Chociaż Zhāng Zhījí nie wiedział, co cesarz Chóngzhēn zamierza, i tak pojechał nocą do Obozu Cesarskiego i wybrał stamtąd tysiąc żołnierzy. Powierzył ich dowodzenie swojemu synowi, Zhāng Shìzé, i przyprowadził ich na plac ćwiczeń!
„Dlaczego ten młody pan dziś też pojawił się na placu ćwiczeń? Czyżby dzisiejsze wezwanie Jego Wysokości do mnie i do Jego Wysokości Księcia miało z tym związek?”, zastanawiał się w duchu Duke of England, widząc Zhū Cílǎnga!
„Syn Zhu Cilang składa hołd Waszej Cesarskiej Wysokości Ojcu!”
Zhū Cilang szybko podszedł do Chóngzhéna i oddał mu pokłon!
„Sługa Zhāng Zhījí składa hołd Jego Wysokości Księciu!”
Po tym, jak Zhū Cilang oddał hołd Chóngzhénowi, Duke of England Zhāng Zhījí i Heir Zhāng Shìzé również ukłonili się Zhū Cilangowi!
„Kaszl, kaszl~~”
Widząc przybycie Zhū Cílǎnga, cesarz Chóngzhén najpierw odchrząknął, a potem powiedział do Zhāng Zhījíego:
„Założę się, że Duke of England do tej pory nie wie, po co nakazałem zebrać tysiąc żołnierzy z Obozu Cesarskiego na tym placu ćwiczeń?”
„Wczoraj Książę powiedział mi, że jego Gwardia Wschodniego Pałacu, po jego treningu, jest w stanie stawić czoła dziesięciu przeciwnikom!”
„Nie wierzyłem w to, dlatego kazałem Wielkiemu Eunuchowi przekazać ci ustawe rozkaz, abyś zebrał tysiąc żołnierzy z Obozu Cesarskiego na tym wielkim placu ćwiczeń i, na moich oczach, pozwolił stu Eastern Palace Guards zmierzyć się w ćwiczeniach bojowych z tysiącem żołnierzy z Obozu Cesarskiego!”
„Jak sądzisz? Czy Jego Wysokość wierzy w sukces?”
Schyliwszy się i spuściwszy głowę, Duke of England usłyszał słowa cesarza Chóngzhéna, a jego źrenice natychmiast się skurczyły. Jednocześnie mruknął do siebie: „Naprawdę ma to związek z Jego Wysokością Księciem, ale czy Jego Wysokość Książę jest poważny?”
Nawet jeśli Obóz Cesarski był w opłakanym stanie, a żołnierze mieli niską zdolność bojową, to próba pokonania starannie wyselekcjonowanych przez Duke of England żołnierzy z Obozu Cesarskiego przez zaledwie stu Eastern Palace Guards była po prostu marzeniem!
Tak myśląc, Duke of England Zhāng Zhījí odpowiedział z szacunkiem Chóngzhénowi:
„Melduję Waszej Cesarskiej Wysokości, że nawet gdybym pozwolił żołnierzom z Obozu Cesarskiego pod moim dowództwem na równorzędną walkę z Eastern Palace Guards Jego Wysokości Księcia, miałbym pewność zwycięstwa!”
„Dobrze!”
„Bardzo dobrze!”
„Skoro Duke of England jest pewny siebie, to Lǎng'er pozwoli twoim Eastern Palace Guards przygotować się. Po zapachu jednej kadzidełka ćwiczenia bojowe rozpoczną się!”
„Syn otrzymuje rozkaz!”
Po otrzymaniu rozkazu od cesarza Chóngzhéna, Zhū Cilang natychmiast szepnął do dowódcy Eastern Palace Guards, Zhōu Yùjī, stojącego za nim:
„Tysięczniku Zhōu, poprowadź żołnierzy do przygotowań! Podczas tych ćwiczeń bojowych musicie pokazać ducha i wigor naszych Eastern Palace Guards!”
„Podwładny otrzymuje rozkaz!”
Zhōu Yùjī skłonił się Zhū Cilangowi z zaciśniętymi pięściami i odszedł!
Zhōu Yùjī został przeniesiony z Obozu Cesarskiego do Eastern Palace Guards przez Zhū Cílǎnga w piątym roku panowania Chóngzhéna, jako dowódca. Ponieważ dowódca Eastern Palace Guards miał stopień tysięcznika w wojsku, Zhū Cilang zwracał się do niego jako Tysięcznik Zhōu!
Krótki opis Zhōu Yùjíego:
Historycznie, Zhōu Yùjī był z pewnością potężnym generałem z późnego okresu dynastii Ming; w dziewiątym roku panowania Chóngzhéna (1636) podczas inwazji wojsk mandżurskich na Pekin, stolicę Wielkiej Ming, Zhōu Yùjī zaczął zyskiwać rozgłos w wojsku.
W dziewiątym roku panowania Chóngzhéna, jako tysięcznik w Obozie Cesarskim, Zhōu Yùjī, podążając za ówczesnym Ministrem Wojny, Zhāng Fèngxiāngiem, stoczył wiele zaciekłych bitew z wojskami Qing w regionie Północnego Zhili. Ze względu na umiejętności dowodzenia Zhōu Yùjīego i jego waleczność, po tej bitwie awansował o dwa stopnie, zostając Generałem Dywizji Korpuzu Szturmowego.
Po tym, jak Zhōu Yùjī zaczął się wyróżniać w wojsku, zaczął odnosić kolejne sukcesy; w ciągu następnych kilku lat Zhōu Yùjī, podążając za Sun Yingyuanem i Yang Sichangiem, wielokrotnie pokonał Armię Chłopską, odnosząc serię zwycięstw. Po bitwie cesarz Chóngzhén wydał dekret nakazujący mu awans na Lewego Dowódcę Generalnego i Młodszego Opiekuna Księcia Koronnego!
