Wrzesień, trzecia klasa liceum.
Słońce nieco raziło w oczy. Lin You siedział na klombie niedaleko budynku dydaktycznego trzeciej klasy, opierając ręce na kolanach, w otępiałym nastroju.
Przed rozpoczęciem roku szkolnego w trzeciej klasie, Lin You przez dwa miesiące intensywnie się uczył podczas wakacji. Na niedawno przeprowadzonym teście wstępnym, Lin You poprawił wynik o ponad sto punktów, zdobywając pierwsze miejsce w całej klasie 7 trzeciej klasy.
Lin You był pełen optymizmu, czuł, że przyszłość rysuje się jasno!
Ale dziś w południe Lin You nie wybrał powrotu do domu na obiad. Po zjedzeniu posiłku w szkolnej stołówce, przygotowując się do powrotu do klasy na dalszą naukę, usłyszał w uchu „ding”.
Po czym w jego umyśle pojawił się półprzezroczysty panel, na którym wyświetlił się duży, kaskadowy tekst zapisany czarnymi literami.
Lin You od razu pomyślał, że umiera, ubolewając nad 238,37 juanami na koncie WeChat, których jeszcze nie zdążył wydać. Potem przypomniał sobie czytane powieści w aplikacji mobilnej…
Stwierdził, że jeszcze jest szansa na ratunek.
Z uczuciem niepokoju, Lin You opuścił klasę, udał się na klomb niedaleko budynku dydaktycznego, usiadł i z otępiałym wyrazem twarzy… zaczął przeglądać panel w swoim umyśle, który podejrzewał, że jest systemem.
【W wieku 33 lat, po wielu randkach w ciemno, w końcu znalazłeś obiekt westchnień. Podczas trzeciej randki pojawił się zawzięty konkurent Twojej partnerki, który okazał się od Ciebie lepszy na gruncie materialnym. Zastraszony, straciłeś nadzieję i powiedziałeś „Uważam, że nie jesteśmy dla siebie odpowiedni”, kończąc randki w ciemno. Nie wiedziałeś jednak, że osoba ta miała do Ciebie spore uczucia.
W wieku 30 lat, po społecznym rozczarowaniu, postanowiłeś zdać egzamin na urzędnika, szukając stabilnej posady. Jednak z powodu nawału pracy, niemożności pogodzenia nauki z obowiązkami, po męczącym okresie zrezygnowałeś na miesiąc przed egzaminem. Nie wiedziałeś jednak, że wystarczyło Ci trochę więcej wysiłku i byłbyś blisko celu.
W wieku 27 lat, zmieniłeś pracę na dużą firmę. Odpowiadałeś za kierowanie zespołem projektowym, konkurując z trzema innymi zespołami w ramach tego samego projektu. Sukces oznaczałby stabilną pozycję i przyszłe awanse oraz podwyżki. Jednak z powodu braku widocznych postępów w pokonywaniu trudności, Twoje zaangażowanie było mniejsze niż konkurentów, którzy wyprzedzili Cię w wyścigu. Nie wiedziałeś jednak, że do sukcesu brakowało Ci jedynie pozytywnego nastawienia.
W wieku 24 lat, w swojej pierwszej firmie, przepracowałeś już dwa lata. Znów nadszedł sezon ukończenia studiów. Firma przydzieliła Ci zadanie opieki nad nową pracownicą, koleżanką z tego samego uniwersytetu, młodą i piękną, pochodzącą z zamożnej rodziny. Mając przewagę bliskości, zamiast wykorzystać ją, ogarnęła Cię nieśmiałość i wrażliwość. Chciałeś ją zdobyć, ale brakowało Ci odwagi. Wahanie sprawiło, że nie zrozumiałeś jej intencji. Ostatecznie, aż do dnia jej odejścia, nie wypowiedziałeś słów płynących z serca. Uważałeś, że Cię nie lubi, nie wiedząc, że to właśnie dla Ciebie przeniosła się do tej niepozornej małej firmy.
W wieku 22 lat, nie zdałeś egzaminu na studia magisterskie. Zbliżał się czas rozstań absolwentów. Nie czułeś się na siłach, by zestawić siebie z rodzicami swojej dziewczyny. Rodzice naciskali, by wróciła do rodzinnego miasta, a Ty pragnąłeś podbić wielkie miasto. Nie ośmieliłeś się jej zatrzymać, więc na dworcu kolejowym rozegrałeś komedię pomyłek. Nie wiedziałeś jednak, że potrzebowała tylko Twojej zdecydowanej prośby, by została.
