— Kazałam wam powiedzieć o tym, jak będziecie już mieli wyższą rangę, ale skoro chcecie współpracować z nimi, pomyślałam, że lepiej poczekać, aż przyjdą, i powiedzieć wszystko naraz – powiedziała 88, zwracając się do niej.
— Och, dobrze. — Cheng Yu uwierzyła jej słowom. Na szczęście zdecydowała się na współpracę z 'daddy country', inaczej musiałaby sama zajmować się tak ważną i kłopotliwą sprawą. Byłoby to zbyt męczące.
— Czy to wszystko prawda? Czy naprawdę istnieją kosmici? — Dyrektor Song otrząsnął się i zapytał 88.
— Powiedziałam już, że będę robić misje w innych światach, a ty nadal zadajesz to pytanie? Czy to nie brzmi trochę głupio? — 88 spojrzała na Dyrektora Songa z irytacją.
— Och, przepraszam. Po prostu wiadomość, którą podałaś, jest tak szokująca, że przez chwilę miałem pustkę w głowie. — Dyrektor Song otrząsnął się na jej przypomnienie, aby odzyskać jasność umysłu.
— Wszystko, co mówię, jest prawdą. Teraz, gdy o tym wiecie, musicie ciężko pracować nad misjami, aby otworzyć sklepy we wszystkich tysiącach światów i zdobyć sympatię wielu ludzi. Wtedy prawdopodobieństwo inwazji ze strony światów o wyższym statusie będzie mniejsze. Oczywiście, najważniejsze jest to, aby sami staliście się silniejsi. — 88 mówiła w zachęcającym tonie. Wcześniej jej poprzedni gospodarze działali samotnie, rozwijając się maksymalnie do pięćdziesięciu światów, zanim umierali. Zastanawiała się, czy ta gospodarzka, współpracując z krajem, będzie w stanie pobić ten rekord. Czekała z niecierpliwością.
— Rozumiemy. Musimy złożyć raport i omówić z kierownictwem, jak będziemy z wami współpracować, zgodnie z waszymi potrzebami i tym, co powiedziała 88. — Dyrektor Song skinął głową i spojrzał poważnie na Cheng Yu.
— Dobrze. Trzy pokoje gościnne na pierwszym piętrze są wolne. Korzystajcie do woli. Problem może być z gotowaniem, ponieważ mam teraz wystarczająco jedzenia tylko dla siebie. — Cheng Yu zgodziła się z nim i dodała.
— Dziękuję. Potrzebuję cichego pokoju, aby sporządzić raport. Jiǎ Wén, idź kupić trochę jedzenia i coś ugotuj. — Dyrektor Song skinął głową i zwrócił się do Jiǎ Wén z poleceniem. Zanim przyszedł, sprawdził jej dane. Jako córka bogatej rodziny, jej umiejętności kulinarne były ograniczone. Przygotowanie posiłku dla tylu osób byłoby dla niej trudne.
— Tak jest, dyrektorze. — Jiǎ Wén natychmiast odpowiedział, po czym pojechał samochodem do miasteczka po zakupy.
— Xiǎo Sòng, idź złożyć raport. Zhēn Wǔ, pilnuj go i Profesor Lan. Ja i Lǎo Qiáo pójdziemy się przejść. Dawno nie byłem na wsi. — Profesor Ouyang uśmiechnął się, gdy praca na chwilę się zakończyła.
Cheng Yu poczuła złe przeczucie.
— Dobra. — Profesor Qiao też uznał, że mogą się przejść.
— Xiǎo Chǔ, chodź z nami. — Profesor Ouyang uśmiechnął się do Chǔ Yàn.
— Tak. — Chǔ Yàn skinął głową.
Cheng Yu poczuła, jakby nie miała nic do roboty.
— Dziewczynko, czy możesz nas zaprowadzić w miejsce, skąd dobiegał dźwięk, zanim weszliśmy do domu? — Profesor Ouyang zapytał Cheng Yu z uśmiechem.
Złe przeczucie się spełniło. Cheng Yu pomyślała o nie-mainstreamowej tablicy ogłoszeniowej i zrobiło jej się niedobrze na myśl. W ciągu ostatnich dwóch dni specjalnie unikała sklepu, chcąc zapomnieć o tej sprawie.
【Gospodarzu, zabierz ich tam dla zabawy. To nie ty będziesz mówić, pozwól im poczuć, jak to jest być drażnionym.】 88 odezwała się do umysłu Cheng Yu, podpuszczając ją.
Cheng Yu natychmiast zrozumiała jej intencję i z uśmiechem powiedziała: — Dobrze, tam kierunek jest do sklepu, czyli tam, gdzie 88 mówi, że znajduje się szczelina przestrzenna.
— W takim razie musimy zobaczyć, jaka jest różnica. — Profesor Ouyang zaciekawił się jeszcze bardziej.
88 zniknęła w formie fizycznej i wróciła do jej umysłu.
Cheng Yu zaprowadziła ich do sąsiedniego sklepu.
— Witamy, goście~ Tęskniłam za wami~ — Gdy tylko dotarli do drzwi, usłyszeli głos, który przyprawiał o gęsią skórkę, brzmiący jak niedojrzały, seksualny pisk.
— 88, czy to nie jest ta nie-mainstreamowa tablica ogłoszeniowa? — Usłyszawszy ten głos, Cheng Yu szybko wezwała 88.
