Chociaż tytuł „Conkubina Rong nie jest uprzywilejowana” brzmiał niczym grom z jasnego nieba, który obudził drzemiące istnienie.
Chociaż tytuł „Conkubina Rong nie jest uprzywilejowana” odbijał się echem raz po raz, nie tylko w uszach, ale i głęboko w duszy.
Pod wpływem ponurego nastroju i niechęci, świadomość, która pogrążyła się w chaosie, stopniowo odzyskała przytomność, spoglądając na całkowicie obcy świat przed nią.
Z równą dozą niepokoju i ciekawości przyglądała się temu zupełnie nowemu światu. Wszystko, co widziały jej oczy, całkowicie wywróciło do góry nogami dotychczasowe pojmowanie świata przez Conkubinę Rong, Ma Jia Ji Nai.
Ten świat był zupełnie inny niż Dynastia Qing, w której żyła Ji Nai.
Nowe rzeczy, nowe sposoby życia i nowe idee – wszystko to przyciągało uwagę Ji Nai. Przyciągało ją, by krok po kroku aktywnie poznawać ten świat.
Niestety, wyglądało na to, że Ji Nai nie mogła swobodnie i niezależnie się poruszać. Ograniczenia przestrzenne uniemożliwiały jej zobaczenie dalszych zakątków tego świata.
Po obserwacjach trwających ponad dziesięć dni, Ji Nai odkryła, że jej pole działania wydaje się być powiązane z małą dziewczynką przed nią. Choć „mała dziewczynka” to może nie do końca precyzyjne określenie.
W końcu, gdyby żyła w czasach Wielkiej Dynastii Qing, w jej wieku prawdopodobnie byłaby już matką kilkorga dzieci.
Ale w tym świecie była jeszcze tylko jakąś studentką uniwersytecką. I dziewczęta mogły uczęszczać na uniwersytety?
Najbardziej zdziwiła Ji Nai jednak wiadomość, że w tym wieku kobiety osiągają wiek uprawniający do wstąpienia w związek małżeński, a do tego panuje tam system monogamiczny.
Monogamia! Gdyby w czasach Dynastii Qing również istniał system monogamiczny, czy ona i Kągs-xi…?
Nie, to nie tak. Gdyby wtedy obowiązywała monogamia, to ani ona, ani Kągs-xi nie miałyby szans.
Przecież na koniec dnia, chociaż posiadała zaszczytny tytuł jednej z Cztery Konkubiny, była jedynie konkubiną.
Jedyną osobą, którą można było nazwać żoną Kągs-xi, była Cesarska Małżonka Xiaoyiren, jego pierwsza uznana małżonka.
Następnie Szlachetna Konkubina Tong Jia i uczona Niǔgǔlù, które zostały oficjalnie ustanowione królowymi przez Kągs-xi, można uznać za jego kolejne małżonki.
A Cesarzowa Uya, dzięki swojemu dobremu synowi, została pośmiertnie wyniesiona do rangi cesarzowej, co również można uznać za żonę Kągs-xi.
Myśląc o tym, Ji Nai uznała siebie za trochę śmieszną. Do tej pory wciąż myślała o tym mężczyźnie.
Ale jak mogłaby o nim nie myśleć? Znali się i kochali od młodości, razem wychowali sześcioro dzieci, nawet jeśli później ich uczucia znacznie osłabły.
Niemniej jednak spędzili razem kilkadziesiąt lat. Ponadto, niezależnie od tego, co wydarzyło się później, pierwotne uczucie było prawdziwe.
W przeciwieństwie do tego świata, gdzie obowiązuje zasada „jedna osoba na całe życie”, tej wyłącznej, jedynej miłości, w jej czasach trójka żon i czwórka konkubin była normą.
Szacunek między małżonkami był powszechny, a nawet jeśli rzadko zdarzali się kochający się małżonkowie, i tak pojawiały się inne kobiety.
Nawet Nalan Xingde, który napisał „jedna osoba na całe życie, jak można w dwóch miejscach doświadczyć utraty duszy”, nie miał tylko jednej żony.
Mówienie, że nie miało to żadnego znaczenia, byłoby kłamstwem, ale nie przeszkadzało to w powstawaniu miłości między mężczyzną a kobietą. Tej czystej miłości, którą być może można było doświadczyć tylko w tym wieku.
