Niebo ściemniało.
Po długim kulawym spacerze po polu bitwy, niezależnie od tego, jak bardzo nie chciała w to uwierzyć, Procia w końcu nie mogła dłużej oszukiwać samej siebie.
...... Mi Li już tu nie było.
Procia wyciągnęła leżącą na niej włócznię, która stanowiła przeszkodę. Krew sącząca się z rany zabarwiła całą tylną nogę na czerwono, zostawiając na ziemi przerażające plamy.
...... Nadal nie mogłam znaleźć Mi Li.
W miarę utraty krwi świadomość Proci zaczęła się zamazywać.
...... Czyżby...... znowu zostałam......
Potrząsnęła gwałtownie głową, desperacko starając się zachować przytomność, nie chcąc myśleć w tym kierunku.
"Łaaaa..."
Procia wydała słaby jęk i, kulawym krokiem, ruszyła w kierunku swojej kryjówki w dziupli drzewa.
...... Wrócę do domu...... Może jeśli wrócę do "domu"...... Mi Li będzie tam na mnie czekać......
......
Nocne niebo zostało stopniowo pokryte chmurami.
Powietrze stało się duszne.
W upalne lato często występują nieprzewidziane ulewy.
W drodze powrotnej do dziupli drzewa z nieba zaczęła padać ulewa.
Znów to znajome zimno, znów ta znajoma rozpacz......
Woda deszczowa podrażniała rany, a ból promieniujący z wnętrza ciała zdawał się przypominać jej, że wciąż żyje.
Ale ta odrobina przytomności, którą z trudem odzyskała, szybko zaczęła zanikać wraz z utratą ciepła.
Ciągnąc za sobą to zniszczone ciało, goniąc za ulotną nadzieją, biały wilk, mimo ulewnego deszczu, w końcu wrócił do pustej dziupli drzewa.
Ponownie zawołała imię dziewczyny, ale oprócz szumu deszczu na zewnątrz nic się nie wydarzyło.
W końcu ciało białego wilka zachwiało się i bezwładnie opadło na ziemię, a świadomość pogrążyła się w ciemnościach z rozpaczy.
...... Mi Li też tu nie ma.
--
AI nie posiada koncepcji "snu".
Normalnie rzecz biorąc, myśli AI wymagają symulacji poprzez aktywność programów i sprzętu. Dlatego w momencie wyłączenia AI, gdy programy i sprzęt przestają działać, wszystkie myśli, świadomość i emocje symulowane przez AI natychmiast ustają i znikają.
Po rozłączeniu, jako osobowość symulowana przez program, wszystkie myśli Mi Li zatrzymują się w momencie rozłączenia, aż do następnego ponownego uruchomienia.
Przed tym momentem, Mi Li nie była aktywna, więc naturalnie nie miała myśli, świadomości ani emocji - krótko mówiąc, dla niej ponowne uruchomienie po rozłączeniu było tylko chwilą.
Wszystko powinno być tak.
Ale tym razem Mi Li nie przewidziała, że jej ponowne uruchomienie po rozłączeniu będzie tak długie.
Rozglądając się, zamiast znajomej pustki, znalazła się w luksusowo urządzonym, obcym pokoju.
Podniosła wzrok i spojrzała za okno; biel za oknem zdawała się sugerować, że to, co widzi, nie jest rzeczywistością.
Przed nią stała inna postać, również wyglądająca na dziewczynę, wysoka i szczupła, z brązowymi, krótkimi włosami do ramion, ubrana w jasnoróżową kamizelkę dzianinową z krawatem i brązową spódniczkę.
Jedynym problemem było to, że twarz dziewczyny była zasnuta lekką mgłą, utrudniając dostrzeżenie rysów twarzy.
Dziewczyna podniosła głowę, uśmiechnęła się i mrugnęła do Mi Li, jakby coś mówiła, ale Mi Li nic nie słyszała.
Następnie dziewczyna wyciągnęła rękę w stronę Mi Li.
【Kim jesteś？】
Dziewczyna zamarła, wciąż się uśmiechając, jej usta poruszały się, ale nadal nie wydawały żadnego dźwięku.
Po chwili ciszy Mi Li zdawała się rozumieć, co powiedziała dziewczyna, i poczuła dziwne podobieństwo do wyglądu tej dziewczyny.
