Żołnierze z Niezależnego Plutonu wynieśli wszystkie zapasy niedaleko wieżyczki.
Przygotowali nawet kilka taczek do przenoszenia zapasów.
Jedni pchali, inni nieśli na plecach, z bogatymi zdobyczami, wracali w kierunku Liu Village.
Wszystko to w poatku po ataku na japońską wieżyczkę, zabito dziesięciu żołnierzy Armii 8. Brygady (lekceważąco) i piętnastu żołnierzy kolaboranckich (chińskich).
Oprócz Wang Daqianga, który został postrzelony w lewy bok brzucha (w rzeczywistości była to tylko zadraśnięcie).
Wystrzelono również pięciu nowych rekrutów, ale nikt nie zginął.
Ta bitwa niewątpliwie była wielkim zwycięstwem.
Li Minghua razem z żołnierzami Niezależnego Plutonu niósł zdobycze, ponieważ taczek było za mało.
Planował po powrocie masowo rekrutować żołnierzy, by powiększyć armię.
W Liu Village i sąsiednich wsiach, w ciągu ostatnich dwudziestu dni, mógł zrekrutować więcej żołnierzy.
Jednak z powodu ograniczonego uzbrojenia, zrekrutowano tylko 26 osób.
Teraz, gdy miało się tyle dodatkowego uzbrojenia, planował dalszą rozbudowę armii.
Li Minghua miał własne zdanie na temat szkolenia rekrutów.
Nie uważał, że można szybko zwiększyć siłę bojową rekrutów na polu treningowym.
Uważał, że wystarczy kilka dni prostego szkolenia, a następnie nowy rekrut wyruszy z weteranem do walki.
Po kilku walkach, gdy poczują atmosferę pola bitwy, w zasadzie staną się weteranami.
Podczas powrotu, żołnierze Niezależnego Plutonu mieli wysokie morale, wszyscy byli uśmiechnięci.
Pomimo że 50 kilometrów to spora odległość.
Jednak wybrali wcześniej starannie przeszukana bezpieczną trasę, dlatego mogli głośno rozmawiać.
Żołnierze żartowali i śmiali się, co skutecznie łagodziło zmęczenie marszem.
Jednak, gdy dotarli do wąwozu.
Li Minghua jako pierwszy usłyszał odgłosy strzałów dochodzące z przodu.
„Gokapa, gokapa”
To był dźwięk Type 38 rifle.
Li Minghua natychmiast krzyknął: „Uwaga, sprawa z przodu, wszyscy się ukryjcie!”
Żołnierze Niezależnego Plutonu, po usłyszeniu tego, szybko odłożyli zdobycze i taczki na pobocze.
Następnie każdy ukrył się w suchych trawach lub stosach kamieni na poboczu.
Li Minghua powiedział do Xu Cheng Cai: „Cheng Cai, idź ze mną na górę, w stronę wąwozu.”
Następnie powiedział do Gao Cheng: „Gao Cheng, ty tutaj z towarzyszami pozostań w ukryciu.”
Li Minghua wydał rozkazy szybko i zwięźle.
Następnie razem z Xu Cheng Cai wspięli się z wąwozu na szczyt wzgórza i położyli się na nim, obserwując kierunek, z którego dochodziły odgłosy strzałów.
Oczy Li Minghua były bardzo ostre.
Wkrótce zauważył wysokiego mężczyznę w mundurze Armii Narodowej Rewolucyjnej, z lekko łysiejącą głową, który desperacko biegł w ich stronę.
Za nim, dwaj żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco) z Type 38 rifle dziko go gonili i od czasu do czasu do niego strzelali.
Xu Cheng Cai zobaczył tę scenę i natychmiast zapytał Li Minghua: „Dowódco plutonu, jak tam? Strzelać?”
Li Minghua bez wahania wyjął karabin i powiedział:
„Spotykając żołnierzy Armii 8. Brygady (lekceważąco), czy można nie strzelać? Weźmiemy po jednym, ja strzelam w lewego, ty w prawego.”
Xu Cheng Cai uśmiechnął się szeroko i odpowiedział: „Przyjęto, dowódco plutonu!”
Następnie również wyjął swój pistolet i zaczął celować.
Gdy dwaj żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco) zbliżyli się na odległość 600 metrów, Li Minghua zdecydowanie wydał rozkaz strzału.
Po dwu czystych wystrzałach z Type 38 rifle, dwaj żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco), którzy gonili silnego człowieka z Armii Narodowej Rewolucyjnej, padli martwi.
Żołnierz Armii 8. Brygady (lekceważąco), w którego celował Li Minghua, został trafiony pociskiem w czoło, pół głowy mu odleciało.
A Xu Cheng Cai wybrał trafienie w klatkę piersiową żołnierza Armii 8. Brygady (lekceważąco).
„Zabito 2 żołnierzy piechoty Armii 8. Brygady (lekceważąco), nagroda 2 Type 38 rifle, 200 naboi, 2 konserwy.”
