Poranek.
Przed stoiskiem przy bramie wejściowej liceum nr 2 Cai Xu gryzł właśnie zakupiony placek-"jianbing guozi".
Nagle pojawił się cień i wyrwał mu z drugiej ręki kolejny placek. – Dzięki, Braciekurczaku, za śniadanie.
– Stary Li, już wszystko w porządku?
Cai Xu lekko zmrużył oczy.
– Co mogłoby mi być?
Li Suifeng obżerał się plackiem, wyglądając na spokojnego.
Cai Xu skinął głową z ulgą. Tak szybko poradził sobie z żałobą! Jego przyjaciel miał naprawdę silną psychikę!
Natychmiast wysunął pięść: – Stary Li, po rozdaniu do różnych klas nie będziemy mogli spędzać ze sobą czasu każdego dnia, ale przyjaźń braterska pozostanie na zawsze!
Li Suifeng zderzył się z nim pięścią i zapytał: – Braciekurczaku, gdzie w naszej szkole jest najwięcej zmutowanych owadów?
– Zmutowane owady? Oczywiście, że w małym lasku za halą sportową. Kiedyś spędziłem tam pięć minut i zostałem pogryziony!
Cai Xu i Li Suifeng, jedząc śniadanie, szli w stronę szkoły, nie zapominając zapytać: – Po co ci ta informacja?
– Tak sobie pytam dla zabawy.
Li Suifeng odpowiedział i dotarli pod drzwi klasy 222.
W klasie panowała radosna atmosfera, ale gdy zbliżył się Li Suifeng, atmosfera szybko ucichła. Wiele spojrzeń, które na niego padały, zawierało drwiny, kpiny, litość i pogardę.
Ignorując te spojrzenia, Li Suifeng podszedł do swojego miejsca i usiadł.
Wkrótce w drzwiach pojawiła się wysoka, biała i piękna dziewczyna.
W przeciwieństwie do sposobu, w jaki potraktowano Li Suifenga, uczniowie patrzyli na dziewczynę z podziwem i uwielbieniem.
Było tak, ponieważ dziewczyna nazywała się Lan Aoxue. Nie tylko była przewodniczącą klasy 222, ale także jednym z dwojga cudownych uczniów w całej szkole, którzy obudzili talent klasy S!
Pod natłokiem spojrzeń, Lan Aoxue weszła do klasy, zajmując miejsce obok Li Suifenga. Na jej twarzy pojawił się cień delikatności: – Siła talentu nie determinuje całkowicie przyszłości człowieka. Ciężka praca i praktyka również mają kluczowe znaczenie. W historii zdarzali się ludzie o przeciętnych talentach, którzy osiągnęli nadprzyrodzone zdolności. Mam nadzieję, że nie przestaniesz się starać.
Otaczający ludzie spojrzeli na nią z dezorientacją.
Przewodnicząca klasy, posiadasz talent klasy S, jesteś super cudownym uczniem! Czemu marnujesz słowa na tego zerowego śmiecia z talentem klasy E?
Nawet jako sąsiad z ławki nie ma takiej potrzeby, prawda?
– Przewodnicząca klasy, dziękuję za zachętę. Będę się starał.
Li Suifeng uśmiechnął się i odpowiedział.
Trzy lata temu Lan Aoxue nie była jeszcze znanym talentem. Była tylko bezradną dziewczyną, której stan był zły z powodu niskiego poziomu cukru we krwi. Wtedy obecny właściciel zauważył jej niedobry stan i oddał jej swój chleb śniadaniowy, łagodząc jej objawy. Od tego czasu Lan Aoxue okazywała swoją rzadką łagodność obecnemu właścicielowi.
– To dobrze.
Lan Aoxue odpowiedziała i schyliła się, żeby uporządkować książki.
Wkrótce do klasy wszedł wychowawca, z uśmiechem na twarzy: – Drodzy uczniowie, zgodnie ze szkolną tradycją, po ceremonii przebudzenia, uczniowie trzeciego roku zostaną ponownie przydzieleni do różnych klas. Zanim to nastąpi, mam dla was dobrą wiadomość: uczennica Lan Aoxue, dzięki przebudzeniu niezwykłego talentu klasy S - Oka Pustki Niebios, została jako pierwsza w całym Spark City przyjęta bez egzaminu do Osiu Wiodących Uczelni Wojskowych!
