Su Zhizhi prychnęła chłodno, na jej małej twarzy nie było widać ani śladu strachu.
【Ostatnio zostałam zaatakowana z zaskoczenia, bo byłam nieuważna, a teraz myślisz, że ci się uda? Pomarzyć!】
Chwyciła brzozowy miecz leżący na stole, jej drobne ciało zwinęło się szybko, uchylając się przed pierwszą falą atakujących ją rękoma duchów. Następnie lekko odbiła się od krawędzi stołu, a jej ciało uniosło się z lekkością opadającego liścia. Brzozowy miecz w jej dłoni przeciął powietrze złotym łukiem.