Gaochi powoli rzekł: – Ojcze, moim zdaniem, dwa słowa „czyste imię” w tym wierszu są najtrudniejsze do osiągnięcia.
Zhu Di przytaknął: – Najstarszy syn ma rację. Czyste imię jest trudniejsze niż cokolwiek innego.
...
Cesarstwo Qing, płaszczyzna Qianlong.
Qianlong stał przed Pałacem Qianqing, obok niego Heshen.
Gdy tylko na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, oczy Qianlonga rozbłysły.
– Dobry wiersz! Jakże „Chcę zostawić czyste imię na świecie”! Napisałem sporo wierszy, ale takich zdań ja rzeczywiście nie napisałem.
Heshen pospiesznie rzekł: – Wasz Majestat jest skromny. Twoje wiersze są ponadczasowe, jak można porównać wiersz tego Yu Qiana z twoimi?
Qianlong zadowolony przytaknął, ale nadal wpatrywał się w niebiański ekran.
Nauczył się teraz być grzeczny i nie mówił już głupot.
W końcu, gdyby uderzył go piorun, jego stare kości by tego nie wytrzymały.
...
Okres Trzech Królestw, Cesarstwo Cao Wei.
Cao Cao stał na murze twierdzy Ye, w towarzystwie Cao Pi, Cao Zhi, Xiahou Dun, Xiahou Yuan, Zhang Liao, Xu Huanga i innych.
Gdy na niebiańskim ekranie powoli pojawił się wiersz, Cao Cao przeczytał go i zamilkł na chwilę.
– Dobry wiersz.
Cao Zhi przytaknął: – Ojcze, podziwiam charakter tego wiersza.
Cao Cao spojrzał na niego: – Czy potrafisz napisać taki wiersz?
Cao Zhi zastanowił się: – Ja… nie potrafię.
Cao Cao westchnął: – Ludzie, którzy potrafią napisać taki wiersz, nie boją się śmierci. Zhi, jesteś zbyt łagodny, nie potrafisz tego napisać.
Cao Pi po stronie milczał, ale jego oczy wpatrywały się w niebiański ekran, pogrążony w myślach.
Xiahou Dun podrapał się po głowie: – Kanclerzu, kim jest ten Yu Qian?
Cao Cao roześmiał się: – Nie wiem. Prawdopodobnie ktoś z późniejszych czasów.
Zhang Liao cicho rzekł: – Słysząc ten wiersz, ten człowiek musi być prosty i nieustępliwy.
Cao Cao przytaknął: – Wen Yuan ma rację. Tacy ludzie, albo są wiekopomnymi mężami stanu, albo wiekopomnymi męczennikami.
...
Okres Trzech Królestw, Cesarstwo Shu Han.
Liu Bei stał na murach Chengdu z Zhuge Liangiem, Guan Yu, Zhang Fei, Zhao Yunem.
Gdy tylko na niebiańskim ekranie pojawił się wiersz, Zhang Fei zaczął krzyczeć:
– Ten wiersz jest napisany dobrze! Nawet jeśli ciało zostanie zmiażdżone na kawałki – to jak ja, stary Zhang!
Guan Yu spojrzał na niego gniewnie: – Ty walczysz, a on służy jako urzędnik, czy to to samo?
Zhang Fei obraził się: – Cóż złego w byciu urzędnikiem? Ja, stary Zhang, też nie boję się śmierci, służąc jako urzędnik!
Liu Bei bezradnie pokręcił głową.
Zhuge Liang delikatnie ruszył wachlarzem, powoli mówiąc:
– Panie, jeśli ta osoba była urzędnikiem, a potrafiła napisać taki charakter w wierszu, musi być uczciwym urzędnikiem.
Liu Bei przytaknął: – Mądry doradco ma rację. Ktoś, kto potrafi napisać „Chcę zostawić czyste imię na świecie”, nigdy nie będzie skorumpowany.
Guan Yu pogładził wąsy: – Podziwiam go.
Zhao Yun cicho rzekł: – Szkoda tylko, czy tej osobie udało się naprawdę zachować czyste imię przez całe życie.
...
Okres Trzech Królestw, Cesarstwo Wschodniego Wu.
Gdy na niebiańskim ekranie powoli pojawił się wiersz, Sun Quan przeczytał go i zamyślił się.
– Dziesięć tysięcy uderzeń młotem, palący ogień… czy to mówi o wapniu, czy o życiu?
Zhou Yu cicho rzekł: – Panie, ta osoba używa wapnia jako metafory dla siebie. Niezależnie od tego, jak wiele przeszedł trudności, musi zachować czystość.
Sun Quan przytaknął: – Gongjin ma rację. Ta osoba ma kręgosłup.
Lu Suwestchnął: – Szkoda tylko, czy tej osobie udało się naprawdę to osiągnąć przez całe życie.
Zhang Zhao prychnął: – Ilu ludziom się to udaje?