Jednak niestety, nawet w tym wieku, w którym obowiązuje system małżeństw monogamicznych, nadal dochodzi do dużej liczby zdrad ze strony mężów lub żon.
Ji Nai zastanowiła się i doszła do wniosku, że woli system czterech konkubin i trzech żon ze swoich czasów.
W końcu, wolała jawne istnienie innych kobiet jej męża niż ukryte zdrady. Widząc liczne historie o intrygach, oszustwach i ostatecznym upadku, Ji Nai czuła dreszcz przerażenia.
Ji Nai twierdziła, że nie jest zbyt inteligentną kobietą. Gdyby to ona była stroną oszukiwaną, prawdopodobnie przegrałaby wszystko.
Poza tym była tylko konkubiną, w obecnych czasach można by ją nazwać znienawidzoną kochanką, nawet jeśli była jedną z tych konkubin, które najwcześniej towarzyszyły Kągs-xi.
Ograniczenia epoki, edukacja otrzymana od dziecka oraz przykłady z otoczenia sprawiły, że chociaż tęskniła za ideą „jedna osoba na całe życie”, nie dążyła do niej z całych sił. Zamiast tego rozważała czynniki materialne i dochodziła do wniosku, jaki system małżeński był dla niej najodpowiedniejszy.
W miarę jak Ji Nai stopniowo poznawała i akceptowała wszystko w nowym świecie, nieświadomie ulegała wpływom tej epoki.
Chociaż w gruncie rzeczy nadal była kobietą żyjącą w feudalnej dynastii, odrzuciła duszę duszącą atmosferę minionych czasów i przesiąkła unikalnym, żywotnym duchem tej epoki.
Jeśli miałaby wskazać różnicę, to prawdopodobnie jej serce ożyło.
Chociaż Ji Nai pochodziła z rodu Mǎjiā, który był niewolnikiem dworskim, i nie była czystą Chinką, to jednak ze względu na wpływy chińskich zwyczajów po zdobyciu Pekinu przez Dynastię Qing, a także ze względu na własny charakter, bardziej przypominała chińską kobietę niż mandżurską panienkę, choć nie była typu delikatnego.
Przy okazji, wśród Cztery Konkubiny w tamtym czasie, Conkubina Hui była inteligentna i elegancka, ale nie była szczególnie faworyzowana. To raczej delikatna ona sama i pełna temperamentu Conkubina Yi cieszyły się wielkim powodzeniem Kągs-xi. Co do Cesarzowej Uya, wyglądało na to, że miała podobny typ osobowości jak ona?
Dlatego nawet gdyby nie nastąpił rzekomy dystans z Kągs-xi z powodu kolejnych utrat dzieci, to gdy Cesarzowa Uya wkroczyła do pałacu, ona była już w starszym wieku. Chociaż nie można było mówić o utracie urody, nie mogła dorównać młodym pałacowym konkubinom w przyciąganiu uwagi Kągs-xi.
Myśląc o tym, miała zaledwie dziesięć lat, gdy wstąpiła do pałacu, a trzynaście, gdy skonsumowała małżeństwo z Kągs-xi. W tym świecie kobiety w wieku czternastu czy piętnastu lat były jeszcze dziećmi.
Psiakrew, to doprawdy zawstydzające.
Okazało się, że kobiety po dwudziestce są w pełni dorosłe, a kobiety po trzydziestce i czterdziestce nadal mogą zachować swój urok.
Cóż, więc nie ma się co dziwić, że się zestarzała, to Kągs-xi miał zbyt perwersyjne gusta.
Okazało się, że bandażowanie stóp jest okrucieństwem wobec kobiet, że jest to zniekształcone piękno wymagające łamania kości stóp. Na szczęście jej rodzina, aby jej córka mogła z powodzeniem uczestniczyć w selekcji do pałacu, nie kazała jej bandażować stóp.
Okazało się, że głównym powodem, dla którego kobiety osiągają wiek uprawniający do wstąpienia w związek małżeński dopiero po dwudziestce, jest umożliwienie kobiecemu organizmowi pełnego rozwoju. Przedwczesne ciąże i porody mogłyby zaszkodzić zarówno matce, jak i dziecku.
