Wówczas Li Minghua i Xu Cheng Cai prawie jednocześnie pociągnęli za spusty.
Jedna kula na jednego, i obaj stanęli tam, gdzie stali dwaj Japońscy podpalacze stojący przed wieżą, zabijając ich.
Informacja o "wspomaganiu" również pojawiła się w umyśle Li Minghua:
"Zestrzelono 2 japońskich piechurów, nagroda: 2 karabiny Type 38, 200 naboi, 2 konserwy."
Li Minghua był zadowolony, kolejne dwa karabiny Type 38 w jego rękach, zdobywanie sprzętu było tak proste.
Na dźwięk pistoletu, Japończycy i wojska kolaboranckie w wieży usłyszeli.
Natychmiast zaczęli się poruszać, krzycząc: "Baka! Wróg atakuje! To Armia Ósmej."
Więc z otworu strzelniczego w wieży wysunął się ciężki karabin maszynowy Typ 92.
Zaczął ostrzeliwać w kierunku Li Minghua i jego towarzyszy.
Dźwięk "dadadada" karabinu maszynowego był ogłuszający, kule latały, iskry sypały się na wszystkie strony.
Miejsce, w którym Li Minghua i Xu Cheng Cai się ukrywali, zmieniło się w pył i gruzy.
Obaj nie śmieli podnieść głowy, ale dobrze się ukryli, nie bojąc się ślepego ognia ciężkiego karabinu maszynowego.
To właśnie dlatego wieża była trudna do zdobycia.
Gdy tylko Japońscy podpalacze wykrywali wroga, ostrzeliwali go z góry za pomocą ciężkiego karabinu maszynowego.
A Armia Ósma, często nie posiadając ciężkiej broni, nie mogła zbliżyć się do wieży.
Ale tym razem, aby zdobyć tę małą wieżę, Li Minghua przygotował się.
Natychmiast krzyknął do żołnierzy z Drugiego Plutonu, którzy czaili się po drugiej stronie:
"Grupa ogniowa, osłonić ogniem! Drużyna tarczowa do przodu, zbliżyć się do odległości ostrzału!"
Słysząc rozkaz Li Minghua.
Żołnierze z Drugiego Plutonu, ukryci w innych kierunkach, natychmiast zareagowali i jednocześnie otworzyli ogień z karabinów Type 38.
Dźwięk ponad 40 karabinów był gęsty jak trzaskanie fasoli.
Przestraszył Japończyków i wojska kolaboranckie w wieży.
Usłyszawszy odgłosy karabinów z zewnątrz, wiedzieli, że to były karabiny Type 38.
A Armia Ósma, posiadająca dużą liczbę karabinów Type 38, zazwyczaj oznaczała, że jest to część głównych sił Armii Ósmej.
Japoński dowódca w wieży, w panice, krzyknął:
"Baka, szybko, zadzwońcie prosić o wsparcie taktyczne!
To na pewno główne siły Armii Ósmej atakują naszą wieżę!"
Następnie, ciężki karabin maszynowy Typ 92, który został wcześniej stłumiony przez żołnierzy Drugiego Plutonu, ponownie otworzył ogień w kierunku, z którego dochodził.
Podczas gdy Li Minghua i Xu Cheng Cai z innego kierunku odpowiadali ogniem na otwory strzelnicze wieży.
Celność Li Minghua była niezwykła.
Po wycelowaniu, jeden pocisk trafił dokładnie w otwór strzelniczy wieży.
W jednej chwili ciężki karabin maszynowy Typ 92 zamilkł.
Oczywiście, Japończyk obsługujący ciężki karabin maszynowy został zastrzelony przez Li Minghua jednym strzałem.
Widząc to, Li Minghua szybko krzyknął w kierunku za nim: "Szybko, drużyna tarczowa i ostrzał do przodu!"
Słysząc rozkaz Li Minghua.
Kilku silnych żołnierzy, takich jak Wang Daqiang i Wang Xiwa, którzy znajdowali się niedaleko za Li Minghua.
Natychmiast podnieśli wielką tarczę i ruszyli w kierunku wieży.
Ta tarcza została wykonana przez Li Minghua i żołnierzy w ciągu ostatnich jednego lub dwóch dni.
Specjalnie do blokowania ognia z ciężkiego karabinu maszynowego wieży.
Wykonanie tej tarczy było proste, użyli dużej drewnianej stołu jako ramy.
Następnie przywiązali zużyte koce i słomę wokół, aby stała się gruba.
Do tego dosypali worki z piaskiem, innymi słowy, trzy warstwy z lewej, trzy warstwy z prawej.
Zamienili ten, który początkowo był tylko stołem, w grubą tarczę.
Co więcej, całkowicie zanurzyli tarczę w wodzie, aby zwiększyć jej ochronę.
Li Minghua wcześniej przetestował tę specjalnie wykonaną, prowizoryczną tarczę w Liu Village.
Odkrył, że nawet wystrzał z karabinu Type 38 nie uszkodził tej tarczy.
