Ten (nie ten) wiek to najgorszy z możliwych.
To też najlepszy z możliwych.
Północny wiatr wył.
Styczniowe Góry Dingnan były już całkiem nagie.
Wszędzie rozsiane były szaro-żółte liście, piętrząc się na ziemi jak groby.
To było właśnie miejsce stacjonowania Yána Xìsāna, dowódcy wojsk prowincji Jin i Sui.
Tymczasem pewien podpułkownik w pokoju był obiektem gniewnych wyrzutów.
— Táng Yúngshān, co ty wyprawiasz!
— Ile razy ci mówiłem, żebyś nie tykał Japończyków z Yùshè, a ty nie tylko zdobyłeś ich miasto hrabstwa, ale też pozabijałeś wszystkich Japończyków.
— Sprawiłeś, że cała Prowincja Jin pogrążyła się w chaosie!
— Co więcej, jeszcze wypuściłeś tych ludzi!
— Co za obyczaj! Uważasz, że mnie, Yáng Lìrén, nie masz w oczach!
Przebrany w starodawny mundur mężczyzna był teraz bardzo zły, wodząc filiżanką od herbaty od stołu do stołu, ale w końcu jej nie upuścił.
Był to Yáng Lìrén, dowódca Piątego Korpusu Armijnego prowincji Jin i Sui, jeden z zaufanych ludzi Yána Xìsāna.
Mężczyzna poniżej, którego właśnie besztano, nazywał się Táng Yúnshān, pochodził z Wutai, ukończył jedenastą klasę Akademii Whampoa, obecnie służył jako zastępca dowódcy pułku w 520. pułku Piątego Korpusu Armijnego.
Uważany był za jednego z ulubionych podwładnych generała Yáng Lìrén.
Był też człowiekiem, który podróżował w czasie.
Jednakże moment jego podróży w czasie nie był zbyt szczęśliwy. Dowódca 520. pułku został zdradzony przez kolaboranta w mieście Yùshè i zabity przez żandarmerię.
Jako zastępca dowódcy, zanim pojawił się tutaj, on sam zdobył miasto Yùshè, zabijając setki Japończyków i setki kolaborantów.
Jednak cały 520. pułk był w tym czasie mocno poszarpany. Pułk liczący ponad 2000 ludzi, ostatecznie zostało tylko ponad 300.
Straty były druzgocące.
I to wszystko podbite zostało wbrew cichej polityce Yána Xìsāna, by nie prowokować Japończyków.
Ta sprawa mogła być znacząca lub nie.
Dowódca 520. pułku, Xiè Wénlóng, został zabity, a Yáng Lìrén był bardzo zły. Jednakże, w tym kluczowym momencie, Yán Xìsān jednocześnie walczył z Armią Ósmą i musiał uważać na Japończyków.
Dlatego Yán Xìsān nakazał 520. pułkowi pozostać spokojnie na swoim posterunku i pilnować pobliskiej Armii Ósmej.
Jednak Táng Yúnshān odważył się sprzeciwić rozkazowi Yána Xìsāna.
Nie tylko zaatakował miasto Yùshè.
Ale także pozwolił odejść oddziałowi Armii Ósmej, co bardzo rozwścieczyło Yána Xìsāna.
Obecnie jest Grudzień 1939 roku.
Niektórzy watażkowie z prowincji Jin i Sui prowadzili odwracającą się od ludzi politykę, aktywnie ścigając niektórych powiązanych z tym ludzi.
Oryginalny autor silnie się temu sprzeciwiał, a ponadto miał gwałtowny charakter i chciał coś zrobić dla swojego dowódcy pułku.
Dlatego, mimo wielokrotnych zakazów Yána Xìsāna, zdecydowanie uwolnił tych ludzi.
Został przeniesiony do tej kwatery głównej.
Jednak pewnej nocy podczas snu Yáng Lìrén został zastąpiony przez Táng Yúnshān.
Po nocy adaptacji, Táng Yúnshān zrozumiał przyczyny i skutki sytuacji.
Tak więc doszło do obecnej sceny.
— Dowódco, ja, nędzny podwładny, nie zapomniałem o moim kraju. Obecnie Japończycy wyrządzają krzywdę ludziom w Prowincji Jin, a my chcemy roztrząsać wewnętrzne spory. Nie mogę tego zrobić i nie chcę tego robić.
— Co więcej, dowódca Xiè nie traktował nas źle. Dowódco, pan wie, że traktował nas jak braci. To życie zostało mi uratowane przez dowódcę Xiè. Bez niego prawdopodobnie zginąłbym od japońskich granatów podczas bitwy pod Taiyuan.
Táng Yúnshān miał bystre spojrzenie, jego słowa były pełne pasji, co doskonale pasowało do jego wizerunku w oczach generała Yáng Lìrén.
Lojalny, prawy, ceniący przyjaźń i lojalność.
To był jeden z powodów, dla których Yáng Lìrén podziwiał Táng Yúnshān.