【Tak, jest nie-mainstreamowa. Powiedz mi tylko, czy odbiega od głównego nurtu.】 88 odpowiedziała jej.
Cheng Yu: „…”
Profesor Qiao, Profesor Ouyang i Chǔ Yàn spojrzeli na Cheng Yu z wyrazem nieokreślonych emocji na twarzach.
Musieli pomyśleć, że ta dziewczyna jest dość odważna. Nawet prowadzenie sklepu jest takie niezwykłe.
— Nie myślcie sobie, to wylosowałam z pakietu startowego dla nowicjusza od systemu. Myślałam, że to zwykła tablica ogłoszeniowa, więc jej użyłam, a okazało się, że jest taka. I codziennie jest inna. — Cheng Yu zauważyła ich spojrzenia i szybko się wytłumaczyła.
— To też dał system? — Profesor Ouyang podszedł bliżej, z ciekawością przyglądając się tablicy ogłoszeniowej.
— Tak, a także drzewo pieniędzy przy drzwiach, zestaw inteligentnych urządzeń monitorujących w środku, zestaw w pełni zautomatyzowanych kas fiskalnych oraz inteligentny termostat. Wystrój wnętrza również pochodzi od systemu. — Cheng Yu skinęła głową i opowiedziała o wszystkim, co otrzymała od systemu w sklepie.
— Ta tablica ogłoszeniowa jest tak nie-mainstreamowa, a ty wydajesz się jej nie akceptować. Dlaczego jej nie zmienisz? — Chǔ Yàn zapytał, patrząc na nią.
— Nie mogę jej zmienić. 88 powiedziała, że mogę ją zmienić tylko wtedy, gdy wylosuję nową, a takie rzeczy są rzadkie i trudne do wylosowania. — Cheng Yu powiedziała to z żalem.
Chǔ Yàn uznał jej minę za dość zabawną.
Cheng Yu zaprowadziła ich do drzwi. Dwie doniczki z pieniężnymi drzewami skierowały się ku nim.
— Życzę bogactwa.
— Bogactwa i jeszcze raz bogactwa.
Podały im złoty listek.
— To drzewo pieniędzy jest naprawdę interesujące. Jest prawdziwe. — Profesor Qiao, trzymając złoty listek, dotknął go, przekonując się, że to prawdziwy liść rośliny.
— Rzeczywiście. — Profesor Ouyang skinął głową, zaskoczony.
Cheng Yu otworzyła drzwi sklepu, zapraszając ich do środka.
Po wejściu cała trójka rozejrzała się po sklepie, dokładnie oglądając urządzenia otrzymane od systemu.
— Te maszyny są naprawdę doskonałe, z wysoką technologią. — Profesor Qiao westchnął po obejrzeniu.
— Tak, a to wszystko zostało zdobyte za wykonanie początkowych zadań. Nagrody za kolejne zadania powinny być jeszcze lepsze. — Profesor Ouyang skinął głową. Nie znała się zbytnio na tego typu badaniach, ale mogła stwierdzić, że są lepsze niż ich obecne technologie.
— Czy w przyszłości będą nagrody w postaci broni? — Chǔ Yàn zapytał, patrząc na przedmioty.
【Będą, ale nie będą znacznie przewyższać technologię tego świata.】 88 odpowiedziała Cheng Yu.
— Tak, ale nagrody nie będą znacznie przekraczać obecnego poziomu, aby nie powodować chaosu na świecie. — Cheng Yu skinęła głową.
Oczy Chǔ Yàn natychmiast rozjaśniły się.
— Dobrze, że są.
Po zwiedzeniu sklepu zaprowadziła ich na zewnątrz.
Jednak pogoda była zbyt gorąca i szybko wrócili.
Zapytała Zhēn Wǔ, a Profesor Lan wciąż badał inteligentnego robota-humanoida w pokoju, a Dyrektor Song wciąż składał raport.
Następnie Profesor Qiao i Profesor Ouyang rozmawiali.
Cheng Yu i Chǔ Yàn patrzyli na siebie niezręcznie.
Po chwili niezręcznej ciszy odezwał się Chǔ Yàn.
— Słyszałem od mojego wuja, że masz wielki talent do sztuk walki, osiągając wczesny etap Houtian w ciągu zaledwie kilkunastu lat. — Chǔ Yàn odezwał się.
— Hahaha, nie jest tak źle. Mój mistrz mówił, że ma siostrzeńca, który w młodym wieku osiągnął późny etap Houtian. Czy to ty? — Cheng Yu zaśmiała się.
— Prawdopodobnie ja. — Chǔ Yàn pomyślał, że w domu tylko on trenował tak szybko.
— W takim razie jest pewien ruch, którego chciałabym się nauczyć… — Cheng Yu wykorzystała okazję, by poprosić go o lekcję.
Chǔ Yàn poważnie jej wszystko wyjaśnił, a nawet wstał, aby zademonstrować jej jeden ruch.
Cheng Yu z uwagą zapamiętała jego demonstrację, przetworzyła ją w myślach kilka razy i od razu zrozumiała.
Wstała i zademonstrowała mu, jak go wykonać.
Chǔ Yàn był zaskoczony jej zdolnością do nauki. Skinął głową.
Następnie oboje kontynuowali dyskusję, rozmawiając z wielkim entuzjazmem.
Dopiero gdy Jiǎ Wén wrócił z zakupami i ugotował obiad, przerwali rozmowę z nieukrywanym żalem i udali się na posiłek.