Lu Xun cicho rzekł: – Ci, którym się udaje, są bohaterami. Rozdział 14: Bitwa o obronę Pekinu, powstrzymanie ofensywy na południe, wygranie bitwy o obronę Pekinu.
Na niebiańskim ekranie zaczął się odtwarzać obraz.
【Życie Yu Qiana było świadectwem przejścia dynastii Ming od rozkwitu do upadku, a także tragicznym odzwierciedleniem koncepcji „śmierci urzędnika w obronie urzędu”.】
Na ekranie pojawił się młody urzędnik, o szczupłej twarzy i zdecydowanym spojrzeniu.
【Yu Qian, urodzony w 1398 roku, imię grzecznościowe Tingyi, pseudonim Jie’an, pochodził z Hangzhou w prowincji Zhejiang. Był inteligentny od dziecka, w wieku dwudziestu trzech lat uzyskał stopień jinshi i rozpoczął karierę urzędniczą. Podczas służby w regionie nie dawał łapówek ani nie szukał protekcji, był znany z czystości i prawości, a mieszkańcy nazywali go „Urzędnikiem Yu niebios”.】
Cesarstwo Qin.
Li Si pochwalił: – Uzyskanie stopnia jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, to coś.
Meng Yi przytaknął: – Kluczowe jest „nie dawanie łapówek ani nie szukanie protekcji”; w dzisiejszych czasach urzędnik, który nie daje łapówek, niewiele może osiągnąć.
Wang Jian westchnął: – Kiedy byłem młody, też nie dawałem łapówek, ale po kilku degradacjach nauczyłem się.
Zhu Yuan spojrzał na niego, milcząc.
Cesarstwo Han.
Liu Che pochwalił: – Uzyskał stopień jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, nie daje łapówek ani nie szuka protekcji, lubię takich ludzi.
Wei Qing cicho rzekł: – Wasz Majestat, tacy ludzie często łatwo obrażają innych.
Liu Che prychnął: – Co z tego, że obrażają innych? Dopóki ja tu jestem, kto śmie ich ruszyć?
Huo Qubing podrapał się po głowie: – Wasz Majestat, to jest późniejszy czas, nie możesz nad tym panować.
Liu Che spojrzał na niego gniewnie: – Wiem! Po prostu wyrażam swoje odczucia!
Cesarstwo Tang.
Cheng Yaojin podrapał się po głowie: – Uzyskał stopień jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, ten człowiek musi być świetny w nauce.
Fang Xuanling roześmiał się: – Generał Cheng, uzyskanie stopnia jinshi to nie tylko świetne umiejętności w nauce, ale też prawdziwe talenty.
Cheng Yaojin prychnął: – W każdym razie ja, stary Cheng, nie dam rady.
Li Shimin roześmiał się: – Cheng Yaojin, nie znasz nawet połowy liter, oczywiście, że nie dasz rady.
Cheng Yaojin zachichotał.
Dynastia Ming, płaszczyzna Hongwu.
Zhu Yuanzhang spojrzał na młodego Yu Qiana na niebiańskim ekranie, z podziwem w oczach.
– Uzyskał stopień jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, nie daje łapówek ani nie szuka protekcji, dobrze! W naszej dynastii Ming powinno być takich urzędników!
Zhu Biao cicho rzekł: – Ojcze, ten Yu Qian rzeczywiście jest dobrym urzędnikiem.
Xu Da przytaknął: – Bycie nazywanym „Urzędnikiem Yu niebios” w regionie oznacza, że faktycznie zrobił coś dla ludzi.
Lan Yu rzadko przytaknął: – Podziwiam takich ludzi.
Dynastia Ming, płaszczyzna Yongle.
Zhu Di patrzył na niebiański ekran i powoli przytaknął:
– Uzyskał stopień jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, nie daje łapówek ani nie szuka protekcji, ten człowiek jest interesujący.
Zhu Gaoxu prychnął: – To tylko nie dawanie łapówek, ja też nie daję łapówek.
Zhu Di spojrzał na niego gniewnie: – Jesteś księciem, kto śmie przyjąć twoje łapówki? On jest zwykłym jinshi, a to, że nie daje łapówek, to dopiero prawdziwa umiejętność.
Zhu Gaoxu skwapliwie zamknął usta.
Zhu Zhanji oparł małą głowę i zapytał: – Cesarz Dziadek, co stało się później z tym Yu Qianem?
Zhu Di westchnął: – Zobaczymy, kiedy będziemy oglądać dalej.
Cesarstwo Qing, płaszczyzna Qianlong.
Qianlong przytaknął: – Uzyskał stopień jinshi w wieku dwudziestu trzech lat, jest całkiem utalentowany.
Heshen pospiesznie rzekł: – Wasz Majestat ma rację. Ale w porównaniu z Waszym Majestatem, to wciąż daleko.
Qianlong zadowolony się uśmiechnął, ale nadal wpatrywał się w niebiański ekran.
Okres Trzech Królestw.