W pałacu Jingren Zhen Huan rodziła przez całe cztery dni. Urodziła prawie 400 dzieci, a pałac Suiyu Xuan, a nawet cały pałac cesarski, nie mogły ich pomieścić.
Cesarz musiał umieścić nadwyżkę dzieci w Yuanmingyuan, co ledwo wystarczyło. W końcu teraz jego dzieci były niemowlętami, a kto wie, co będzie, gdy dorosną.
Dziecko rodziło się w pałacu Suiyu Xuan co ćwierć godziny. Czas nie był stały, co zmusiło położne do pracy w systemie trzyzmianowym, aby ledwo nadążyć.
Gdy minął kolejny dzień, Zhen Huan w końcu przestała rodzić. Cesarz był tak szczęśliwy na tę wiadomość, że prawie się rozpłakał. W ciągu ostatnich kilku dni pojawiło się dziewięćset jego dzieci. Jeszcze miesiąc temu martwił się, że ma za mało dzieci. Teraz miał ich dziewięćset i nie mógłby ich wszystkich zobaczyć w ciągu jednego dnia.
W pałacu Suiyu Xuan Zhen Huan obudził się od płaczu dzieci. Nie mogąc spać, zawołała Huanbi i Liu Zhu, aby dowiedzieć się, co się dzieje.
Gdy Liu Zhu zobaczyła, że Zhen Huan się obudziła, rozpłakała się i położyła na Zhen Huan. Huanbi, jakby wyczerpana, opowiedziała o tym, co się stało, gdy Zhen Huan straciła przytomność.
"Co? Huanbi, mówisz, że rodziłam dzieci prawie przez pięć dni i urodziłam pięćset dzieci? Spałam tylko przez chwilę, jak to możliwe?"
Zhen Huan przypomniała sobie, że jej brzuch nagle się powiększył. Ale Cesarz jej nie faworyzował, a ciąża trwała dziesięć miesięcy. Zhen Huan nie mogła uwierzyć w to, co mówiła Huanbi.
W tym czasie Liu Zhu również przestała płakać i zaczęła potwierdzać słowa Huanbi. Huanbi pociągnęła Liu Zhu za rękę, wybiegła i przyniosła kilka dzieci, stawiając je przed Zhen Huan.
Słysząc, że Zhen Huan się obudziła, Cesarz, po chwili wahania, udał się do pałacu Suiyu Xuan. Widok wychudzonej Zhen Huan sprawił, że Cesarz poczuł się, jakby zobaczył dawno zaginioną Wan Wan, a ponadto Zhen Huan urodziła mu dzieci.
Myślami gdzieś daleko Cesarz dawno zapomniał, że Zhen Huan urodziła nie pięć, a pięćset dzieci.
Cesarz podjął decyzję. Zdecydował, że odbędzie się wielka uroczystość z okazji miesiąca narodzin dzieci Zhen Huan. W jego oczach były tylko te pięćset dzieci urodzonych przez Zhen Huan. Cesarz nie brał pod uwagę pozostałych trzystu dzieci, ani tego, co pomyślą Cesarzowa Huá i inne konkubiny.
Kiedy Zhen Huan usłyszała, że Cesarz urządza przyjęcie z okazji miesiąca narodzin jej dzieci, jej wychudzone oblicze nabrało odrobiny dumy. Wiedziała, że Cesarzowa Huá również urodziła dziecko, ale nie otrzymała takiego traktowania.
Gdy Cesarz opuszczał pałac Suiyu Xuan, jego myśli powróciły, ale tylko trochę. Cesarz przez chwilę się zastanawiał, po czym zdecydował się ukryć to przed wszystkimi w pałacu, aby zrobić Zhen Huan niespodziankę.
W Yuanmingyuan Czwarty Książę zobaczył, że tej nocy przybyło dziesiątki jego braci, a przecież słyszał, że cały pałac jest pełen jego braci i sióstr.
Głowa Czwartiego Księcia zamieniała się w papkę. Miał tak wielu braci i sióstr, czy Ojciec Cesarz nadal będzie go zauważał? Czwarty Książę zastanawiał się, co ma robić w przyszłości, nie chciał tak zostać zapomniany.
Cesarz naprawdę starał się zrobić komuś niespodziankę. Wydał jedną trzecią swoich prywatnych zasobów na uroczystości z okazji miesiąca narodzin.
Cesarzowa Huá, Cesarzowa Duan i inne doglądały dzieci i nie zwracały uwagi na świat zewnętrzny. Kiedy Cesarzowa Huá i inne zdały sobie sprawę, już stały przy stole podczas przyjęcia z okazji miesiąca narodzin.
Cesarz nie urządzał wielkiej ceremonii, ponieważ dzieci było za dużo, a wydatki były ogromne. Zaproszono więc kilku członków rodziny cesarskiej. Uroczystość z okazji miesiąca narodzin nie była skomplikowana, ale ponieważ było pięćset dzieci, jej przebieg został wielokrotnie skrócony.
Cesarzowa Duan i Konkubina Jing szczerze nienawidziły Zhen Huan. Dlaczego jej dzieci mogły otrzymać od Cesarzowej wielką ceremonię z okazji miesiąca narodzin?
