【Skumulowane doładowanie 30 tys. sztuk złota, awans na 8. poziom szlachecki, odblokuje zaawansowany tryb automatyczny, jednocześnie radząc sobie ze stu celami…】
Dobry człowiek, wszędzie wciska, zachęca do doładowania.
To rzeczywiście traktowanie zwykłych graczy.
Szkoda tylko, że Gāo Lǐnzhì tymczasowo nie miał pieniędzy na doładowanie.
Po czym schował łuk i uwolnił Pnącze Żerujące na Trupach!
Gdy tylko zielony pnącz pojawił się, zakopał się pod ziemią. Pod osłoną krzaków i wysokiej trawy, nikt go nie zauważył.
„Jedz po cichu, nie ujawniaj się.”
Instruował Pnącze Żerujące na Trupach w myślach.
A sam odwrócił się i uciekł.
„Nie pozwólcie mu uciec, podzielcie się na dwie grupy, dopadnijcie go z obu stron!”
„Na pewno wykonał jakieś zadanie i zdobył sprzęt o wyższej jakości niż zielony, dlatego nie możemy przebić jego obrony!”
„Użyjcie lin i sieci, żeby go schwytać, zabijajcie go powoli, sprzęt będzie nasz!”
Lider kawalerzystów, bywający w świecie, w jednej chwili zbliżył się do prawdy.
„Kapitan ma rację, zdobycie sprzętu na pewno przyniesie wielką nagrodę!”
Kawalerzyści zatem podniecili się jeszcze bardziej.
Podzielili się na dwie grupy, ponownie wsiedli na konie, z prawej i lewej strony, machając lasso, wyciągając sieci rybackie, rzucili się w pogoń za Gāo Lǐnzhì.
Jednak w następnej chwili, nagle jeden z koni zakrzyknął z przerażenia i gwałtownie się zatrzymał.
Kawalerzysta na grzbiecie konia zachwiał się, a w następnej chwili zobaczył otwartą paszczę pełną krwi, która nagle wyłoniła się z zarośli!
„Źle, dziwadło!”
Krzyknął instynktownie, natychmiast zeskoczył z konia, próbując uniknąć.
Wynik był taki, że sam wpakował się prosto w tę paszczę.
Następnie, „gulgocząc”, zniknął.
【Twój towarzysz, Pnącze Żerujące na Trupach, połknął gracza, otrzymał buff regeneracji, po strawieniu uzyskasz 5% doświadczenia przeciwnika; po poprawie jakości, proporcjonalnie wzrośnie pozyskiwane doświadczenie.】
Gāo Lǐnzhì widząc to, nie mógł się nie ucieszyć.
A wrogowie, byli przerażeni.
„W biały dzień, skąd mogło pojawić się dziwadło?” Wszyscy kawalerzyści byli natychmiast zszokowani.
Niektórzy sprytniejsi natychmiast zawrócili konie i szybko uciekli!
W grze „Tian Yun” wciąż obowiązywała zasada z realnego świata:
Widząc dziwadło, jeśli biegnie się szybciej niż towarzysze, istnieje duże prawdopodobieństwo przeżycia!
Wcześniej szalało się na swoich pobratymców, a teraz, w obliczu strasznego obcego, ponownie pokazano tchórzostwo wobec słabszych!
Lider kawalerzystów również nie zawahał się przez ułamek sekundy. Słysząc okrzyki, natychmiast pociągnął za wodze i zawrócił konia, uciekając.
Jego koń był lepszy, szybko uciekł przed innymi kawalerzystami.
Miał więcej doświadczenia: na obecnym etapie gracze wobec dziwadła mieli tylko jeden sposób – ucieczkę!
A za nim rozlegały się sporadyczne krzyki cavalerie!
Chociaż miesięcznie zarabiał kilkaset tysięcy, nie było warto ryzykować życia!
Gāo Lǐnzhì udawał, że też ucieka, a w rzeczywistości z mapy podglądał los tych łajdaków.
Zwykłe zielone stworzenie pierwszego poziomu, Pnącze Żerujące na Trupach, dzięki przewadze kopania w ziemi, przerażającej formie, nieprzewidywalnym pojawianiu się, ścigało kilkunastu zahartowanych kawalerzystów, tak że nie mieli dokąd uciec, ani gdzie się schować, bali się choćby kroku zwolnić.
To jest właśnie traktowanie dla bogaczy!
Nie doładowałeś pieniędzy, jesteś gnębiony, doładowałeś pieniędzy i nadal jesteś gnębiony, czyż te pieniądze nie poszły na marne?
Oczywiście Gāo Lǐnzhì widział, że Pnącze Żerujące na Trupach z pierwszego poziomu nie było potężne.
Po kolei połykając trzech graczy, częstotliwość ataków i prędkość działania znacznie zwolniły.
Niektórzy kawalerzyści byli już w stanie unikać ataków i nawet odpowiadać, zadając w zielonym ciele Pnącza Żerującego na Trupach kilka blizn.
