— Księżniczka wstała! — powiedział podekscytowany Sun Simiao. — Księżniczka naprawdę wstała!
— Wasza Wysokość Króla Shu ma niezwykłe umiejętności medyczne. Dobrze zrobiłem, że uznałem tego mistrza!
— Haha, Wasza Wysokość Króla Shu jest naprawdę boski!
Empress Zhangsun również ucieszyła się i dodała przychylnie: — Tak, tym razem wszystko dzięki Ke’erowi.
— Kaszel, kaszel, kaszel...
— Matko, co ja tu robię? Co się stało? — zapytała słabym głosem Changle, leżąca w łóżku.
Po tych słowach Changle próbowała usiąść na łóżku.
Empress Zhangsun szybko pomogła jej się położyć i rzekła łagodnie: — Szybko, połóż się. Twoje ciało jeszcze w pełni się nie zregenerowało.
— Lizhi (imię Changle), czy wiesz, jak bardzo przestraszyłaś matkę tą twoją utratą przytomności? Na szczęście twój trzeci brat, Król Shu, wkroczył do akcji i wyrwał cię z objęć śmierci!
Słysząc to, Changle lekko się wzdrygnęła.
Jej usta, jak wiśnia, cicho wymamrotały: — Trzeci Braciszek?
Natychmiast potem Changle przypomniała sobie coś.
Na jej policzkach natychmiast pojawił się rumieniec, ukazujący nieśmiałość młodej kobiety.
Rzeczywiście, mimo że była nieprzytomna, Księżniczka Changle nadal mogła czuć swoje ciało.
Okazało się, że osoba, której dotknęła, to Król Shu Li Ke!
Myśląc o tym, w sercu Changle, u progu dorosłości, pojawił się niezwykły dreszcz, który nie chciał minąć.
— Lizhi, co się dzieje?
— Coś jeszcze cię boli?
Widząc dziwny wyraz twarzy Changle, Empress Zhangsun natychmiast zatroskana zapytała.
Słysząc troskę cesarzowej, Księżniczka Changle szybko stłumiła chaotyczne myśli w swoim mózgu.
Powtarzała: — Nie… nic…
Li Er również z troską powiedział: — Tak, Lizhi była nieprzytomna przez tak długi czas, musi być zmęczona.
— Odpoczywaj szybko.
Po tych słowach Li Er dał wszystkim znak, by wyszli.
...
...
Ludzie wyszli na zewnątrz.
Sun Simiao natychmiast zaczął chwalić Li Ke: — Lecznictwo Waszej Wysokości Króla Shu jest wybitne, można go nazwać pierwszym wśród wszystkich książąt od czasów starożytnych po współczesność!
— Wielka Tang ma szczęście, że ma takiego wielkiego talent jak Wasza Wysokość Króla Shu.
Li Er, słysząc, jak Sun Simiao, znany jako najlepszy lekarz w Wielkiej Tang, tak chwali jego syna, poczuł wielką dumę.
Jednak na zewnątrz zachował powagę, udając skromność: — Nie mów tak. Poziom Ke’era wciąż jest do poprawy. Nie można być zarozumiałym, trzeba starać się o dalsze postępy.
Te sztuczne słowa Li Er sprawiły, że serca wszystkich starych urzędników przewróciły się okiem: — To jest „poziom”?! Jeśli Wasza Wysokość Króla Shu jest zwyczajny, to na świecie nie ma nikogo lepszego.
Widząc Li Er, który był ewidentnie zachwycony, ale udawał skromność, wszyscy bezradnie pomyśleli: „Wasza Wysokość, wszyscy widzimy, że jesteś bardzo zadowolony z Króla Shu, ale czy tak trzeba się nim chwalić?”
Oczywiście, ministrowie tylko narzekali w duchu, nie śmiąc mówić tego bezpośrednio Li Er.
Dziś Li Er był w stu procentach zadowolony z Li Ke, i ani trochę nie mógł tego ukryć.
Jednak Li Chengqian, Li Tai i Li Zhi, którzy zawsze odgrywali drugorzędną rolę, poczuli ukłucie w sercu.
Dzisiejszy olśniewający występ Li Ke całkowicie ich przyćmił.
Obawiali się, że przyszły cesarz Li Er będzie go coraz bardziej faworyzował.
Jak oni mogli się nie bać i nie drżeć?
Książę Koronny Li Chengqian w duchu zaczął narzekać: — Trzeci! Dzisiaj znów przyćmiłeś wszystkich.
— Jeśli tak dalej pójdzie, jak mogę utrzymać się na stanowisku następcy tronu?
Drugi syn Empress Zhangsun, grubasek Li Tai, myślał sobie: — Miejsce następcy tronu jest już zajęte przez mojego starszego brata, więc i tak trudno mi było go zdobyć. Dlaczego ten trzeci, Li Ke, nagle się pojawił?
— Wygląda na to, że o pozycję następcy tronu trzeba będzie jeszcze dokładnie pomyśleć…
Jednak w tej chwili, wśród książąt, nie tylko oni mieli niespokojne serca.
Był tam też Książę Jin Li Zhi, który zazwyczaj nie konkurował, nie walczył, i wydawał się nieszkodliwy, ale w historii ostatecznie zasiadł na tronie.
Śmiechu warte, czy osoba, która zasiadła na tronie i została cesarzem, mogłaby być naprawdę tak nieszkodliwa, jak się wydaje?
Po prostu Li Zhi ukrywał się głębiej niż ktokolwiek inny.
Z tego można wywnioskować, że jego przebiegłość była głębsza niż u kogokolwiek innego.
— Li Ke!
Książę Jin Li Zhi w duchu zapisał sobie to imię.
Zatopiony w radości widzenia syna odnoszącego sukcesy, było to niemal największa radość tego dnia dla tego Li Er.
Li Er uśmiechnął się szeroko i rozejrzał się dookoła, ale nigdzie nie było widać Księcia Wei Li Jing.
Zapytał mimochodem: — Gdzie jest Książę Wei? Dlaczego nie ma starego generała?
Wszyscy odpowiedzieli: — Chwilę temu ktoś przyszedł z Ministerstwa Wojny i powiedział, że ma pilną sprawę do zgłoszenia, więc poproszono starego generała, by tam poszedł.
— Biorąc pod uwagę czas, powinien już wracać.
Jak można się było spodziewać, ledwo się skończyli mówić, a dobiegł głos Li Jing.
— Wasza Wysokość, pilny raport z Ministerstwa Wojny!!
— Stary Luo Yi z Youzhou, spiskował z Turkami i się zbuntował.