— Panie Jiang… Gdyby nie pana, nie wiedziałabym, co robić…
Miała zawsze problem z ciemnością.
Jiang Cheng był nieco sceptyczny. Czy prawdziwy kobiecy duch naprawdę bałby się ciemności?
Czy taki duch mógłby przeżyć w Horror World? Na zewnątrz zawsze było szaro.
Jiang Cheng podejrzewał, że Su Yingxue zrobiła to celowo, że w rzeczywistości upatrzyła sobie jego nerki.
Co więcej, do tej pory nie wiedział, gdzie jest córka Su Yingxue. Od wejścia do domu widział tylko Su Yingxue jako „ghoul”.
Miał więc pełne prawo podejrzewać, że Su Yingxue przed nim zrobiła to celowo. Na pewno chciała jego nerek, Jiang Cheng odrobinę się czujnie nastawił.
— Pani Su, gdzie jest pani córka? Nie widziałem pani córki, odkąd wszedłem.
Zadanie, które powierzyła mu Wang Mengqiu, polegało na opiece nad córką Su Yingxue, a nie nad samą Su Yingxue, prawda?
Oczywiście Jiang Cheng nie miał nic przeciwko opiece nad samą Su Yingxue. Gdyby Su Yingxue poprosiła go o opiekę nad nią, prawdopodobnie nie miałby nic przeciwko.
— Xiaoxiao, wyjdź natychmiast —
Su Yingxue zawołała do środka domu. Jej delikatna, jasna twarz lekko się zarumieniła… córka musiała ją strasznie skompromitować przed człowiekiem.
Była pewna, że Jiang Cheng widział ją całą, ale teraz mogła udawać, że nic nie wie, bo inaczej byłoby to naprawdę niezręczne.
— Mamo…
Chwilę później z domu wybiegła drobna, zgrabna dziewczynka w sukience lolitki. Miała delikatną twarz i była nieco podobna do Su Yingxue.
W przeciwieństwie do Su Yingxue, która miała lśniące, kruczoczarne włosy, dziewczynka miała białe włosy.
Jej strój lolitki był poplamiony krwią, a na włosach miała czarną spinkę.
Su Yingxue miała czarne oczy, podczas gdy dziewczynka miała ciemnoczerwone oczy.
Była całkiem urocza.
Ponieważ była trochę podobna do Su Yingxue, powinna być córką Su Yingxue.
Czy więc to córka Su Yingxue zrobiła tę rzecz, a nie Su Yingxue zrobiła to celowo?
— Czy to ty zrobiłaś tę psotę? —
Su Yingxue spojrzała gniewnie na stojącą obok Su Xiaoxiao, po czym ponownie spojrzała na Jiang Chenga i z uśmiechem powiedziała: — Panie Jiang, to jest moja córka.
— Su Xiaoxiao.
— Xiaoxiao, przywitaj się z wujkiem.
— Dzień dobry, wujku. —
Dziewczynka mówiła dziecinnym głosikiem, patrząc na Jiang Chenga swoimi wielkimi, czerwonymi oczami.
— Witam.
Chociaż dziewczynka wydawała się urocza, Jiang Cheng wiedział, że jest ghulem.
Dlatego Jiang Cheng odrobinę się czujnie nastawiał, ponadto strój lolitki Su Xiaoxiao był poplamiony krwią, co było trochę przerażające.
Wyglądała jak lalka.
Jiang Cheng poczuł znajomy efekt „rozkosznych ziaren”.
— Panie Jiang, pójdę teraz do pracy. Dzisiaj zostawię Xiaoxiao pod pańską opieką. — Su Yingxue uśmiechnęła się do Jiang Chenga, skłoniła się i powiedziała: — Dzisiaj będę pana męczyć.
— Xiaoxiao jest trochę rozrabiaką, więc może pan będzie musiał poświęcić jej trochę więcej uwagi.
Podczas ukłonu Su Yingxue, Jiang Cheng mógł ponownie zobaczyć głęboki dekolt.
Była naprawdę hojna!
— Dobrze.
Su Yingxue poszła do pokoju, żeby się przebrać. Zanim weszła, ponownie spojrzała gniewnie na Su Xiaoxiao.
To wszystko przez Su Xiaoxiao, teraz musiała się strasznie skompromitować przed Jiang Chengiem. Na szczęście Jiang Cheng w ogóle się z niej nie śmiał.
Po chwili Su Yingxue wyszła z sypialni. Miała na sobie czarną, dopasowaną marynarkę, która wcale nie ukrywała jej obfitych atutów. Na dole miała spódnicę ołówkową… czarne pończochy opinały krągłe uda, odsłaniając odrobinę skóry.
Można powiedzieć, że była bardzo uwodzicielska, w stylu „cool chick”.
