W biurze Jensona w Centrum Staples Kobe wszedł w pośpiechu.
„Alvin, słyszałem, że wpadłeś po Su Yanga, ale Clippers są przed nami o dzień, prawda?” Kobe pośpiesznie powiedział, podchodząc do biurka Jensona i pochylając się nad gładkim, lśniącym blatem.
„Tak, tak zostało ustalone. Clippers zareagowali naprawdę szybko, najpierw zarezerwowali halę” – powiedział Jensen z pewnym przygnębieniem.
Centrum Staples jest zarządzane wspólnie przez LA Sports Company i firmę rozrywkową.
Lakers i Clippers muszą negocjować z nimi, jeśli chcą korzystać z hali w okresie poza sezonem.
„No cóż, miało być tak, że kilku graczy Clippers pomogłoby mi ocenić towar, ale nie spodziewałem się, że przejmą pałeczkę.” Kobe potrząsnął głową, cofnął się o kilka kroków i usiadł na kanapie.
„Dobrze trafiłeś, właśnie miałem zapytać, o co chodzi z Su Yangiem” – powiedział Jensen.
Następnie Kobe opowiedział od początku do końca, jak poznał Su Yanga.
„Przedstawił cię Irving? To…” Jensen pogładził się po nosie, nie wiedząc, czy się śmiać, czy płakać.
Wygląda na to, że nerwowość Irvinga była czymś powszechnie znanym.
„Spokojnie, mam dobre oko do ludzi” – powiedział Kobe i od razu wyciągnął telefon, żeby zadzwonić do Su Yanga.
W tym czasie Su Yang ćwiczył rzuty na podwórku domu Kobe’ego.
Jedną z wad rzutów McGrady'ego była zbyt niska parabola, każdy celny rzut uderzał w tylną krawędź obręczy i z hukiem spadał na podłogę.
Su Yang chciał poćwiczyć podniesienie paraboli rzutów, aby zwiększyć skuteczność.
Vanessa wraz z młodszą córką wyjechała do Europy, w domu zostały tylko starsza córka Natalia i niania.
Su Yang znał obie, ale nie był z nimi zbyt dobrze zaznajomiony.
Jednak jego czoło było grubsze niż u przeciętnego człowieka, więc bezpośrednio poprosił o możliwość skorzystania z boiska do koszykówki w domu Kobe’ego.
Po umówieniu się z Natalią na pojedynek jeden na jeden później, Su Yang, jak chciał, dostał się do środka.
Po pierwszych stu rzutach Natalia przyszła z telefonem Su Yanga.
„Braciszku Su Yang, dzwoni twój telefon, dzwoni mój tata.”
Dopiero wtedy Su Yang przypomniał sobie, że zdjął kurtkę po wejściu i zostawił ją w salonie.
„Tato, braciszek Su Yang jest u nas w domu” – Natalia odebrała telefon Kobe’ego i szybko podeszła, podając telefon Su Yangowi.
„Powinieneś mówić wujku” – powiedział Su Yang, odbierając telefon, naśladując ton Kobe’ego, z jakim mówił do Irvinga, a potem usłyszał głos Kobe’ego przez telefon.
„Ty mały, jesteś naprawdę jak w domu, przybiegłeś do mnie bez zaproszenia?”
„Ale to nie jest najważniejsze, czy otrzymałeś już ofertę od Clippers i przylecisz jutro na testy do Centrum Staples?”
„Wasz test w Lakers jest pojutrze, ja w imieniu Jensona oficjalnie cię o tym informuję. A dziedzictwo mistrzowskie Lakers, nie muszę chyba mówić, prawda?”
„Wiesz, jak powinieneś wybrać, prawda?” Kobe mówił niestrudzenie przez telefon, z aroganckim i niepodważalnym tonem.
Oczywiście miał do tego prawo, przecież to on zdobył dla Lakers pięć mistrzostw.
„To znaczy…” Su Yang złożył ręce w geście prośby, ale w jego głowie kłębiły się myśli.
Oczywiście chciałby pójść do Lakers. Nie wspominając już o mistrzowskim dziedzictwie Lakers, tylko sama ekspozycja sprawiała, że Lakers byli absolutnie najlepsi w lidze, a Clippers byli daleko w tyle. A ekspozycja może przynieść kontrakty sponsorskie, a on teraz potrzebował pieniędzy.
Co więcej, w poprzednim życiu był fanem Kobe’ego i zawsze marzył o tym, by założyć koszulkę Lakers.
Jednak musiał postawić pewne wymagania, nie mógł od razu zgodzić się z Kobe’m.
Lakers byli gwiazdami, wszyscy kręcili się wokół głównych graczy. Jako debiutant w Lakers, nieuchronnie zostałby zignorowany.
