Po odłożeniu telefonu dyrektora Wanga, który był tak podekscytowany, że prawie krzyczał, Su Yi bawił się w połowie zjedzonym lizakiem Alpejskim i rzucił okiem na „Pieczęć Qinshan”, którą położył na chybił trafił na workbench.
Ciepła, gładka biała jadeitowa pieczęć, tani cukierek.
Jeden symbolizował przysługę od przedstawiciela elity Pekinu, drugi był najwyższą nagrodą, jaką mógł zaoferować pięcioletnie dziecko.
Ułożone obok siebie, w półmroku, tworzyły dziwnie harmonijną całość.
Su Yi poczuł, że nic nie mogło lepiej opisać jego obecnego życia – absurdalne, ale niesamowicie prawdziwe.
Przeciągnął się, a jego kości zaskrzypiały i strzyknęły.
Cały dzień wyczerpał go mentalnie, zwłaszcza gdy ręcznie odtwarzał dźwignię mniejszą od ziarnka ryżu, wymagało to skupienia, które niemal wyssało z niego całą energię.
Oparł się o leżankę, zamknął oczy i przywołał w myślach panel systemu.
Jak się okazało, na samej górze panelu unosił się złoty komunikat systemowy.
【Naprawa arcydzieła sztuki tamtych czasów zakończona sukcesem, przywrócono stuletnią, zapomnianą technologię, niosącą głęboką wartość emocjonalną.】
【Ocena zadania: Perfekcyjna.】
【Otrzymano: +4000 doświadczenia w naprawach, +5000 punktów systemu.】
【Poziom hosta podniesiony: technik napraw poziomu średniego (2462/5000) –> technik napraw poziomu średniego (6462/5000) –> zaawansowany technik napraw (1462/)】
【Gratulacje, host! Ukończono niezwykle trudną „naprawę twórczą”, odblokowano nową umiejętność pasywną: Mistrzowski Rzemieślnik Mechanik.】
【Mistrzowski Rzemieślnik Mechanik (pasywna): Twoje dłonie uzyskają stabilność i percepcję na poziomie submikronowym, zapewniając niemal instynktowną, doskonałą kontrolę nad operacjami cięcia, polerowania, kształtowania i montażu metali.】
Seria powiadomień była jak strumień czystej wody, który natychmiast zmył całe zmęczenie Su Yiego.
Awans o dwa poziomy!
Przeskoczył bezpośrednio z poziomu średniego na zaawansowany, a pasek doświadczenia nadal był w dużej mierze wypełniony. Co ważniejsze, nowo odblokowana umiejętność „Mistrzowski Rzemieślnik Mechanik” wydawała się oficjalnym potwierdzeniem jego niedawnego „pokazu boskiej ręki”.
Dzięki tej umiejętności pasywnej nie musiał już naciągać swoich nerwów jak struny, wykonując podobne precyzyjne prace.
„W końcu nie muszę polegać tylko na talencie”, zaśmiał się z siebie Su Yi.
Spojrzał na swoje saldo punktów, które wynosiło nieco ponad dziesięć tysięcy, i poczuł się bardziej pewnie niż kiedykolwiek wcześniej.
Ta rzecz dawała mu więcej poczucia bezpieczeństwa niż oszczędności bankowe.
Kiedy zastanawiał się, czy powinien udać się do sklepu po jakieś nowe, dobre rzeczy, światło przed sklepem przygasło i weszło dwóch młodych ludzi w niebieskich mundurach.
Na przedzie stał młody policjant o kwadratowej twarzy, z naramiennikiem, wyglądający na energicznego.
Za nim podążał policjant o okrągłej twarzy, z wciąż widoczną na twarzy dziecinną zaciekawieniem.
„Przepraszam, czy to jest repair shop mistrza Su Yiego?”, zapytał policjant o kwadratowej twarzy, jego ton był uprzejmy, ale jego oczy miały profesjonalny, oceniający wyraz.Przejrzał otoczenie sklepu, jego wzrok zatrzymał się na chwilę na proporcu z napisem „zasługa dla współczesności” wiszącym na ścianie.
„To ja”, Su Yi podniósł się z leżanki. „W czym mogę służyć, panowie policjanci?”
„Ach, jesteśmy z posterunku policji w południowej dzielnicy”, policjant o kwadratowej twarzy wyjął zza pleców coś zapakowanego w worek dowodowy… radio?