— Panie Jiang, wychodzę. Xiaoxiao, bądź grzeczna i słuchaj pana Jiang wujka w domu, dobrze? — Przed wyjściem Su Yingxue ponownie poważnie pouczyła Su Xiaoxiao.
— Nie psoc się i nie sprawiaj kłopotu panu Jiang wujkowi, dobrze?
— Mhm. — Su Xiaoxiao energicznie kiwnęła głową. — Mamo, będę grzeczna.
— Dobrze.
Po odejściu Su Yingxue, w salonie zostali tylko Jiang Cheng i Su Xiaoxiao… było cicho.
Jeden człowiek, jeden mały ghoul.
Gdyby zignorować fakt, że byli teraz w Horror World, scena wyglądałaby całkiem ciepło.
Ale byli w Horror World.
— Wujku…
Su Xiaoxiao i Jiang Cheng patrzyli na siebie wzajemnie.
Nagle… ciepły salon natychmiast stał się ponury. Z białych ścian zaczęła przeciekać ciemnoczerwona krew, owoce na stoliku do kawy zemdlały…
W misce były kilka całkowicie zemdlonych palców.
— Wujku Jiang… pobawisz się ze mną w grę? —
Sukienka lolitki Su Xiaoxiao, lekko poplamiona krwią, teraz pokryta była świeżą krwią.
Biała sukienka lolitki zmieniła się w krwistoczerwoną.
Lekko uniosła kąciki ust, a jej ciemnoczerwone oczy błyszczały w wesołym blasku…
Su Xiaoxiao patrzyła na Jiang Chenga wzrokiem drapieżnika.
Zmieniła się w mgnieniu oka? Jiang Cheng był przygotowany, ale i tak był zaskoczony.
[Imię: Su Yingxue (Xiaoxiao)]
[Tożsamość: wewnętrzna osobowość (córka Su Yingxue)]
[Rasa: Twin Souls]
[Poziom: Fierce Ghost Level]
[Sympatia: -100 (jesteś jej ofiarą)]
[Ulubione: Su Yingxue (mama), jeśli Su Yingxue cię lubi, uważaj, ona cię zabije.]
[Słabość: Xiaoxiao jest wewnętrzną osobowością Su Yingxue, Twin Souls wyłonioną z ciała Su Yingxue. Jej słabością jest Su Yingxue. Jeśli zagrozić życiem Su Yingxue, zrobi dla ciebie wszystko.]
Drogi czytelniku, ten rozdział jeszcze się nie skończył. Kliknij następną stronę, aby kontynuować czytanie, dalsza część jest bardziej ekscytująca!
— …
Okazało się, że Su Xiaoxiao nie była córką Su Yingxue, ale wewnętrzną osobowością Su Yingxue… inną osobowością wyłonioną z ciała Su Yingxue.
Nic dziwnego, że uważał, że Su Yingxue wcale nie przypomina ducha.
Trochę szkoda, myślał, że Su Yingxue jest młodą mężatką. Rozwiedzione młode kobiety miały swój niepowtarzalny urok.
Chwileczkę…
Sympatia Su Yingxue do niego wynosiła -100?
Czyżby dlatego, że Su Yingxue ją lubiła? W takim razie był w niebezpieczeństwie!
— Wujku, chcesz się ze mną pobawić w grę? —
Su Xiaoxiao nadal mówiła dziecinnym głosikiem, ale teraz jej delikatna twarz była lekko zabrudzona krwią… w połączeniu z ponurym salonem, natychmiast stało się to trochę przerażające.
— Grajmy!
Czy teraz mógł odmówić Xiaoxiao? Na pewno nie! Ale jeśli naprawdę zacząłby grać z Su Xiaoxiao w jej „grę”.
Prawdopodobnie naprawdę by się „skończył”, więc musiał wymyślić sposób, aby sobie z tym poradzić.
— Wujku, wiesz, gdzie jest mój miś?
Su Xiaoxiao otworzyła swoje zakrwawione oczy, patrząc na Jiang Chenga z ciekawością.
Jakby była naprawdę niewinna i beztroska.
Myślisz, że jesteś Annie? Gdzie jest twój miś.
Jiang Cheng pomyślał w duchu.
— Masz misia?
Jiang Cheng zapytał z powrotem.
Su Xiaoxiao była teraz całkowicie podobna do małej dziewczynki, skąd wziąłaby misia?
— Możesz udawać przed Su Yingxue, ale nie przede mną.
Słowa Jiang Chenga zaskoczyły Su Xiaoxiao.
— Skoro jesteście Twin Souls z Su Yingxue, powinnyście być identyczne, prawda? Po co udawać białą lolitkę. — Jiang Cheng był trochę bezradny.
— Człowieku… skąd to wiesz? — Su Xiaoxiao spojrzała zdziwiona na Jiang Chenga.
Su Xiaoxiao była trochę ciekawa, żywy człowiek w Horror World, żywy człowiek z ogromną energiąYang.
