Huodu, przemieniony w krwawego człowieka, napierał krok po kroku, a z jego ciała wciąż wydobywała się krwistoczerwona para.
Jego potężna, przypominająca małą górę cielesność z niedawna, teraz była mniej więcej tej samej wielkości co Shen Lie.
W chwili, gdy Shen Lie ogarnęła rozpacz, niemal zamknął oczy, gotów na śmierć.
Ale w następnej sekundzie Wang Xiaohu nagle wyłonił się z pobliskiej sterty ciał.
Wcześniej Wang Xiaohu został znokautowany przez turkuckiego wojownika, a potem na murach miasta wybuchła chaotyczna walka, obie strony poniosły niezliczone straty, więc został przygnieciony pod górą zwłok.
Los płata figle; kto by pomyślał, że omdlenie pośrednio go uratowało.
Wang Xiaohu potrząsnął głową, a następnie natychmiast przeraził się piekielnym, tragicznym widokiem na murze miasta.
„Kaszl, kaszl…”
Shen Lie był ciężko ranny i nie mógł mówić, jedynie cichymi dźwiękami dawał znać Wang Xiaohu o swojej obecności.
Na szczęście obaj byli blisko siebie, więc gdy Wang Xiaohu odwrócił głowę, zobaczył obok siebie Shen Lie, pokrytego krwią.
„Bracie Shen Lie!”
Widząc, że Shen Lie jest tak ciężko ranny, Wang Xiaohu poczuł wielki szok.
To był pierwszy raz, kiedy widział Shen Lie tak zranionego.
Gdy chciał zapytać, krwawa postać była już tylko kilka kroków od nich.
!
Wang Xiaohu, zaalarmowany tym, czymś, co nie było ani człowiekiem, ani duchem, usiadł z powrotem na ziemi.
Chociaż nie wiedział, czym jest ta upiorna istota, wiedział, że Shen Lie najprawdopodobniej został przez nią ciężko ranny.
Shen Lie, wykorzystując ostatnie resztki sił, uniósł palec i pociągnął za róg ubrania Wang Xiaohu.
Chciał nakazać Wang Xiaohu, żeby szybko uciekał.
On nawet nie osiągnął jeszcze poziomu Ucznia Wo, różnica w sile była zbyt wielka; bezpośrednia konfrontacja z turkuckim wojownikiem skończyłaby się tylko niepotrzebną śmiercią.
Wang Xiaohu widząc, że Shen Lie ciągle na niego patrzy, zdawał się rozumieć jego intencję.
W następnej chwili Wang Xiaohu z trudem wstał.
Ale nie uciekł natychmiast, tylko podniósł swój mały łuk myśliwski.
„Siu! Siu! Siu!”
Wang Xiaohu skierował łuk myśliwski w stronę krwawej postaci i wystrzelił kilka strzał.
Krwawa postać nie unikała, przyjęła te kilka strzał na siebie, ale jej powolny krok ani na chwilę się nie zatrzymał.
Wang Xiaohu zaniemówił.
To upiorne coś jest nieśmiertelne?
Ale nie przerywał strzelania z łuku, wystrzeliwał strzał za strzałem, a krwawa postać nie unikała, pozwalając strzałom trafiać, stając się żywą tarczą.
„Shen, bracie Shen Li, co to za potwór…”
Widząc, że istota nie ustaje w ataku, Wang Xiaohu ze strachem spojrzał na Shen Lie.
Ale Shen Li nie mógł już nic powiedzieć.
Krwawa postać, trafiona ponad dziesięcioma strzałami, wciąż się zbliżała.
Wang Xiaohu zachwiał się i zrobił dwa kroki naprzód, osłaniając Shen Lie plecami.
„Cholera, zaryzykuję!”
Wang Xiaohu rzucił łuk myśliwski, błyskawicznie dobył zza pasa swojego krótkiego miecza i ruszył na przeciwnika.
„Ha!”
Nóż Wang Xiaohu uderzył mocno w kark krwawej postaci.
Jednym tym ciosem porzucił swoje życie, używając całej swojej siły, a jednocześnie wystawiając na pokaz wszystkie swoje słabe punkty.
Zbliżywszy się do krwawej postaci, Wang Xiaohu zamknął oczy, czekając na śmierć z rąk potwora.
Ale po kilku sekundach otworzył oczy i odkrył, że nadal żyje w dobrym stanie.
Co więcej, głowa krwawej postaci została przez niego odcięta i upadła na ziemię.
Krwawa postać bez głowy szła dalej, po dwóch krokach runęła na ziemię z hukiem, pozostawiając jedynie warstwę krwistoczerwonej skóry owijającej kości...
Okazało się, że ten turkucki wojownik był martwy od dawna...
...
Flety Qiang grały cicho, blado-białe światło księżyca oświetlało mury Miasta Yunzhou, ziemia wydawała się pokryta cienką warstwą szronu, przykrywając zaschniętą krew.
W Mieście Yunzhou, oraz w obozie turkuckim poza miastem, panowała śmiertelna cisza.
Jakby wczorajsza oszałamiająca bitwa wyczerpała całą energię obu stron.
Jedynie od czasu do czasu słyszany brzęk owadów wciąż drażnił wyczerpane nerwy ludzi.
W kwaterze wojskowej, Shen Lie leżał na łóżku, jego ciało było owinięte w bandaże, jak mumia.
W tej chwili jedynymi ruchomymi częściami jego ciała były gałki oczne. Chociaż wciąż mógł mówić, każde otwarcie ust sprawiało, że wszystkie mięśnie zaczynały go boleć.