Z tą informacją w klasie wybuchł szmer.
Na twarzach wszystkich malowała się zazdrość i zawiść.
Osiem Wiodących Uczelni Wojskowych to osiem najlepszych uniwersytetów wojskowych w Kraju Smoka.
Prawie osiemdziesiąt procent potężnych wojowników w Kraju Smoka pochodzi z Osiu Wiodących Uczelni Wojskowych!
Wszyscy uczniowie w Kraju Smoka dążą do dostania się do Osiu Wiodących Uczelni Wojskowych jako swój ostateczny cel!
Jednak ci, którym udaje się zrealizować to marzenie, są z reguły nieliczni!
Dzieje się tak, ponieważ wymagania rekrutacyjne Osiu Wiodących Uczelni Wojskowych są bardzo wysokie!
Nawet talent klasy S nie gwarantuje stuprocentowego przyjęcia.
Obecnie Lan Aoxue została przyjęta do Uniwersytetu Niebiańskich Iluzji bez egzaminu, co jest naprawdę niezwykłym osiągnięciem!
Sama Lan Aoxue najwyraźniej od dawna znała tę wiadomość i nawet nie podniosła głowy.
Li Suifeng obok niej obserwował ją po cichu, pełen spekulacji: – Osiem Wiodących Uczelni Wojskowych słynie z uczciwości i surowości, nie przyjmują łatwo bez egzaminu. Wygląda na to, że "Oko Pustki Niebios" Lan Aoxue jest rzadkim talentem o ogromnym potencjale rozwoju, dlatego Uniwersytet Niebiańskich Iluzji przyjął ją warunkowo. Ta dziewczyna z pewnością zabłyśnie w przyszłości!
– Mam nadzieję, że osiągnięcie uczennicy Lan zainspiruje wszystkich uczniów i pozwoli wam osiągnąć swoje marzenia o dostaniu się do wymarzonej uczelni.
– Teraz, zgodnie z przepisami szkolnymi, dokonam podziału na klasy.
– Uczniowie, którzy obudzili talent klasy D, proszeni są o zgłoszenie się do Klasy Wojskowej 4.
– Uczniowie, którzy obudzili talent klasy C, B lub A, udadzą się odpowiednio do Klasy Wojskowej 3, 2 i 1. Co do uczennicy Lan Aoxue, proszę udać się bezpośrednio do gabinetu dyrektora. Dyrektor poświęci pozostały czas na jej pełne wyszkolenie, a po zakończeniu egzaminów maturalnych uda się na Uniwersytet Niebiańskich Iluzji.
Po zakończeniu procesu podziału na klasy, uczniowie z różnymi obudzonymi talentami gromadnie opuścili klasę i udali się do hali sportowej.
W klasie pozostał tylko samotny Li Suifeng.
– Nauczycielu, gdzie ja mam iść?
Li Suifeng zapytał.
Wychowawca podszedł do niego ze znaczącym wyrazem twarzy: – Uczniu Chu, proszę zostać w klasie. Wkrótce przyjdzie nowy uczeń, aby ci potowarzyszyć.
Nowymi uczniami, o których mówił wychowawca, byli ci, którzy obudzili talent klasy E, a nawet ci, którzy nie obudzili żadnego talentu - zwykli ludzie, tak jak Li Suifeng.
Tacy ludzie byli przez szkołę uważani za "bezużytecznych". Ich dalsza nauka ograniczała się do przedmiotów ogólnych. Nie tylko nie mieli prawa wejść do hali sportowej, ale także nie mogli brać udziału w Warriors Exam.
– Nauczycielu, czy mogę złożyć wniosek o ponowne sprawdzenie talentu i przydzielenie do innej klasy?
Li Suifeng zapytał poważnie.
Wychowawca potrząsnął głową: – Wczoraj stwierdzono u ciebie talent klasy E i możesz pozostać tylko w zwykłej klasie. Tego nie da się zmienić.
– Uczniu Li, zwykli ludzie też są częścią świata i mogą żyć wspaniale.
Wychowawca poklepał Li Suifenga po ramieniu, pocieszając go.