Ten mały rozdział jeszcze się nie skończył, kliknij następną stronę, aby kontynuować czytanie dalszej ekscytującej treści!
Czy to zatem był powód przedwczesnej śmierci Cheng Rui i innych? Gdyby nie słabe zdrowie, nie straciliby życia tak łatwo w pałacowych intrygach.
Skoro kazirodztwo tak poważnie szkodzi dzieciom, nic dziwnego, że Szlachetna Konkubina Tong Jia (Cesarska Małżonka Xiaoyiren), po latach bezdzietności, urodziła córeczkę, która zmarła po kilku miesiącach.
Dziecko było tylko chorowite, co było szczęściem w nieszczęściu. Gdyby urodziło się zdeformowane lub miało problemy z rozwojem umysłowym, zarówno Szlachetna Konkubina Tong Jia, jak i ród Tóngjiā ponieśliby konsekwencje.
Rodzina królewska nie tolerowałaby takiej skazy i natychmiast by się nią zajęła, a najłatwiejszym sposobem dla cesarza było przeniesienie gniewu na kogoś innego.
Okazało się, że siła rodów służebnych, takich jak jej, w haremie Dynastii Qing sięgnęła tak daleko, że za jedno jajko płacono uncję srebra. Nawet guwernantka księżniczki próbowała przejąć nad nią kontrolę.
Ji Nai zawsze wiedziała, że niewolnicy pałacowi nie byli dobrymi ludźmi, a przypadki ujarzmiania panów przez sługi nie były rzadkością, zwłaszcza wśród faworyzowanych konkubin. Ich miesięczne wynagrodzenia były potrącane, a na jedzenie i lód musieli wydawać własne pieniądze.
Jednakże, będąc ulubienicą od samego początku, a później rodząc kolejne dzieci, chociaż dzieci stale odchodziły, zawsze miała przy sobie książąt. Nawet jeśli przestała być faworytką Kągs-xi, została wyniesiona do rangi Conkubiny Rong, a nawet otrzymała władzę do pomocy w zarządzaniu haremem. Słudzy poniżej powinni byli jej schlebiać, a nie ją poniżać.
Pomyślmy o licznych rodach służebnych. Ród Mǎjiā w pałacu, w zasadzie, opierał się na jej wieloletnich działaniach w haremie.
Wręcz przeciwnie, ród Cesarzowej Uya, ponieważ jej dziadek był szefem kuchni Esen, miał dostęp do ludzi od samego początku, gdy tylko Cesarzowa Uya wkroczyła do pałacu.
Widząc te przerażające przypuszczenia, czy Cesarzowa Uya została celowo wyszkolona przez ród służebny zgodnie z preferencjami Kągs-xi? Cztery Konkubiny: Hui, Yi, De, Rong, czy wszystkie pochodzą z rodów służebnych? Czy potęga rodów służebnych nie jest zbyt wielka? I tak dalej.
Najpierw Ji Nai była zaskoczona, a potem chłodno się uśmiechnęła. Wcześniej, ze względu na swoje pochodzenie, prawdziwie korzystała z udogodnień, jakie oferowały rody służebne, dlatego nigdy o tym nie myślała.
Ale teraz, myśląc o tym, że siła rodów służebnych w haremie Kągs-xi rzeczywiście była wielka, a w późniejszych latach Cesarz szczególnie faworyzował chińskie kobiety, nie wiedziała, czy miało to związek z tymi rozważaniami.
Okazało się, że ospę można leczyć szczepionką, że azotan potasu można wykorzystać do produkcji lodu, że…
Zasięg możliwości Ji Nai mógł być ograniczony, ale dziesiątki lat życia jako wysoko postawiona konkubina zapewniły jej niewątpliwą wiedzę. Do tego dochodziły lata pałacowych intryg i późniejsze doświadczenie w pomocy w zarządzaniu haremem, a także jej metody działania.
Dlatego Ji Nai, używając własnego zrozumienia, akceptowała i integrowała się z tym światem, ale bynajmniej nie została przez niego zdominowana.
Ji Nai nadal była tą samą Conkubiną Rong. Nawet jeśli uczyła się i przyswajała wiedzę i idee tego świata, nie stała się mieszkańcem tej epoki.