Nawet ostrzał z lekkiego karabinu maszynowego "krzywa rączka" nie był w stanie jej przebić.
Jeśli chodzi o to, czy strzał z ciężkiego karabinu maszynowego Typ 92 mógł zostać zablokowany, Li Minghua, chociaż nie był pewien, nadal był pełen wiary.
Dlatego Wang Daqiang i kilku innych silnych żołnierzy pociągnęli tę wielką tarczę w kierunku wieży.
Poruszali się bezpiecznie, ukryci za tarczą.
Za nimi, czterech żołnierzy Drugiego Plutonu niosło granatniki, podążając tuż za nimi.
Cel Li Minghua był prosty: skrócić odległość strzału granatnika i znaleźć optymalny punkt strzału.
Dlatego, w zasięgu efektywnego strzału granatnika, im krótsza odległość, tym wyższa dokładność bombardowania.
W tym momencie, ciężki karabin maszynowy Typ 92 z otworu strzelniczego japońskiej wieży, który wcześniej ucichł, ponownie zaczął strzelać.
Li Minghua szybko wycelował, a kolejny pocisk bezpośrednio zabił japońskiego żołnierza strzelającego z otworu.
Ponieważ dwóch operatorów ciężkiego karabinu maszynowego zostało już zabitych.
Pozostałym Japończykom nie śmiało wystawić głów, mogli tylko strzelać na ślepo na wyczucie.
W tym momencie, japoński dowódca w wieży - pewien oficer podporucznik.
Zauważył również wielką tarczę niesioną przez Wang Daqiang i innych, która się zbliżała.
A za nią podążało kilku żołnierzy Armii Ósmej.
Zdał sobie sprawę, że może to być nowa taktyka Armii Ósmej i poczuł się nieco zdezorientowany.
Więc, japoński podporucznik pospiesznie rozkazał wszystkim Japończykom i wojskom kolaboranckim:
"Szybko, strzelajcie, baka, Armia Ósma nadchodzi! Niosą dziwną, wielką tarczę, strzelajcie do nich szybko!"
Japończycy i wojska kolaboranckie usłyszeli rozkaz i natychmiast otworzyli ogień.
Po kolei rozległy się odgłosy strzałów.
Jednak kule uderzające w tarczę były bezużyteczne, nie mogły zatrzymać postępu Wang Daqiang i innych.
Wojska kolaboranckie również krzyczały: "Panie Taguchi, karabiny nie są w stanie ostrzelać tej dziwnej rzeczy!"
Widząc to, japoński podporucznik ponownie rozkazał: "Głupcy, jeśli karabiny nie działają, użyjcie lekkich karabinów maszynowych!"
Więc, odgłos strzałów z lekkiego karabinu maszynowego ponownie się rozległ.
Ale kule z lekkiego karabinu maszynowego, uderzając w tarczę, również nie mogły jej przebić, ani zatrzymać postępu Wang Daqiang i innych.
Wang Daqiang i inni użyli całej swojej siły, desperacko niosąc ten prowizoryczny czołg do przodu.
Wiedzieli, że w ataku na japońską wieżę byli kluczowym elementem.
Gdyby im się nie udało, cała operacja mogłaby się nie powieść.
Gdy japoński podporucznik zobaczył, że nawet karabiny maszynowe nie mogą przebić tej tarczy.
Natychmiast rozkazał ciężkiemu karabinowi maszynowemu Typ 92, który strzelał na ślepo, ryzykować i strzelać bezpośrednio w tarczę.
Dźwięk "dadadada" ciężkiego karabinu maszynowego Typ 92 rozległ się ponownie.
Burza metalowych pocisków uderzyła bezpośrednio w tarczę niesioną przez Wang Daqiang, wydając głośne odgłosy "pa pa pa".
Wang Daqiang, Wang Xiwa i inni poczuli drętwienie ramion, mocno skuleni za wielką tarczą.
Na szczęście, kule z ciężkiego karabinu maszynowego Typ 92 nie mogły przeniknąć przez tę specjalnie wykonaną tarczę.
To wzmocniło ich wiarę i popchnęli tarczę z pełną prędkością do przodu.
Jednak, w tym momencie.
Wang Daqiang niechcący wystawił ciało poza tarczę, a pocisk akurat przeleciał i trafił go.
Wang Daqiang jęknął, a Wang Xiwa obok szybko zapytał: "Daqiang, nic ci nie jest?"
Wang Daqiang spojrzał na swój brzuch po lewej stronie i odkrył, że tylko lekko drasnął skórę, a krew zaczęła sączyć się.\ Dotknął go ręką i z radością powiedział: "Nic mi nie jest, tylko lekko otarłem się o ciężki karabin maszynowy."\ Odwrócił się do Wang Xiwa i powiedział: "Ta prowizoryczna tarcza zrobiona przez dowódcę plutonu jest naprawdę użyteczna, nawet ciężki karabin maszynowy Japończyków nie mógł jej przebić!\