Początkowo Táng Yúnshān był absolwentem jedenastej klasy Akademii Whampoa, zgodnie z zasadami powinien być przydzielony do Centralnej Armii, ale zanim poślubił Yáng Lìrén, to Táng Yúnshān był już żołnierzem Yáng Lìrén... więc po długich sporach udało się sprowadzić Táng Yúnshān.
Po przejściu przez różne bitwy w Prowincji Jin.
Oczywiście Táng Yúnshān znał temperament Yáng Lìrén, ponieważ wiedział, że Yáng Lìrén go nie zabije, co najwyżej zostanie zdegradowany.
Gdyby tutaj był Yán Xìsān, Táng Yúnshān by się nie odważył, ponieważ wiedział, że Yán Xìsān naprawdę by go rozstrzelał.
Yán Xìsān miał swoje zalety i wady, choć nie mógł uciec od drobnomieszczańskich nawyków militarysty starej epoki, trzeba było przyznać, że był naprawdę dobry dla mieszkańców Prowincji Jin, zarówno pod względem gospodarki, jak i edukacji, w każdej dziedzinie był doskonały.
— Ty!
— Młodzieży nie da się nauczyć!
— Ile razy ci powtarzałem, że posłuszeństwo wobec rozkazów jest twoim świętym obowiązkiem! Znam twój charakter, ale dowódca Yán w tym krytycznym momencie bardzo mocno naciska. Jak mam ci pomóc!
— Jego śmierć, Wenlonga, też jest dla mnie smutna, ale umarłych nie da się wskrzesić. Ty się cieszyłeś po tym ataku, Japończycy zostali przez ciebie wyeliminowani.
— Ale czy wiesz, że cała Prowincja Jin jest w chaosie! Linia obrony dowódcy Dziewiątego Korpusu Armijnego, Sūn Kē, jest wspierana przez Japończyków.
— To zrujnowało plan dowódcy Yán! Ty.....
Yang Liren bardzo lubił Tanga Yunshan z jednego powodu: Tang Yunshan miał prawdziwego ducha rycerskiego żołnierza, walczył odważnie, nie był chciwy ani nie pamietał, a obecnie w wojsku takich ludzi jest już niewielu.
Jednakże, ta sprawa narobiła zbyt wielkiego zamieszania.
Nawet jeśli Yáng Lìrén zdołałby uratować życie Táng Yúnshān.
Jednak nie mógłby uspokoić gniewu Yána Xìsāna.
Táng Yúnshān nic nie mówił, tylko patrzył na Yáng Lìrén, nie odrywając wzroku.
Wiedział, że nie może mówić za dużo, inaczej jego tożsamość jako świeżo upieczonego podróżnika w czasie mogłaby wzbudzić podejrzenia.
— Ty, ty, ty, pakuj swoje rzeczy i wynoś się.
— Będę błagał dowódcę Yán o litość, żeby oszczędził twoje życie, ale... kara śmierci jest trudna do uniknięcia, ale kara za przestępstwo jest nieunikniona. Wracaj natychmiast.
— Nie przychodź tu więcej. Dowódca Yán jeszcze nie wie, że tu jesteś. Idź teraz, zintegruj swój oddział i dobrze służ dowódcy Yán.
Widząc, że Táng Yúnshān milczy, Yáng Lìrén nie miał nic do powiedzenia.
Wiedział też, że jeśli Táng Yúnshān pojawi się przed Yán Xìsānem, na pewno nie uniknie śmierci.
Więc postanowił udawać, że nic się nie stało.
Wszystko wyjaśni on, Yáng Lìrén.
Dopiero wtedy Táng Yúnshān ponownie stanął na baczność. — Tak jest! Dowódco, dziękuję za twoje wychowanie!
— Wynoś się!
......
Po wyjściu z kwatery dowódcy Yáng Lìrén, Táng Yúnshān bez zwłoki popędził konno do swojego miejsca stacjonowania.
Czyli do Gór Longyang w hrabstwie Xiyang.
Po drodze nie zatrzymał się ani razu.
Plecy Táng Yúnshān były już trochę spocone.
Po drodze zatrzymał się, by odpocząć.
— Wreszcie się skończyło.....
— Gdybym się spóźnił, moje życie by się tam zakończyło.
Táng Yúnshān wziął z wiadra przy koniu dzbanek z wodą i wypił duży łyk, następnie otarł twarz ręką, chcąc się trochę ożywić.
Naprawdę niewiele brakowało, a zginąłby na miejscu.
Gdyby wykryli go ludzie Yána Xìsāna, z pewnością zginąłby, na szczęście Táng Yúnshān nic nie mówił, co sprawiło, że Yáng Lìrén nie mógł nic powiedzieć, dzięki czemu udało mu się uciec.
— Po przebudzeniu się nie spodziewałem się, że mogę podróżować w czasie.