Ten rozdział nie jest jeszcze ukończony, kliknij następną stronę, aby kontynuować czytanie dalszej, wspaniałej treści!
Następnie.
Kilku studentów o smutnych minach, będących zwykłymi ludźmi, stopniowo przybywało do klasy.
Gdy klasa się wypełniła, wychowawca wyszedł, a przyszedł nauczyciel historii.
Niewielu studentów słuchało lekcji. Większość zagłębiała się w telefony, niektórzy leżeli na ławkach i spali.
Byli nawet tacy, którzy z gniewem opuścili klasę, szukając miejsca, aby wyładować swoje emocje.
Li Suifeng stanowczo również wyszedł tylnymi drzwiami.
Uczniowie z zwykłych klas byli "porzuconymi dziećmi". Szkoła generalnie pozwalała na luźne zarządzanie.
Opuszczanie lekcji zazwyczaj nikomu nie przeszkadzało.
...
Li Suifeng, opuszczając klasę, nie poddał się, ale udał się do małego lasku w pobliżu hali sportowej, szukając "zdobyczy".
Jak powiedział Cai Xu, ten obszar był pełen wszelkiego rodzaju drobnych stworzeń.
Były Złote Pszczoły, krążące wśród kwiatów, które wyglądały, jakby były wykonane z lanego złota.
Były Byki Potwornej Siły, wielkości dłoni, z hakowatymi rogami.
Były też Robaki Lyme, pokryte drobnymi, ostrymi kolcami, które po przejściu pozostawiały trujący ślad.
Przechodząc tędy w przeszłości, Li Suifeng z pewnością omijał to miejsce szerokim łukiem, ale dzisiaj sam wszedł do lasu, a jego oczy błyszczały.
Te zmutowane stworzenia są znacznie większe od Glow Ant. Ile punktów talentu przyniesie mi ich unicestwienie?
Pełen oczekiwań, Li Suifeng ruszył w stronę tych stworzeń.
"Zabito Złotą Pszczołę, punkt talentu +1."
"Zabito Byka Potwornej Siły, punkt talentu +3."
"Zabito Robaka Lyme, punkt talentu +2..."
Zmutowane stworzenia, które pozostały na terenie kampusu, w zasadzie nie miały siły bojowej.
Dlatego Li Suifeng bez wysiłku je zabijał.
Nawet nie musiał używać swojego talentu Dawn Light!
Jak kolejne linie tekstu pojawiały się przed jego oczami, Li Suifeng nabrał energii i szalał w małym lasku, miażdżąc "potwory". Był tak zaangażowany, że nawet nie usłyszał dzwonka na koniec lekcji.
Gdy z pobliskiej hali sportowej zaczęli wychodzić uczniowie.
Ku ich zdziwieniu odkryli, że ktoś w małym lasku poluje na zmutowane owady.
– Czy to nie ten zerowy intelekt z talentem klasy E? Chyba nazywa się Li Suifeng? Z klasy 222?
– Klasa 222 ma zarówno potwora takiego jak Lan Aoxue, jak i zera takiego jak Li Suifeng. To naprawdę dziwne.
– Ale co on właściwie robi? Dlaczego zabija te niewinne owady?
– Czy dlatego, że obudził zerowy talent i oszalał, wyładowując złość na tych niewinnych owadach?
– Naprawdę żałosne.
Komentując przechodnie, uczniowie oddalili się od małego lasku, obawiając się, że zostaną dotknięci przez "szalejącego" Li Suifenga.
Po ich odejściu, zakurzony i brudny, ale wciąż podekscytowany Li Suifeng ukazał radość.
– Punkty talentu przekroczyły tysiąc. Jestem bogaty! Jestem bogaty!
Okazało się, że po całym poranku polowania Li Suifeng zgromadził ponad tysiąc punktów talentu!
A za talentem Dawn Light pojawił się też znak plus, oznaczający, że można go ulepszyć!
– Systemie, ulepsz mnie!
Gdy Li Suifeng krzyknął w myślach, tekst systemowy pojawił się przed jego oczami.
"Zużyto 1000 punktów talentu, talent klasy B Dawn Light zostanie ulepszony do talentu klasy A..."