Silny człowiek z Armii Narodowej Rewolucyjnej, którego ścigano, usłyszał wystrzały.
Odwrócił się i zobaczył, że dwaj żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco), którzy go gonili, zostali zabici.
Zrozumiał, że ktoś mu pomógł i był bardzo zdziwiony.
Szybko spojrzał w kierunku, z którego dochodziły wystrzały, po chwili zobaczył Li Minghua i Xu Cheng Cai.
Silny człowiek z Armii Narodowej Rewolucyjnej również zauważył na Li Minghua i Xu Cheng Cai mundury Armii 8. Brygady.
Silny człowiek z Armii Narodowej Rewolucyjnej szybko podszedł do Li Minghua i głośno powiedział:
„Dziękuję dwóm panom z Armii 8. Brygady za ratunek! Nazywam się Wei Dayong, jestem niezmiernie wdzięczny!”
Li Minghua, słysząc to imię, zamarł i pomyślał: „Taki zbieg okoliczności? To jednak Wei Dayong, Mnich!”
Nie spodziewał się spotkać tutaj z Wei Dayongiem.
Było oczywiste, że Wei Dayong właśnie uciekł z obozu jenieckiego żołnierzy Armii 8. Brygady.
Li Minghua postanowił przyjąć tego silnego mężczyznę, a także planował później zająć się tym obozem jenieckim.
Trzeba wspomnieć, że Li Minghua najbardziej potrzebował ludzi.
Po tym uzyskać od Wei Dayonga więcej szczegółowych informacji o obozie jenieckim i zaplanować, by ten poprowadził ich.
Kiedy Niezależny Pluton zyska jeszcze kilku żołnierzy, zaatakują obóz jeniecki i zrekrutują tych jeńców.
W ten sposób Niezależny Pluton natychmiast zyska sporą grupę doświadczonych weteranów, siła bojowa znacznie wzrośnie.
W tej chwili Niezależny Pluton nie brakowało broni, brakowało doświadczonych weteranów.
Gdyby udało się pozyskać dużą liczbę weteranów, siła bojowa Niezależnego Plutonu z pewnością wzrosłaby w tempie rakietowym.
W związku z tym Li Minghua i Xu Cheng Cai zeszli z góry i powiedzieli do Wei Dayonga:
„Hej, bracie Wei, masz na sobie mundur Armii Narodowej Rewolucyjnej.
Powiedz, z jakiego jesteś oddziału? Dlaczego gonią cię żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco)?”
Wei Dayong odpowiedział z prostoduszną miną: „Ten bracie z Armii 8. Brygady, jestem z National Revolutionary Army 7th Division.
Właśnie uciekłem z obozu jenieckiego, czy możecie powiedzieć, z jakiej części Armii 8. Brygady jesteście?”
Wei Dayong zauważył, że Li Minghua i Xu Cheng Cai różnią się od innych żołnierzy Armii 8. Brygady.
Większość żołnierzy Armii 8. Brygady, których widział, była w łachmanach, niektórzy mieli broń, inni nawet wielkie miecze i włócznie.
Ale Li Minghua i Xu Cheng Cai przed nim nosili nowe mundury Armii 8. Brygady.
Mieli nowe Type 38 rifle i plecaki pełne amunicji.
To sprawiło, że obaj nie wyglądali jak zwykli „żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco)”, ale raczej jak „bogaci żołnierze Armii 8. Brygady”, byli bardzo bogaci.
Li Minghua powiedział bezpośrednio do Wei Dayonga:
„Bracie, jestem dowódcą plutonu Li Minghua z Niezależnego Plutonu, Niezależnego Pułku, 386. Brygady Armii 8. Brygady.
Widzę, że jesteś teraz sam i nie masz broni.
Może wrócisz z nami do naszej bazy, zostaniesz z nami żołnierzem Armii 8. Brygady i będziemy razem walczyć z żołnierzami Armii 8. Brygady?”
Wei Dayong, choć wdzięczny Li Minghua za uratowanie życia, wciąż się wahał i powiedział:
„Bracie Li, oczywiście nie mam problemu z walką z żołnierzami Armii 8. Brygady.
Ale słyszałem, że wasza Armia 8. Brygady ma podczas walki tylko kilka naboi.
I nie ma co jeść, nie ma co pić, jesteście za biedni, nie zniosę tego cierpienia.”
Li Minghua usłyszał obawy Wei Dayonga, bezceremonialnie pokazał trzymany Type 38 rifle.
Następnie zdjął torbę z nabojami z pasa i pokazał ją Wei Dayongowi, mówiąc:
„Bracie Dayong, to, co usłyszałeś, to wszystko plotki.
Chociaż niektóre jednostki Armii 8. Brygady mają trudne warunki, my nie jesteśmy tacy.
Zobacz moją broń i naboje, czy wyglądamy jak żołnierze Armii 8. Brygady (lekceważąco)?
Mówiąc szczerze, nasze wyposażenie nie jest gorsze niż Armii Narodowej Rewolucyjnej.”