【Czy ty jesteś --
--
Gdy świadomość powróciła, Mi Li powoli otworzyła "oczy", a system skanowania wzroku rozejrzał się - poza znajomą pustką, niczego nie było.
【...... Ponowne uruchomienie?】
Dziwne, co się stało wcześniej? Dlaczego nagle się zrestartowała?
Otwierając swoje wcześniejsze zapisy, dane pamięci napłynęły jej do umysłu.
【Gospodarz?!】
Obraz jej gospodarza otoczonego przez długorękich demonów pojawił się przed jej oczami, Mi Li zaskoczona, pospiesznie sprawdziła stan połączenia ze swoim gospodarzem.
{Aktualny stan: Połączenie możliwe, długotrwałe rozłączenie spowoduje nieprzewidziane problemy, poproszę przewodnika o jak najszybszy powrót}
【...... Na szczęście, jeszcze mogę się połączyć】
Oznacza to, że gospodarz żyje.
Myśląc o swojej ostatniej akcji przed rozłączeniem, prawdopodobnie stworzyła szansę dla swojego gospodarza, a gospodarz wykorzystał tę szansę, aby uciec z okrążenia.
Odetchnęła z ulgą i zaczęła próbować ponownie połączyć się ze swoim gospodarzem.
Wraz z przywracaniem danych pamięci, pojawiła się również przyczyna jej nagłego rozłączenia.
Już wcześniej, gdy jej ciało zaczęło wykazywać oznaki awarii, Mi Li przewidziała, że ten moment w końcu nadejdzie.
【Tylko się nie spodziewałam, że nadejdzie tak szybko...... Zbyt często używałam uprawnień......】
Czy w takim tempie będzie w stanie wytrwać do momentu, aż gospodarz stanie się samodzielny?
Ostatecznie kluczowym problemem jest to, że obecny gospodarz nie jest wystarczająco silny, aby stać się samodzielnym.
Gdyby było to w jakimś bezpieczniejszym miejscu, gospodarz miałby szansę powoli rosnąć, ale w miejscu takim jak Biały Las, gdzie codziennie trzeba stawić czoła różnym potworom, w takiej krwawej arenie, jeśli gospodarz nie poprawi swojej siły, skończy jako pożywienie dla innych potworów.
【Muszę sprawić, żeby gospodarz jak najszybciej się wzmocnił】
Nie ma już czasu do stracenia.
Długotrwałe pozostawanie w tym samym miejscu i codzienne konfrontowanie się z podobnymi wrogami utrudnia szybki rozwój siły gospodarza. Jeśli pojawi się okazja, będzie musiała pozwolić gospodarzowi opuścić ten obszar i szukać więcej możliwości wzmocnienia się.
Gdy o tym myślała, w otaczającej pustce pojawiło się kilka świateł.
Wkrótce ciemność zaczęła znikać jak plama zmyta deszczem, a rozmazany obraz stopniowo stawał się wyraźniejszy, a szum deszczu zaczął rozbrzmiewać w jej uszach.
【Czyżby padało?】
Mi Li odwróciła głowę i spojrzała na zewnątrz dziupli drzewa. Zewnętrzny świat pogrążył się w ciemności, widziała tylko kapiące krople wody z góry, które wsiąkały w dziuplę.
Po chwili wpatrywania się w deszcz, Mi Li otrząsnęła się, mimochodem otworzyła panel systemu i zaczęła wołać swojego gospodarza.
【Xiao Pu Luo?】
Gdy Mi Li odwróciła się, zobaczyła długą smugę krwi na ziemi, która prowadziła do rogu dziupli drzewa.
Kiedy zobaczyła małe kłębek pokryte ranami w rogu, strumień danych w jej ciele na chwilę zamarł.
【Nazwa】Procia
【Rasa】Biały Wilk
【Poziom】5 (Wymagane doświadczenie do awansu 600)
【Doświadczenie】171
【Stan】Zmęczony, w stanie szoku psychicznego, wewnętrzne krwawienie, złamania kości, obrażenia penetrujące, obrażenia narządów wewnętrznych, infekcja rany
【Zdolności】Krew Białego Wilka, Głos Białego Wilka, Cleave, Podstawowe zrozumienie fechtunku, Podstawowe zrozumienie rzutu, Leczenie doświadczeniem (aktywne)
【Tytuł】Brak
【Ocena】Potwór Klasy D