Jednak Pnącze Żerujące na Trupach miało zbyt dużą przewagę, dzięki dodatkowi „regeneracji”, po odniesieniu obrażeń natychmiast chowało się pod ziemię, a po chwili wychodziło ponownie, obrażenia się odnawiały.
Połykanie zwłok, odnawianie obrażeń.
Widząc to, pojedyncze myśli o stawieniu oporu, które pojawiły się u niektórych kawalerzystów, natychmiast zniknęły.
W obliczu takiego przeciwnika, kawalerzyści, mający tylko jedno życie, nie będąc regularną armią, na pewno nie wytrzymają.
Gdyby ci kawalerzyści byli prawdziwą czwartą plagą, graczami z nieskończonymi możliwościami wskrzeszenia, z pewnością mogliby pokonać to Pnącze Żerujące na Trupach.
Przecież miało ono zaledwie pierwszy poziom.
Gdy Gāo Lǐnzhì biegł, aż zniknęła mu z oczu postać kawalerzystów, w grze pojawiło się powiadomienie.
【Ding! Gratulacje dla gracza i jego towarzysza za pomyślne pokonanie wrogów.】
【Twoje „Pnącze Żerujące na Trupach” pożarło czterech wrogów, trawienie jest w toku, przewidywany czas trawienia: 24 godziny】
【Przed zakończeniem trawienia, nadal może brać udział w walkach, ale nie może już połykać nowych wrogów, zwiększa się buff „żarłoczność”, szybkość ataków i prędkość poruszania się maleją.】
Poprawa poziomu i kondycji fizycznej zwiększy prędkość trawienia.
Wyraźnie było to ograniczenie gry dla graczy.
Z pewnością, jeśli jest się w stanie prześcignąć towarzyszy, nawet w obliczu niemożliwego do pokonania przeciwnika, szanse na przeżycie są spore.
Gāo Lǐnzhì zatrzymał się.
Faktycznie, bogacenie się jest fajne!
Po raz pierwszy w swoim dwukrotnym życiu doświadczył traktowania dla bogaczy!
W poprzednim życiu był raczej swobodny, mając pieniądze mógł się popisywać, miał chęć do grania w gry, ale brakowało mu pieniędzy;
W tym życiu ścisłe ograniczenia, ma mnóstwo pieniędzy, ale brak mu chęci do grania w gry.
Firma piętrowo go uciskała, nawet jeśli w grze mógłby się bogacić i popisywać, to i tak na nic.
Ponieważ po powrocie do rzeczywistości, menadżer mógłby go zdemaskować.
W tej chwili.
Gāo Lǐnzhì spojrzał w górę, widząc tylko, jak niebieskie jest niebo, jak białe są chmury, jak lekki jest wiatr.
Następnie ruszył z wielkimi krokami naprzód.
...
Niedługo potem, w grze pojawiło się powiadomienie:
【Ding! Gratulacje dla gracza za odkrycie Wioski Wschodniego Wilka, otwarta nowa mapa gry.】
Na lewej krawędzi mapy, pojawiła się duża grupa budynków, ikona gry „Wioska Wschodniego Wilka”, a także szereg oznaczeń NPC.
„Wielki Starszy”, „Drugi Starszy”, „Trzeci Starszy”, „Czwarty Starszy”, „Kapitan Patrolu”...
Podążył za wskazaniami mapy, szybko idąc naprzód.
Po krótkim marszu, zobaczył niedaleko Przed sobą wysoki i długi kamienny mur.
Mur miał ponad sześć metrów wysokości, dwa metry szerokości, a pośrodku stała duża drewniana brama okuta żelazem.
Chociaż był dzień, brama była nadal zamknięta.
Kamienny mur zakręcał na boki, tworząc nieregularny okrąg.
Niedaleko kamiennego muru, znajdowało się ruchliwe miejsce budowy.
Grupa młodych mężczyzn i kobiet, z imionami nad głowami, nosiła kamienie, wydawali się budować kamienny mur obronny.
Imiona nad głowami były różnorodne, od razu widać, że to też gracze.
„Mały Kot Łowiący Ryby”, „Ou Xiaohuang”, „Szef Xiao Chi”, „Asystent Xiao Shuo”, „Ice Dance Snow Cherry”...
Wszyscy ciężko pracowali, „charcząc” i „dysząc”.
Niektórzy łupali kamienie, inni murowali ściany, jeszcze inni kopali fundamenty, wydajność była wysoka, praca wykonana była sumiennie.
Wszyscy byli spoceni, zmęczeni i dyszeli.
Czyżby przyszli do gry pracować fizycznie?
Gāo Lǐnzhì był trochę zdziwiony.
Zaraz potem zrozumiał.
Ci gracze mieli tylko jedno życie, nie mogli doładowywać, więc bali się zabijać potwory, zbierać doświadczenie i levelować, dlatego zostali tu, żeby pracować fizycznie i zarobić pieniądze.
Prawdopodobnie chcieli wynająć NPC do levelowania, w końcu to prawdziwy świat gry.