Cesazowa Huá również szczerze nienawidziła Zhen Huan. Po narodzinach dziecka Cesarzowa Huá przestała być zakochana. Jednocześnie nienawidziła Cesarzowej nierównego traktowania. To były jej dzieci, a jej dziecko urodziło się najwcześniej, a Cesarz nawet go nie odwiedził.
Także Yí Xiū usłyszała o przyjęciu z okazji miesiąca narodzin dzieci Zhen Huan i z żalem pomyślała o bezwzględności Cesarzowej. Jednocześnie przypomniało jej się miejsce jej Hóng Huī w sercu Cesarzowej, porzucone i zapomniane.
W tym momencie na ekranie Yí Xiū pojawiło się powiadomienie, aktualizujące kolejnego odbiorcę systemu „Dziecko do odbioru”. Yí Xiū szybko wybrała opcję, wykorzystując pozostałe dostępne miejsca.
Podczas przyjęcia z okazji miesiąca narodzin, Cesarz i Zhen Huan spojrzeli na siebie, nie zauważając niczego. W oczach Cesarzowej była tylko Zhen Huan. W następnej chwili brzuch Cesarzowej powiększył się na oczach wszystkich.
Cesarz zemdlał z bólu. Położne, które ledwo odpoczęły przez miesiąc, dowiedziały się, że w pałacu cesarskim ktoś rodzi. Przybyły do pałacu cesarskiego i odkryły, że to Cesarzowa ma rodzić. Położne nie miały czasu na panikę i gorączkowo zabrały się do odbierania porodu u Cesarzowej.
Członkowie rodziny cesarskiej uznali tę nagłą porodową sytuację Cesarzowej za zbyt dziwną i powstrzymali się od komentarzy.
Cesazowa Huá, wiedząc, że Cesarzowa rodzi, powiedziała do Sòng Zhī: „Czy po tym, jak Cesarzowa urodzi własne dziecko, będzie się przejmować dziećmi Concubine Wan? Cesarzowa to bezwzględna osoba”.
Minął dzień i noc. Cesarzowa w końcu urodziła dziewięćdziesiąt dziewięć dzieci. Nie wiadomo, czy to dlatego, że Cesarzowa rodziła osobiście, ale zaczęła emanować macierzyńskim blaskiem. Oczywiście dotyczyło to tylko jej dziewięćdziesięciu dziewięciu dzieci.
Zhen Huan została już dawno zapomniana przez Cesarzową. To, co Cesarzowa robi codziennie, to doglądanie swoich dzieci. Nawet oglądanie wszystkich dzieci jednego dnia nie wystarczało, nie wspominając o pamiętaniu o innych.
Zhen Huan wydawała się rozumieć nagłą zmianę w postawie Cesarzowej. Ale ponieważ dzieci było tak dużo, a Cesarzowa odesłała część służących i eunuchów, Zhen Huan nie ufała nikomu innemu w opiece nad swoimi dziećmi. Musiała sama starać się opiekować dziećmi, była tak zmęczona, że nie pamiętała nawet o Cesarzowej.
Mając własne dzieci, Cesarzowa coraz bardziej żałowała pieniędzy, które wydała na przyjęcie z okazji miesiąca narodzin dzieci Zhen Huan. Czy nie lepiej byłoby zostawić je dla swoich dzieci? Miała przecież dziewięćdziesiąt dziewięć dzieci.
Od tej pory cały pałac cesarski był pełen dzieci, z wyjątkiem pałacu Jingren Cesarzowej. Rzeczywiście, niektórzy myśleli o umieszczeniu dzieci w pałacu Jingren, ale Yí Xiū zawsze odmawiała, twierdząc, że jej choroba jest zaraźliwa dla dzieci.
Wydatki Cesarzowej rosły coraz bardziej, więc rozkazała, aby dzieci w każdym pałacu były hodowane przez siebie. Cesarzowa Huá i inne, po usłyszeniu tego, słownie przeklęły Cesarzową, ale same miały pewne zapasy, a ich rodziny czasami udzielały wsparcia. Dzieci wychowywane w innych pałacach cesarskich w zasadzie zgadzały się być pod ich opieką, więc presja nie była duża.
Tylko Zhen Huan, po usłyszeniu tego, rozpłakała się, mamrocząc pod nosem, że ostatecznie wszystko poszło źle. Urodziła za późno. Teraz w każdym pałacu było prawie dziecko. Zhen Huan nie mogła sobie pozwolić na utrzymanie tak wielu dzieci.
Zhen Huan chciała poprosić Shen Meizhuang o pomoc, ale Shen Meizhuang sama musiała opiekować się dziećmi w swoim pałacu. Chociaż były to cudze dzieci, opiekowała się nimi od pewnego czasu, więc gentelmeńsko odmówiła Zhen Huan.
A po pomyślnym zakończeniu przez Yí Xiū super dużej transakcji „Dziecko do odbioru”, system zaoferował Yí Xiū dwa wybory: pierwszy, mogła teraz wskrzesić swojego Hóng Huī; drugi, w następnym życiu Hóng Huī mógł pozostać jej dzieckiem, na zawsze razem.
Yí Xiū wybrała drugą opcję, ponieważ nie chciała, aby Hóng Huī wrócił do tego bałaganu. Yí Xiū rozmieściła wszystkich służących i eunuchów w pałacu Jingren, po czym zdecydowała się przejść do następnego życia, aby spotkać się z Hóng Huī.