Nie, wyglądało bardziej jak stary magnetofon kasetowy, z obudową w charakterystycznym dla lat dziewięćdziesiątych szaro-białym plastiku, w wielu miejscach już pożółkłym.
„Chodzi o to”, zaczął szybko policjant o okrągłej twarzy, wyraźnie podekscytowany. „Dwa dni temu złapaliśmy na naszym posterunku recydywistę, który kradł akumulatory. Nie chciał nic powiedzieć. Potem przypomniał sobie pewien starszy kolega, że pięć lat temu był podobny przypadek, podczas przesłuchania podejrzany wspomniał coś o swoim kanale zbytu, nagrali to. Wygrzebaliśmy taśmę z dowodami rzeczowymi z tamtego okresu, ale… urządzenie do odtwarzania taśm się zepsuło.
Policjant o kwadratowej twarzy spojrzał na swojego partnera, przejął rozmowę i zwięźle dodał: „Urządzenie było importowane lata temu, dawno już nie jest produkowane, odwiedziliśmy kilka miejsc, ale wszyscy mówili, że nie da się tego naprawić. Potem usłyszeliśmy od naszej sąsiadki, cioci Zhang… że masz tu dobre umiejętności, więc przyszliśmy zapytać.”
Kiedy mówił „dobre umiejętności”, jego ton był wyraźnie powściągliwy.
Oczywiście, od posterunku policji do tego miejsca, wersja usłyszana od cioci Zhang, w kontraście do tego appearującego na młodszego od nich technika napraw, i tej zniszczonej małej firmie, tworzyła ogromną przepaść.
Na pokoju transmisji na żywo, widzowie z czarnymi ekranami znów się rozgorączkowali.
【Nadeszło! Nadeszło! Finał relacji policja-ludzie!】
【Zakładam się o pięć złotych, że znowu źle włożyli baterię.】
【Zbyt płytkie, zgaduję, że nie podłączyli wtyczki.】
【Po naprawie pozytywki klasy narodowego skarbu, teraz naprawiamy magnetofon posterunku policji. Życie streamera jest tak proste, bezpretensjonalne i nudne.】
Su Yi wziął worek dowodowy i przez plastikową torbę przyjrzał się staremu magnetofonowi.
【Przedmiot: Profesjonalny magnetofon wywiadowczy Sony TCM-5000EV (poważnie zużyty)】
【Diagnoza usterki: 1. Pasek napędowy postarzał się i pękł. 2. Gumowy docisk taśmy stwardniał, powierzchnia nierówna. 3. Szczotki silnika nadmiernie zużyte, prędkość obrotowa niestabilna.】
【Kluczowy problem: Poważne zużycie szczotek silnika powoduje niestabilne zasilanie, uniemożliwiając utrzymanie stałej prędkości obrotowej, co skutkuje silnymi drganiami i zniekształceniami dźwięku podczas odtwarzania.】
„Pasek się zerwał, trzeba też wymienić docisk taśmy”, powiedział spokojnie Su Yi.
„Tak, tak, tak!” okrągłotwarzy policjant klepnął się w udo. „Rozebraliśmy go i zobaczyliśmy, w środku był zerwany czarny gumowy pasek!”
Policjant o kwadratowej twarzy zmarszczył brwi. Te dwa problemy zauważyli sami, ale nie mogli znaleźć części ani ich rozwiązać. Ten młody człowiek powiedział to od razu po jednym spojrzeniu, miał pewne zdolności.
„Ale to nie są wielkie problemy”, Su Yi zmienił ton.
„To jaki jest wielki problem?”, zapytał policjant o kwadratowej twarzy.
Su Yi wskazał na wnętrze urządzenia, w niepozornym rogu: „Silnik. Szczotki w środku są prawie zużyte, nawet jeśli wymienisz pasek, prędkość obrotowa będzie niestabilna, dźwięk będzie się zmieniał, jakby wył duch, i nie będzie można nic zrozumieć.”
Obaj policjanci spojrzeli na siebie, widząc zdziwienie w oczach drugiego.
Problem z silnikiem, całkowicie go nie zauważyli.
„Więc… da się to naprawić?”, ton policjanta o kwadratowej twarzy zmienił się z uprzejmego na pytający.
„Tak.”
Odpowiedź Su Yiego składała się tylko z jednego słowa.