Shen Lie postanowił milczeć.
To, że udało mu się przeżyć dzisiaj, było już wielkim szczęściem.
Cholera, czyżbym został kaleką na przyszłość.
Kiedy wojskowy lekarz opatrywał go wcześniej, patrząc na jego rany, co chwilę wzdychał.
Z każdym westchnieniem serce Shen Lie zamierało.
Potem Shen Lie zauważył, że wojskowy lekarz wzdychał, niezależnie od tego, kogo leczył.
Ponieważ codziennie w armii zajmował się pacjentami, najprawdopodobniej wojskowy lekarz przywykł do wzdychań.
Dopiero wtedy Shen Lie odetchnął z ulgą, a następnie sprawdził swoje statystyki poziomu biegłości.
Talent: Technika Miecza (Początkujący)
Poziom biegłości: (398/2000)
【Efekt: Cięcie pancerza, z łatwością.】
Technika: Sto Duchowych Wzmacniaczy (Początkujący)
Poziom biegłości: (377/1000)
【Efekt: Sto hartowań jak stal, skóra z miedzi, kości z żelaza.】
Rzeczywiście, tak jak się spodziewał.
Po zabiciu turkuckiego wojownika na wyższym poziomie, jego biegłość w Technice Miecza i Technice wzrosła o ponad dwieście punktów.
Talent: Zarządzanie Wojskiem (Początkujący)
Poziom biegłości: (97/300)
【Efekt: Wydawaj rozkazy, znacznie zwiększaj prędkość zdobywania doświadczenia przez nowych żołnierzy.】
Biegłość w Zarządzaniu Wojskiem nie wzrosła zbytnio.
Po dzisiejszym dniu połowa dziesięciu ludzi zdolnych do pracy pod dowództwem Shen Lie zginęła, wzrost biegłości w Zarządzaniu Wojskiem naturalnie zwolnił.
Słysząc, że połowa jego podwładnych przeżyła, Shen Lie prawie podskoczył z radości z łóżka.
Biorąc pod uwagę dzisiejsze straty, przeżycie połowy ludzi było już wielkim szczęściem.
Czego więcej chcieć!
„Bracie Shen Lie, to lekarstwo zdobyłem z ambaryu zaopatrzeniowego, pij szybko.”
Wang Xiaohu siedział obok Shen Lie, trzymając w ręku miskę z zaparzonym ziołowym lekarstwem i łyżeczka po łyżeczce podawał je.
Po wypiciu kilku łyków ziołowego lekarstwa, Shen Lie poczuł, jak energia krwi w jego ciele zaczyna się powoli odzyskiwać.
Rany cielesne były powoli naprawiane przez energię krwi, w niezwykle powolnym tempie.
Gdyby nie cudowne lekarstwo,przy obecnych ranach Shen Lie pewnie musiałby leżeć w łóżku przez co najmniej miesiąc.
„Jak mogłeś się tak zranić?!”
Shi Kai spojrzał na rany Shen Lie i nie mógł powstrzymać zdziwienia.
Shi Kai, z powodu wczorajszego zranienia od strzału, cały dzień leczył się w kwaterze i nie brał udziału w bitwie.
Ale słysząc z daleka krzyki bojowe z muru miasta, mógł sobie wyobrazić, jak straszna była dzisiejsza walka.
Jednak mając ranę, nawet gdyby poszedł na pole bitwy, tylko by przeszkadzał, dlatego Shi Kai był tak zdenerwowany w obozie wojskowym, że niemal płonął.
Dopiero gdy na horyzoncie pojawiła się krwistoczerwona łuna zachodzącego słońca, Turcy ogłosili odwrót.
Nadeszła noc, owinięty w bandaże niczym bożonarodzeniowa choinka Shen Lie został przeniesiony z powrotem przez Wang Xiaohu i kilku żołnierzy.
„Stuk!” – drzwi pokoju zostały otwarte.
Wojskowy setnik Yan Liang wszedł do środka.
„Lordzie Yan, pana…”
Shi Kai i Wang Xiaohu właśnie mieli się ukłonić, gdy zostali oszołomieni widokiem Yan Lianga.
Prawa ręka Yan Lianga była pusta, pozostało mu tylko jedno ramię.
Można było przypuszczać, że została odcięta przez wrogów podczas dzisiejszej bitwy.
Widząc, że obaj wpatrują się w miejsce jego amputowanego ramienia, Yan Liang nadal nie zareagował, tylko powiedział spokojnie: „Nic nie szkodzi, mam jeszcze jedną rękę do użycia.”
Chociaż Yan Liang wyglądał na zrelaksowanego, wszyscy wyczuli w jego tonie niewyrażone zmęczenie.
„Shen Lie, jak się czujesz?”
„Dziękuję za troskę, lordzie Yan, właśnie przyjąłem lekarstwo, kszk.” Shen Lie poczuł ból w całym ciele, gdy mówił.
Yan Liang powoli pokręcił głową.
„Zwykłe ziołowe lekarstwo może nie wystarczyć.”
Mówiąc to, Yan Liang użył swojej pozostałej ręki, by wyjąć zza pazuchy piękną porcelanową buteleczkę.
Nawykł się rzucać obecnym ludziom, ale w następnej chwili zdawał się o czymś przypomnieć, po czym ostrożnie postawił porcelanową buteleczkę na stole.
„To jest Pigułka Odnawiania Żył, którą _______________________ kazał mi przynieść.”
...