Kiedy Qīngmíng zastanawiał się nad tajemnicami ogrodu, Wu Èrbái odwrócił się i przeszedł między dwiema splatającymi się sztucznymi górami. Nagle, niczym „ willows dark, flowers bright ”, ukazała się przed nim szeroka, otwarta droga, niedaleko której znajdowało się główne wejście do małego budynku.
„ Qi Men Dun Jia !? ” Qīngmíng był zaskoczony. Chociaż nie było to zbyt skomplikowane, nie spodziewał się, że Wu Èrbái potrafi ustawić tak prosty szyk we własnym ogrodzie.
Po drugiej stronie, podziwiając Qīngmínga, Wúxié również był podekscytowany. „To jest takie super!\”