Su Yang miał talent McGrady’ego, ale nieuchronnie cierpiałby też na kontuzje McGrady’ego.
Aby uniknąć tych kontuzji, potrzebował najlepszych trenerów i ekspertów medycznych, którzy udzieliliby mu rad.
Teraz był właśnie czas, by postawić swoje wymagania Kobe’mu.
Jak się okazało, gdy tylko wykazał się wahaniem, Kobe stracił cierpliwość.
„Naprawdę chcesz iść do Clippers? Słuchaj, jeśli podpiszesz kontrakt z Lakers, ile drużyna ci zaoferuje, tyle ja ci dam, i to od razu, bez czekania” – powiedział Kobe w pośpiechu.
Su Yang zamrugał, przetarł oczy i wypuścił z płuc powietrze, mówiąc:
„Nie, w porównaniu do pieniędzy, bardziej potrzebuję dobrego trenera, zwłaszcza trenera rzutów.”
Słysząc to, Kobe po drugiej stronie linii od razu złagodził ton i powiedział:
„Nie ma problemu, pozwól Brianowi Shaw towarzyszyć ci w treningu rzutów.”
Brian Shaw pracował w Lakers przez wiele lat, a Kobe bardzo lubił tego asystenta trenera.
W tej chwili Brian Shaw trenował dwóch drugorocznych graczy, a Kobe podjął decyzję i uczynił go osobistym trenerem Su Yanga.
Su Yang był bardzo zadowolony i od razu powiedział stanowczo:
„W porządku, nadal muszę przejść formalności testów w Clippers, w końcu obiecałem im.”
Po tej odpowiedzi Kobe był zadowolony i rozłączył się z uśmiechem.
Jensen spojrzał na Kobe’go ze zdziwieniem, nie spodziewał się, że tak bardzo zależy mu na Su Yangu.
Kobe usiadł na kanapie, założył nogę na nogę.
Spojrzał na Jensona i powiedział beztrosko:
„Teraz nie jestem tylko zadowolony z jego talentu, ale także pocieszony jego podejściem do treningu.”
„Ten chłopak Su Yang wie, jak wykorzystać swoje doświadczenie do osiągnięcia sukcesu. Chociaż teraz bardzo brakuje mu pieniędzy, nadal koncentruje się na całej swojej karierze.”
„Teoretycznie, ma dopiero 18 lat i nie ma potrzeby celowo ćwiczyć rzuty. Jego przebicia w lidze mogłyby mu zapewnić mocną pozycję.”
Następnego dnia Su Yang wcześnie rano przybył do Centrum Staples.
Ta hala może pomieścić dwadzieścia tysięcy osób i jest drugą co do wielkości wizytówką Los Angeles, zaraz po Hollywood.
Oprócz meczów NBA odbywają się tu również popularne zawody hokejowe. W Los Angeles, mieście rozrywki, cieszy się renomą.
Dyrektor generalny Clippers, Neil Olshey, oraz ich gwiazda, Baron Davis, czekali już w hali.
Oczywiście byli tam też inni członkowie kierownictwa Clippers oraz personel statystyczny.
Po godzinie ukazały się dane testowe Su Yanga.
wzrost 203 cm, zasięg ramion 218 cm, zasięg stojąc 269 cm, skok z rozbiegu 109 cm, wyciskanie na ławce 120 kg, bieg na 40 jardów (37 m) poniżej 4,4 sekundy?
To absolutnie talent na historycznym poziomie, a nawet pod względem zasięgu ramion i prędkości sprintu, był lepszy od danych testowych LeBrona Jamesa z tamtego okresu.
A zasięg ramion i prędkość to absolutnie kluczowe talenty w koszykówce.
Kierownictwo Clippers wyglądało, jakby przeżyło trzęsienie ziemi, patrząc na tabelę z danymi testowymi Su Yanga.
„Przy takich danych testowych powinien dostać się do pierwszej trójki w drafcie. Jakim cudem znalazł się aż tak nisko?” Personel statystyczny i scoutom Clippers byli oszołomieni.
Wyraźnie, chociaż wcześniej nie przeprowadzili testów Su Yanga, nie wierzyli, że scoutom innych drużyn byli ślepi.
Wkrótce Su Yang otrzymał ofertę od dyrektora generalnego Clippers, Neila Olsheya, który zaoferował mu dwuletni kontrakt.
Su Yang powiedział, że jeszcze to przemyśli, bo jutro czeka go jeszcze test w Lakers.
Po wyjściu z Centrum Staples jego telefon nie przestawał dzwonić.
Baron Davis i Griffin dzwonili do niego jeden po drugim, ale Su Yang nie ustąpił.