W wieku 19 lat, po przeciętnych wynikach na maturze, dostałeś się na przeciętny uniwersytet typu „podwójna dwójka”. Chciałeś zmienić siebie na studiach, nauczyć się grać na instrumencie. Kupiłeś gitarę, zapisałeś się na kurs, ale po miesiącu, gdy nie umiałeś zagrać ani zaśpiewać sensownej piosenki, wraz z kolegami z akademika znów pogrążyłeś się w grach online.
W wieku 18 lat, po wakacjach awansowałeś na pierwsze miejsce w klasie. Postanowiłeś udowodnić siebie nawet w zwykłej klasie. Jednak długotrwała i żmudna nauka nie przynosiła wiedzy o postępach, brakowało motywacji do dalszego rozwoju. W końcu stopniowo się zgubiłeś, nie czyniąc dalszych postępów.
Wspominając przeszłość, przez 33 lata Twoje życie wypełniały porzucenia w połowie drogi. Nigdy nie dałeś z siebie wszystkiego ani nie walczyłeś o nic z całych sił. W nocy, patrząc w lustro, gardziłeś sobą.
【System Paska Postępu Życia zakończył ładowanie. Od teraz życie stanie się dla Ciebie przejrzyste. W wieku 33 lat, czy jesteś gotów odwrócić karty swojej nędznej egzystencji, aby osiągnąć 100% paska postępu… i dać z siebie wszystko?】
Lin You patrzył na długi tekst w swoim umyśle, a przed jego oczami pojawił się wielki znak zapytania.
Nie? Czy ja jestem aż taką tragiczną postacią? Kolejne 15 lat bez sukcesów? Robię wszystko w połowie albo tracę zapał w trakcie? Edukacja, miłość, kariera, przyszłość – wszystko mroczne?
Serce Lin You runęło.
Po zdanym egzaminie gimnazjalnym dostał się do zwykłej klasy prestiżowego liceum Ancheng Seventh High School. Lin You przez dwa lata bujał w obłokach, aż w końcu przed trzecią klasą postanowił się porządnie uczyć.
Z determinacją i wysiłkiem, przez dwa miesiące uczył się na śmierć i życie. Lin You podniósł swoje wyniki z przeciętnego poziomu poniżej 450 punktów do 550 punktów na pierwszym teście po rozpoczęciu roku szkolnego, zdobywając pierwsze miejsce w całej klasie 7 trzeciej klasy.
Szczerze mówiąc, Lin You był bardzo dumny. Zawsze uważał się za inteligentną osobę.
Tak było już w gimnazjum. Przez dwa i pół roku, w pierwszej, drugiej i pierwszej połowie trzeciej klasy, tylko się bawił. Ostatecznie tylko przez pół roku nauki dostał się do najlepszego liceum w mieście.
Tym razem jest podobnie. Po zaledwie dwóch miesiącach nauki zdobył sto punktów. Do matury zostało 9 miesięcy. Jeszcze trochę wysiłku, a przebije się do klasy nauk ścisłych, zostawi w tyle klasę eksperymentalną!
Co to za uczelnie typu 211, 985 czy podwójne pierwsze ligi, to żaden problem.
Chrupnięcie.
Lin You jakby usłyszał dźwięk pękającego serca.
Więc jestem kimś, kto ma zapał na trzy minuty do wszystkiego, jest rozkojarzony i nie potrafi się niczym zająć, posiadając jedynie odrobinę sprytu?
Cholera!
Skąd wziąłeś się, systemie, że jesteś tak raniący?
Nagle jego umysł eksplodował, a on drgnął gwałtownie.
Nie, ten system przewiduje przyszłość? Mam dopiero 18 lat!
Przypomniał sobie coś. Spojrzał na ostatnią linijkę panelu: „W wieku 33 lat, czy jesteś gotów odwrócić karty swojej nędznej egzystencji, aby osiągnąć 100% paska postępu… i dać z siebie wszystko?”
„W wieku 33 lat?”
Więc to nie przewidywanie? Ten system podróżował w czasie?
W jego umyśle przepływały myśli. Na panelu pojawiły się dwie opcje: TAK i NIE.
Bez wahania i zwłoki, Lin You natychmiast wybrał TAK!
Co? Ten system przybył z przyszłości sprzed 15 lat? Czy to nie podejrzane?
Nawet jeśli ten system przybył z innego świata, Lin You byłby w stanie to zaakceptować!
Po dokonaniu wyboru, tekst na panelu zniknął w kłębach mgły. W następnej chwili pojawił się nowy tekst, opadający kaskadowo z panelu.
【System Paska Postępu Życia zakończył ładowanie！】
„Ding!”
Zaraz po tym rozległ się kolejny dźwięk systemowy. Lin You odkrył, że sekcja zadań na panelu się zaświeciła. Po jej otwarciu –
【W wieku 33 lat Twoja egzystencja jest nędzna i pilnie potrzebujesz odwrócenia kart. Tydzień temu zrezygnowałeś z randki w ciemno, ale ta osoba darzy Cię sporym uczuciem. Usunąłeś jej dane kontaktowe, a teraz musisz naprawić relację i ją kontynuować.
