Wyraz twarzy Zhou Jianguo zamarzł jak farba olejna, przechodząc od rozpaczy do zdumienia, a następnie do skrajnego absurdu. Wpatrywał się intensywnie w Su Yi, poruszał ustami przez długi czas, po czym wydusił z siebie suche, zachrypnięte słowa: „… Co powiedziałeś?”
„Mówię, że mogę spróbować odczytać dane z tego spalonego, bezużytecznego chipa” – powtórzył Su Yi spokojnym tonem, jakby mówił, że wymieni żarówkę.
„Niemożliwe!” – zaprotestował podświadomie Zhou Jianguo, jego głos zmienił się w pisk. „To jest FPGA, nie dysk twardy! Program logiczny w środku został zapisany sygnałem elektrycznym. Przepięcie go spaliło, nawet krzemowa krata mogła zostać zniszczona. To jak spalony do popiołu papier – jak można jeszcze zobaczyć na nim litery? To są prawa fizyki!”
Mówił, jakby próbował przekonać Su Yi, ale równie dobrze mógł przekonywać siebie, by nie żywić tej nierealistycznej fantazji.
Su Yi nie dyskutował. Po prostu odsunął zasłonę i wrócił do swojego stanowiska pracy wyjaśniając do kamery transmisji na żywo: „Ludzie, dzisiejsza transmisja kończy się wcześniej, pojawił się duży problem, muszę się skupić.”
Po tych słowach, nie zwracając uwagi na eksplozję zapytań i jęków w pokoju transmisji na żywo, zdecydowanie zakończył stream.
Cały świat ucichł.
Spojrzał na nadal zamrożonego w przegrodzie Zhou Jianguo i wskazał na krzesło na zewnątrz: „Inżynierze Zhou, proszę usiąść i poczekać. Czy się uda, czy nie, niedługo się dowiemy.”
Ta niepodważalna pewność siebie zachwiała wszystkimi prawami fizyki Zhou Jianguo. Jakby wyrwano mu wszelkie siły, mechanicznie wyszedł i usiadł na małym stołku, wpatrując się pustym wzrokiem w plecy Su Yi.
Su Yi opuścił roletę sklepu. W przyćmionym świetle mały warsztat naprawczy wydawał się odizolowany od świata.
Głęboko westchnął i wydał polecenie systemowi w swoim umyśle.
„Wymień „Sonda Danych Kwantowych”.”
【Punkty -1000, wymiana udana.】
Punkty, które właśnie zebrał na koncie, natychmiast zniknęły. Su Yi poczuł ukłucie bólu, ale skoro już do tego doszło, musiał zakończyć sukcesem.
Nie rozpoczął od razu, najpierw zajął się problemem sprzętowym. Używaną przez Zhou Jianguo wadliwą płytkę drukowaną zamocował pod mikroskopem. Ta spokojna i skoncentrowana aura sprawiła, że Zhou Jianguo obok niego mimowolnie wstrzymał oddech.
Pasywnie włączył się „Mistrzowskie Spawanie”.
Ręka Su Yi była stabilna jak skała. Zwykła lutownica w jego dłoni wydawała się najdokładniejszym instrumentem. Zdmuchnął spalony filtr i wadliwy chip FPGA za pomocą gorącego powietrza, wykonując czyste i precyzyjne ruchy. Następnie, spośród części zamiennych dostarczonych przez Zhou Jianguo, wyjął nowy chip i przystąpił do lutowania.
Najtrudniejsze było naprawienie dwóch przepalonych ścieżek miedzianych PCB. Przerwy były cieńsze niż włos. Zwykły mechanik mógłby tylko połączyć je „latającym przewodem”, co byłoby zarówno nieestetyczne, jak i niestabilne.
Su Yi jednak zastosował metodę „naprawy nieba”. Ostrzem skalpela zeskrobał zieloną powłokę po obu stronach przerwy, odsłaniając miedziane ścieżki. Następnie zanurzył niezwykle cienki drucik miedziany w topniku i pod mikroskopem, za pomocą lutownicy, zintegrował drucik z oryginalnym obwodem. Potem nałożył zieloną powłokę utwardzaną UV i naświetlił ją światłem UV. Naprawione miejsce stało się jednolite z oryginalną płytką drukowaną, bez najmniejszego śladu.
Sama ta czynność sprawiła, że powieki Zhou Jianguo drgały. Był w branży i wiedział, że taka umiejętność jest uznawana za mistrzostwo w całym sektorze.
Po zakończeniu naprawy sprzętu nastąpiła właściwa, najważniejsza część.
Su Yi umieścił wyjęty, już czarny od spalenia, bezużyteczny chip FPGA na metalowej tacce. Wyjął z szuflady czarny „Wielofunkcyjny Precyzyjny Diagnosta”, podłączył kilka dziwnie wyglądających kabli do wadliwego chipa.
Całą tę operację wymyślił od zera, aby ukryć istnienie systemu.