W piętnastym roku panowania Chóngzhéna (1642) cesarz Chóngzhén wydał dekret nakazujący przeniesienie Zhōu Yùjīego do Garnizonu Shanxi, na stanowisko Głównego Dowódcy Garnizonu Shanxi.
Podczas podróży Zhōu Yùjīego do Garnizonu Shanxi po otrzymaniu cesarskiego dekretu, dowiedział się o wkroczeniu wojsk Qing, które paliły i plądrowały. W związku z tym Zhōu Yùjī ponownie poprowadził kawalerię z powrotem do Yangliuqing i w listopadzie 1642 roku stoczył trzydniową, trwającą trzy noce bitwę z wojskami Qing w Yangliuqing.
W tym czasie ponad siedemdziesiąt tysięcy żołnierzy Qing, rabując bogate zapasy i młodych dorosłych ludzi z Shandong, wracało przez Yangliuqing na północ do regionu poza przełęczą. Całe wojsko dynastii Ming w Shandong i Hebei albo uciekało na wieść o zbliżeniu się wroga, albo wycofywało się, ustępując drogi.
Jednak Zhōu Yùjī w Yangliuqing, wykorzystując teren, zadał wojskom Qing ciężkie straty, w wyniku czego zginęło kilka tysięcy żołnierzy Qing. Stworzyło to rzadki w historii starć między Ming a Qing przykład zwycięstwa niewielkiej liczby wojsk Ming nad większą armią.
Siódmego lutego siedemnastego roku panowania Chóngzhéna (1644) Taiyuan upadł, a były Gubernator Shanxi, Cai Maode, popełnił samobójstwo. Po ośmiu dniach odpoczynku w Taiyuan, Li Zicheng zdobył Xinzhou, a następnie ruszył na szybki atak na Daizhou. Po kilku dniach obrony Daizhou, Zhōu Yùjī, z powodu braku żywności i posiłków, przebił się i wycofał do Ningwuguan.
W Ningwuguan, w obliczu oblężenia przez Li Zichenga i jego setki tysięcy chłopskich żołnierzy, Zhōu Yùjī poprowadził Siły Garnizonu Shanxi do zaciekłej obrony Ningwuguan. Ostatecznie, przytłoczony przez przeważające siły wroga, zginął bohatersko. Po śmierci Zhōu Yùjīego jego ciało zostało również poćwiartowane przez Armię Chłopską!
Ponieważ znał historię, Zhū Cilang poczuł szacunek dla jego talentu. Zanim ten potężny generał, Zhōu Yùjī, pochodzący z Obozu Cesarskiego, zdążył zdobyć rozgłos, Zhū Cilang przeniósł go do swojego Eastern Palace Guards jako dowódcę!
Zhū Cilang miał dwa cele:
Po pierwsze, zyskał w swojej służbie potężnego generała, Zhōu Yùjīego;
Po drugie, dzięki temu udało mu się uniknąć powtórzenia się losu Zhōu Yùjīego, który zginął bohatersko, a jego ciało zostało poćwiartowane.
Czas zaparzania jednej kadzidełka szybko minął!
„Jest cesarski dekret, ćwiczenia bojowe rozpoczynają się!”
Dzwonek ~~ dzwonek ~~ dzwonek ~~
Po wysokim okrzyku Wáng Chéng'èna rozległy się przytłumione odgłosy werbli!
Na wielkim placu ćwiczeń, stu strażników ze Wschodniego Pałacu Zhū Cílǎnga i tysiąc żołnierzy z Obozu Cesarskiego wymienili swoje drewniane bronie ćwiczebne. Drewniana broń była pokryta wapnem, dzięki czemu, gdy jeden z żołnierzy został trafiony przez przeciwnika, na jego zbroi pozostawały ślady wapna.
W tym momencie na wielkim placu ćwiczeń, Zhōu Yùjī dzierżył drewnianą szablę. Za nim stało stu Eastern Palace Guards z długimi włóczniami; włącznie z Zhōu Yùjīem, wszystkich tych stu jeden strażników nosiło Kolczugę, która była noszona tylko przez oficerów średniego i niższego szczebla w armii Ming.
W przeciwieństwie do Eastern Palace Guards, po stronie Zhōu Yùjīego, na czele stał Heir of Duke of England's Manor, Zhāng Shìzé. W tym momencie Zhāng Shìzé siedział na Bojowym koniu wierzchowcu, a jego błyszczący, srebrny Pancerz Mingguang lśnił w świetle słońca. Ten strój sprawiał, że Zhāng Shìzé wyglądał jeszcze bardziej walecznie.
Za Zhāng Shìzé stało tysiąc wybranych żołnierzy przez Duke of England, Zhāng Zhījíego. Chociaż ci żołnierze nie nosili takiego samego Pancerza Mingguang jak Zhāng Shìzé, każdy z nich był wyposażony w standardową Czarną żelazną zbroję lamelkową armii Ming.
Na wysokiej platformie cesarz Chóngzhén zobaczył, że Eastern Palace Guards Zhū Cílǎnga nie nosili Pancerza Mingguang, który zapewniał najlepszą ochronę, i zapytał Zhū Cílǎnga: „Lǎng'er, dlaczego twoi Eastern Palace Guards nie są wyposażeni w najskuteczniejszą zbroję żelazną?”
„Odpowiadam Waszej Cesarskiej Wysokości, syn uważa, że zbroja żelazna jest zbyt ciężka i nieodpowiednia dla żołnierzy szkolonych przeze mnie!”