— I to do ciała oficera wojsk prowincji Jin i Sui.
— Nawet "złoty palec" się nie pojawił.....
Táng Yúnshān był pierwotnie osobą z tego świata, pracującą w instytucji. Pewnej nocy po załatwieństwach miał wypadek samochodowy i obudził się tutaj.
Oryginalna osoba ukończyła Wojskową Akademię Armii Centralnej, znaną jako Filia Szkoły Wojskowej Whampoa w Nankinie, miała wybitne wyniki, a później studiowała w Niemieckiej Akademii Wojskowej w Berlinie.
Po ukończeniu studiów został sprowadzony przez Yáng Lìrén.
Służył w 520. pułku. W ciągu zaledwie dwóch lat został zastępcą dowódcy pułku, co można nazwać młodzieńczym bohaterem.
Jednak właśnie ta jego heroiczna postawa sprawiła, że po śmierci dowódcy pułku Xiè Wénlóng odważył się stawić czoła japońskiej żandarmerii w mieście hrabstwa.
Mając 2000 żołnierzy, atakując japońskie miasto hrabstwa, przebieg bitwy był niezwykły.
Należy pamiętać, że nawet Lǐ Yúnlóng z "armatą włoską" do zdobycia Ping'an potrzebował ponad 10 000 ludzi.
Jednak obecny Táng Yúnshān potrzebował tylko 2000 ludzi, by zdobyć miasto Yùshè.
Tylko że z 520. pułku braci, pozostało teraz tylko ponad 300 ludzi.
Niektórzy zginęli podczas zdobywania miasta hrabstwa.
Znaczna część... została zabita przez japońskie posiłki podczas odwrotu.
A nawet... rozjechana przez japońskie pojazdy opancerzone...
Myśląc o tym, Táng Yúnshān stracił dawne zdenerwowanie, a pojawił się smutek... Chociaż dopiero co się odrodził, myślał o niezliczonych przodkach i bohaterach, którzy oddali swoje krew i pot w walce z Japończykami, nawet w obliczu śmierci nie ustępowali.
Czuł do nich podziw.
— Niezależnie od wszystkiego, co chcesz zrobić później.
— Zrobię to za ciebie!
— Japończycy, wszystkich ich wyeliminuję! Ta Chiny, mogą być tylko naszymi Chinami!
Mówiąc to, ciało Táng Yúnshān nagle zadrżało, jakby dusze połączyły się w jedną, dając niewypowiedziany komfort.
Dopiero wtedy Táng Yúnshān poczuł, że jest bardzo prawdopodobne, że dusza oryginalnej osoby nie odeszła podczas jego podróży w czasie i miała pewne przywiązanie.
Teraz, gdy wyraził swoje stanowisko, ona odeszła.....
— Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz, teraz nadszedł mój czas.
Mówiąc to, Táng Yúnshān właśnie miał wsiąść na konia i wrócić do bazy.
Nagle w jego umyśle rozbrzmiał obcy metaliczny głos.
— Dziś, gratulacje dla gospodarza za pomyślne uniknięcie tego śmiertelnego zagrożenia, System Zasług został uruchomiony. Teraz proszę gospodarza o wybranie misji zawodowej i odebranie odpowiedniego pakietu startowego.
— Opcja pierwsza: Dołączenie do Centralnej Armii. Dzięki swojej pozycji gospodarz może szybko awansować, co najmniej na generała dywizji, a także otrzymać nagrodę: "słyszenie myśli" (można słyszeć myśli innych, można używać dwa razy dziennie).
— Opcja druga: Pozostanie w wojskach prowincji Jin i Sui. System zagwarantuje bezpieczeństwo gospodarza, co najmniej na stanowisku dowódcy dywizji, a także otrzyma nagrodę: "Serce Ostrożności" (można przewidywać niebezpieczne sygnały, po wystąpieniu zagrożenia życia, zabezpieczy życie gospodarza).
— Opcja trzecia: Dołączenie do pobliskiej Armii Ósmej. Czekają na ciebie, co najmniej zostaniesz generałem majorem, a ponadto otrzymasz nagrodę: "super zrzut sprzętu" (po zabiciu Japończyka nastąpi zrzut sprzętu, stopień zrzutu nieznany).
— Opcja czwarta: Samodzielny rozwój, stworzenie niezależnej jednostki, niezależnej od innych, skupienie się na eksterminacji Japończyków, ostateczny stopień wojskowy nieznany, a ponadto otrzymasz nagrodę: "super zrzut sprzętu" (po zabiciu przez gospodarza i jego podwładnych Japończyka lub wykonaniu zadania systemowego, można otrzymać odpowiednie nagrody, nagrody obejmują broń, sprzęt, żywność, leki, pieniądze itp.).
— Wszystkie opcje po wyborze będą miały szczegółowe wyjaśnienie. Gospodarz ma 2 minuty na przemyślenie. Rozpoczyna się odliczanie.
— 120S.....
— 115S....
....