Zadanie: Naprawić relację z Du Zhaoyu (można wybrać rozmowę wideo lub spotkanie). Nagroda: 1 prawo do tworzenia paska postępu.】
Du Zhaoyu?
Czy to nie przewodnicząca z gimnazjum?
Nie?!
Czy w opisie przyszłości z systemu, ta osoba, z którą umówiłeś się na randkę w ciemno w wieku 33 lat, to przewodnicząca?
Przewodnicząca nie była w klasie eksperymentalnej, a jej wyniki zawsze plasowały się w pierwszej trójce szkoły? W przyszłości… prawdopodobnie absolwentka uczelni Qinghua lub Pekińskiej, czy w wieku 33 lat umówiłaby się ze mną na randkę w ciemno?! A ja jeszcze z niej zrezygnowałem?!
18-letni młodzieniec nie potrafił zrozumieć decyzji 33-letniego dorosłego.
Lin You długo rozmyślał.
Na koniec, patrząc na panel przed sobą, po kilkukrotnym głębokim wdechu, wyjął telefon z kieszeni, otworzył WeChat i znalazł interfejs czatu z Du Zhaoyu, przewodniczącą z gimnazjum.
Po tym, jak Lin You trafił do Ancheng Seventh High School, miał ograniczony kontakt z większością kolegów z klasy gimnazjalnej, ponieważ nie byli w tym samym klasie, a ich wzajemne więzi słabły.
Lin You przez chwilę się wahał. Aby wykonać zadanie, wybrał połączenie wideo…
A co jeśli przewodnicząca nie odbierze podczas spotkania?
Na dzwonek Du Zhaoyu ustawiła czysto skrzypcową melodię „Shining Days”. Radosna melodia dobiegała z telefonu. Lin You, po chwili impulsu, zaczął żałować.
Po ponad dwóch latach w Ancheng Seventh High School, nie mieli oni niemal żadnego kontaktu. Ostatnia rozmowa na WeChat to był SMS z życzeniami noworocznymi od Du Zhaoyu w Wigilię pierwszego roku liceum.
Lin You odpowiedział animowanym emotikonem tygrysa składającego noworoczne życzenia.
Przewodnicząca… czy ona odbierze?
Podczas rozmowy wideo jej telefon dzwonił przez około dziesięć sekund. Lin You zobaczył na ekranie telefonu pojawienie się pięknej dziewczyny w piżamie.
Piżama była niebieska, ozdobiona Pikachu. Dziewczyna miała rozpuszczone włosy, jej oczy były nieco otępiałe. Po stronie wideo zasłonięte były zasłonami, światło było nieco słabe, ale nadal można było dostrzec jej delikatne rysy twarzy. Linie twarzy dziewczyny były łagodne, wydawała się delikatna i łagodna.
Lin You natychmiast zauważył, że piżama dziewczyny była wybrzuszona, jakby kryła dwa melony.
„Prze… przewodnicząca, śpisz? Przepraszam! Przepraszam, że przeszkadzam."
Du Zhaoyu nie wyglądała na zdenerwowaną, w jej oczach pojawiła się nuta ciekawości. „Lin You, dlaczego nagle dzwonisz do mnie wideo?”
„Ja… słyszałem, że w waszej klasie eksperymentalnej powtarzaliście materiał już kilka razy. Czy mogę pożyczyć twoje materiały do powtórki? Chciałbym wzmocnić naukę w trzeciej klasie.” Lin You podał wcześniej wymyślony powód.
Po drugiej stronie wideo, w oczach Du Zhaoyu pojawił się błysk. „Słyszałam, że na teście kilka dni temu zdobyłaś 550 punktów? Byłeś już całkiem inteligentny w gimnazjum. Nigdy nie jest za późno, żeby zacząć się uczyć. Jeśli Ci się nie spieszy, najpierw uporządkuję materiały i dam Ci je przed wieczorną nauką.”
Lin You poczuł się trochę zdenerwowany, gdy przewodnicząca z gimnazjum dokładnie podała mu wynik ostatniego testu…
550 punktów to było pierwsze miejsce w klasie 7 trzeciej klasy, ale w klasie eksperymentalnej to byłoby na samym końcu. Więc kto do cholery podał Du Zhaoyu mój wynik?
Lin You, zawstydzony, odruchowo zadał kurtuazyjne pytanie: „Przewodnicząca, ile punktów zdobyłaś?”
Du Zhaoyu zawahała się przez chwilę. „688.”
„Ach, ach? To całkiem szczęśliwy wynik, prawda?”