W oczach Zhou Jianguo Su Yi wyglądał jak naukowiec z tajnego laboratorium, przeprowadzający zaawansowany i tajemniczy eksperyment.
„Zacznę skanowanie” – powiedział Su Yi głębokim głosem. „Proces jest nieodwracalny, może całkowicie zniszczyć pozostałą fizyczną strukturę chipa. To ostatnia szansa.”
Zhou Jianguo nerwowo przełknął ślinę i skinął głową.
Su Yi nacisnął przełącznik diagnosty.
W rzeczywistości całą jego uwagę pochłonął umysł. Po uruchomieniu „Sondy Danych Kwantowych” niewidzialna fala energii wydobyła się z jego ciała, otaczając wadliwy chip.
Przed jego oczami pojawił się nowy interfejs.
Niezliczone, połamane, niebieskie strumienie danych złożone z zer i jedynek, niczym pył kosmiczny, chaotycznie dryfowały w wirtualnej, ciemnej przestrzeni. To była „kwantowa pamięć” pozostała w krzemowej kracie w momencie spalenia chipa.
【Skanowanie uszkodzonych fizycznie węzłów…】
【Budowanie modelu fragmentów danych…】
【Rozpoczynanie rekonstrukcji logicznej, przewidywany czas: 10 minut…】
Pasek postępu powoli przesuwał się w umyśle Su Yi.
10%… 30%… 60%…
Minuty mijały, w sklepie panowała straszliwa cisza. Na czole Zhou Jianguo pojawiły się drobne kropelki potu. Słyszał nawet bicie swojego serca „dum-dum”. Patrzył na Su Yi z zamkniętymi oczami, nieruchomego, a jego serce toczyło wewnętrzną walkę.
Czy to naprawdę możliwe? To całkowicie obalało jego dwudziestoparoletnie doświadczenie zawodowe.
Pasek postępu powoli, ale pewnie, się wspinał.
98%…
99%…
Nagle pasek postępu się zaciął.
【Ostrzeżenie: Wykryto brak danych kluczowego węzła logicznego, prawdopodobieństwo niepowodzenia rekonstrukcji: 99,9%！】
Serce Su Yi gwałtownie opadło.
Patrzył na czarną pustkę w tej gwiezdnej mgle danych, wielkości pięści. Tam powinien znajdować się kluczowy program weryfikacyjny.
Zabrakło tylko tego!
„Systemie, czy jest jakieś wyjście?” – zapytał Su Yi z niepokojem w myślach.
【… Można spróbować użyć zdolności dedukcji logiki bazowej „Mistrzowskiego Spawania” do przeprowadzenia wyłącznej analizy brakujących danych. Wymaga to zużycia siły psychicznej gospodarza. Czy próbować?】
„Próbuj!” – Su Yi nie wahał się.
Ogromny strumień informacji natychmiast uderzył w jego mózg. Poczuł się jak superkomputer, a tamta mgła danych przed jego oczami układała się w kombinacje z szybkością miliardów razy na sekundę. Jego twarz natychmiast poszarzała, skronie pulsowały mu, jakby cała jego energia życiowa została wyssana.
Po jakimś czasie, może minucie, może stuleciu.
【… Dopasowanie zakończone! Pętla logiczna została utworzona！】
【Rekonstrukcja danych 100%！】
【Dzyń！】
Rozległ się cichy dźwięk, a na interfejsie diagnosty w umyśle Su Yi pojawiło się powiadomienie: 【Wygenerowano plik programu utwardzającego GFE(L)1.bin, czy zapisać na nowym chipie?】
„Zapisz!”
Su Yi nagle otworzył oczy, wypuszczając długie westchnienie. Jego plecy były już przemoczone zimnym potem.
Udało mu się – uśmiechnął się słabo do Zhou Jianguo.
Powiedział to, podniósł kabel transmisyjny ze stołu, jeden koniec podłączając do „diagnosty”, drugi do portu pobierania nowo wymienionego chipa FPGA na płytce drukowanej. Udawał, że kilka razy klika na diagnostę.
„Dane… Odzyskane?” – głos Zhou Jianguo drżał, ledwo wierzył własnym uszom.
„Odzyskane, teraz są zapisywane ponownie.”
Kilka minut później Su Yi odłączył kabel transmisyjny. Podawał naprawioną płytkę drukowaną Zhou Jianguo, jakby podawał coś zwyczajnego.
„Proszę, zabierz to i wypróbuj.”
Zhou Jianguo drżącymi rękami odebrał płytkę drukowaną. W jego oczach ważyła ona niewiele mniej niż tonę. Spojrzał na nowy chip na płytce, potem na bladą twarz Su Yi, jego usta drżały, nie był w stanie nic powiedzieć.
Nic nie zapytał, tylko spojrzał głęboko na Su Yi, po czym wziął płytkę drukowaną i, jakby trzymał nowo narodzone dziecko, odwrócił się i wybiegł z warsztatu.
Su Yi zapaść się na krześle. Potrzebował chwili, by odzyskać równowagę.