Założył rękawice antyelektrostatyczne, ostrożnie wyjął urządzenie z worka dowodowego i zręcznie odkręcił tylną pokrywę.
Zerwany na dwie części pasek wisiał w środku jak martwy wąż.
Nie zajmując się na razie paskiem, wyjął bezpośrednio miniaturowy silnik, mniejszy od kciuka.
Dzięki podwójnemu wsparciu „Mistrzowskiego Rzemieślnika Mechanika” i „Proficient Mechanical Vision”, nawet nie potrzebował mikroskopu. Wziął parę ostrych pęset, podważył zatrzaski tylnej pokrywy silnika, odsłaniając szczotki i komutator, mniejsze od ziaren sezamu.
Rzeczywiście, te dwie małe szczotki były tak zużyte, że pozostała z nich tylko cienka warstwa, prawie dotykająca podstawy.
„Gdzie znajdziemy takie części?”, okrągłotwarzy policjant pochylił się, by spojrzeć, zmartwiony.
Su Yi nic nie powiedział, sięgnął do pudełka z materiałami i wyjął kawałek starej uszczelki samochodowej wycieraczki, a następnie za pomocą małej pęsety wyjął z niej cienki, elastyczny grafitowy pręt.
Następnie wziął maleńki pilnik niemieckiej produkcji.
Spektakl zaczął się ponownie.
Na oczach dwóch policjantów i setek tysięcy widzów na streamie, pilnik w dłoni Su Yiego wydawał się ożyć. Nie używał imadła, tylko między dwoma palcami ściskał grafitowy pręt, cieńszy od zapałki, a drugą ręką trzymając pilnik, szybko i precyzyjnie go szlifował.
Pył grafitowy opadał kaskadą. W niecałą minutę, dwa nowe, idealnie dopasowane do oryginału miniaturowe szczotki, narodziły się na jego koniuszkach palców.
Oczy obu policjantów prawie wypadły z orbit.
Nawet podczas zatrzymywania przestępców ich ręce nie były tak stabilne! To nie była naprawa, to było czarodziejstwo!
Su Yi użył pęsety, aby zamontować nowe szczotki w silniku, ponownie go złożył, a następnie bez pośpiechu wyjął z szafki z częściami pasek napędowy o zbliżonych wymiarach i zupełnie nowy docisk taśmy, po czym je wymienił.
Cały proces przebiegł płynnie.
„Gotowe”, założył tylną pokrywę i podał urządzenie.
Okrągłotwarzy policjant drżącymi rękami odebrał magnetofon, włożył taśmę i nacisnął przycisk odtwarzania.
Po lekkim szumie prądu, z głośnika wydobył się czysty, stabilny męski głos, bez żadnych zniekształceń czy drgań.
„…ja wysłałem to na złomowisko przy zachodniej bramie miasta, kupił to jakiś starszy facet o nazwisku Li, brał wszystko…”
Głos był niesamowicie czysty!
„Udało się! To właśnie to!”, okrągłotwarzy policjant był tak podekscytowany, że prawie podskoczył.
Policjant o kwadratowej twarzy również był w szoku. Spojrzał na Su Yiego z pełnym podziwu wzrokiem. Teraz wreszcie zrozumiał, dlaczego ciocia Zhang tak zachwalała to miejsce.
„Mistrzu Su, bardzo dziękuję! Bardzo nam pomogłeś!”, wyjął portfel. „Ile to kosztuje?”
Su Yi spojrzał na magnetofon, a potem na dwóch młodych policjantów, którzy najwyraźniej dopiero zaczynali pracę. Uśmiechnął się. „Koszt części dwadzieścia, koszt robocizny… potraktuj to jako mój wkład w wasz posterunek policji.”
„Jak można!”, nalegał policjant o kwadratowej twarzy, chcąc zapłacić.
Su Yi machnął ręką. „W porządku, jeśli kiedyś mój elektryczny rower zniknie pod spodem, po prostu przyślijcie szybciej patrol.”
Ten żart natychmiast rozładował atmosferę.
Dwóch policjantów podziękowało wielokrotnie i odeszło. Przed wyjściem policjant o kwadratowej twarzy specjalnie poprosił o numer telefonu Su Yiego, mówiąc, że od teraz wszystkie naprawy sprzętu ich jednostki będą zlecać jemu.