A co więcej… Su Yingxue lubiła żywego człowieka. Co było dobrego w żywym człowieku? Dużo energii Yang?
Słowa Su Xiaoxiao zaskoczyły Jiang Chenga… Czyżby faktycznie coś z niej wyciągnął?
Opierał się tylko na domysłach.
Gdyby Su Xiaoxiao była wewnętrzną osobowością Su Yingxue, jej prawdziwy wygląd z pewnością nie byłby jak Su Yingxue w dzieciństwie… ale jak obecna Su Yingxue.
Ponieważ były Twin Souls, Twin Souls powinny być identyczne.
Oczywiście to były tylko domysły Jiang Chenga.
— Jesteś całkiem interesująca. —
W oczach Jiang Chenga, drobna Su Xiaoxiao przybrała postać Su Yingxue.
Rzeczywiście wyglądała identycznie jak Su Yingxue.
Jedyną różnicą było to, że Su Yingxue zawsze wydawała się promienna i sprawiedliwa, podczas gdy Su Xiaoxiao przed nim, jakkolwiek na nią patrzył, była ponura i przerażająca.
Ponadto Su Xiaoxiao nadal miała czerwone oczy i białe włosy.
Więc jedna jest dobrą osobowością, a druga złą osobowością? Su Yingxue reprezentuje swoją dobrą osobowość? A Su Xiaoxiao złą osobowość.
Tylko dlaczego Su Xiaoxiao pojawiała się jako córka Su Yingxue? Jiang Cheng był trochę zdezorientowany.
Co więcej, Su Yingxue traktowała Su Xiaoxiao jak córkę.
— Su Yingxue cię lubi, ale ty… staniesz się tylko moim jedzeniem. —
Na twarzy Su Xiaoxiao pojawił się nieco „zboczony” uśmiech.
Jiang Cheng naprawdę pachniał wspaniale, pachniał tak cudownie! Dlaczego żywi ludzie tak pięknie pachnieli!
Uśmiech na twarzy Su Xiaoxiao stawał się coraz bardziej zboczony.
— Wujku Jiang, gdzie jest mój miś? Jeśli nie znajdę misia Xiaoxiao, staniesz się misiem Xiaoxiao. —
Su Xiaoxiao, w swoim wizerunku „cool chick” Su Yingxue, wołała do Jiang Chenga „Wujku Jiang”.
To było dla Jiang Chenga trochę… ekscytujące. Odgrywanie ról było naprawdę ekscytujące…
Być wołanym „wujkiem” przez „cool chick” z dziecięcym głosem, było zbyt ekscytujące.
— Gdzie jest twój miś, nie wiem.
— Skąd miałbym wiedzieć gdzie jest twój miś, ale… —
Podążając za wzrokiem Jiang Chenga, Su Xiaoxiao spuściła głowę. W tej chwili miała na sobie zakrwawioną sukienkę lolitki, sukienka lolitki miała głęboki dekolt…
— … —
Su Xiaoxiao była oszołomiona.
Ten człowiek przed nią był naprawdę odważny!
Człowiek, słaby człowiek śmiał ją drwić? Czy naprawdę istnieje człowiek tak odważny?
— Ty… — Uśmiech z twarzy Su Xiaoxiao powoli znikał, a w jej oczach pojawiła się głęboka, mroźna chęć zabicia.
W tej chwili Jiang Cheng wiedział, że Su Xiaoxiao naprawdę chciała go zabić.
— Rzuciłam na Su Yingxue klątwę. Jeśli ośmielisz się mnie dotknąć, nie mogę zagwarantować, czy klątwa nie… —
Musiał kłamać prosto w oczy, żeby przeżyć.
— ??? —
— Hę, zwykły człowiek… Kogo próbujesz nastraszyć? — Su Xiaoxiao w następnej chwili rzuciła się na Jiang Chenga z rozciągniętymi rękami.
— Myślisz, że ci uwierzę?
Jednakże…
W decydującym momencie drzwi ich domu zostały wyrzucone z kopnięcia.
— Braciszku, wiedziałam, że nie będziesz mógł się rozstać z Sixue… i przyjdziesz mnie szukać, Braciszku… Tak bardzo tęskniłam.
Z drzwi dobiegł czysty, melodyjny i bardzo znajomy dla Jiang Chenga głos.
Następnie Lin Sixue pojawiła się przed Jiang Chengiem, a Su Xiaoxiao, która zamierzała zaatakować Jiang Chenga, wydała krzyk…
— Aaa!
Po czym całkowicie zniknęła.
Niespecjalnie ponury salon ponownie stał się ciepły.
— Sixue?
Jiang Cheng był oszołomiony, ponieważ do pokoju wbiegła jego była dziewczyna, Lin Sixue.
Jedyna różnica między nią a Lin Sixue za życia była taka, że była jeszcze bielsza.
— Braciszku, mała Xue tak bardzo za tobą tęskniła.