Umiejętności fabrykowania niewiarygodnych historii przez Ruperta rozwijały się w tempie widocznym gołym okiem, a trzej uratowani górnicy zaczęli mu przynosić punkty koniunktury/oszustwa, wszystko szło w dobrym kierunku.
Po wysłuchaniu jego wyjaśnień ci górnicy natychmiast się ucieszyli, wcale nie zastanawiali się nad zasadą działania tych magicznych zaklęć, byleby wynik był dobry.
To było prawie jak drugie życie, dopóki ktoś nie umierał na miejscu, w tym małym kościółku, uroczy Rupert mógł przywrócić ludzi do życia, mieszkańcy tej małej miejscowości mieli mieć szczęście.
Ale po przypływie ekscytacji natychmiast się zmartwili, życie zostało uratowane, ale jak policzyć opłatę za poświęcenie?
Kiedyś, gdy zarządzał nim stary ksiądz, opłata za przywrócenie jednej osoby wynosiła 50 srebrnych monet Imperium, co stanowiło prawie pół dużej złotej monety.
Teraz z życia trzech osób, nie licząc drobnych obrażeń przywódcy bandy, a przecież było to szybsze i lepsze niż wcześniej, nie mogłoby być taniej niż wcześniej?
Nawet jeśli pozostałoby tak samo, kto mógłby zdobyć tę półtora dużej złotej monety? Mieli starych i młodych, inaczej nie poszliby do najcięższej i najbardziej niebezpiecznej pracy górniczej.
Rupert wciąż wymyślał nowe sposoby oszustwa, widząc niezręczne miny tej grupy mężczyzn, po chwili namysłu również pomyślał o opłacie za poświęcenie, przecież mocno zapamiętał, że chodzi o zarabianie pieniędzy.
Ale teraz było inaczej. On potrzebował punktów koniunktury/oszustwa znacznie bardziej niż potrzebował złota. Nie to, że nie chciał odejść, ale chciał zdobyć więcej punktów koniunktury/oszustwa, zanim odejdzie.
Miałem punkty koniunktury/oszustwa, miałem siłę, a dzięki sile można się było bronić.
Teraz sprawa była przesądzona, został wmieszany w ten świat i nie mógł się wycofać, więc po przemyśleniu dalszej drogi, Rupert lekko się uśmiechnął i zaczął oszukiwać:
„Od teraz opłata za poświęcenie zostanie obniżona. Za ratowanie życia 10 srebrnych monet, reszta w zależności od stopnia obrażeń, w rozsądnych granicach. To wszystko jest wolą Bożą.”【punkty koniunktury/oszustwa +10】
To było obniżenie o 80%, można powiedzieć, że była to duża obniżka cen, co pozwoliło kilku górnikom odetchnąć z ulgą. Chociaż wciąż było trochę drogo, w porównaniu z życiem było to nadal warte zachodu.
Rupert kontynuował oszukiwanie: „Możecie również powiadomić innych mieszkańców miasta, którzy chorują lub cierpią, mogą przyjść i zobaczyć. Dopóki moja siła wystarcza, pomogę wszystkim wyleczyć. W końcu moim jedynym celem jest {aby ludzie} nie cierpieli z powodu urazów i chorób.”【punkty koniunktury/oszustwa +10】
Ci ludzie wywrócili wszystkie swoje kieszenie, ale udało im się zebrać tylko 33 srebrnych monet, trochę niezręcznie.
A Rupert wziął tylko 30:
„Jako duchowny, absolutnie nie interesuje mnie pieniądze.”【punkty koniunktury/oszustwa +10】
„Te złote monety są również na koszty remontu i utrzymania kościoła.”【punkty koniunktury/oszustwa +10】
Wysoka postawa Ruperta zyskała sobie pochwały górników, którzy obiecali mu pomóc nagłośnić sprawę, aby więcej ludzi przychodziło do niego po leczenie i uzdrowienie, po czym z wdzięcznością opuścili kościół.
Rupert naprawdę czuł niedosyt. Punkty koniunktury/oszustwa były zdobywane zbyt łatwo. Miał nawet tak przerażającą myśl, że „może po prostu tu zostanę”.
Było bardzo trudno znaleźć taką dogodną pracę do zdobywania punktów koniunktury/oszustwa, ale niepewne ryzyko tutaj sprawiało, że był bezradny.
Po odejściu tych kilku osób, Rupert postanowił zostać jeszcze jeden lub dwa dni, aby zebrać kolejną falę punktów koniunktury/oszustwa, a następnie odejść.
Tych kilku ludzi przyniosło mu łącznie 92 punkty koniunktury/oszustwa. Rupert chciał najpierw podnieść poziom swojej postaci, aby zwiększyć ogólne atrybuty postaci, zwiększyć margines błędu i uniknąć natychmiastowej śmierci.
Do tego [Leczenie] na razie wystarczało. Poziom postaci mógł również zwiększyć pewną ilość [Leczenie] punktów życia, nadmiar był bezcelowy.
Tak więc zainwestował 51 punktów koniunktury/oszustwa, podnosząc poziom postaci z Lv.3 (1/3) bezpośrednio do Lv.10 (10/10).
Z radością odkrył, że podczas awansu jego własne parametry fizyczne, takie jak siła, percepcja, znacznie się poprawiły.
Nawet z powodu zbyt szybkiego awansu czuł się trochę nieprzyzwyczajony, chodząc niepewnie, ale uczucie ekscytacji towarzyszyło mu przez cały czas.
Jednakże wkrótce pojawił się problem. Odkrył, że nie może dalej awansować. Punkty koniunktury/oszustwa na Lv.10 zostały już w pełni wykorzystane, ale nie mógł dodać kolejnych, co oznaczało, że nie mógł osiągnąć Lv.11.
W tym momencie systemowe powiadomienie przyszło z opóźnieniem: [Aby awansować postać do następnego etapu, potrzeba co najmniej dwóch umiejętności jednocześnie osiągających pełny poziom Lv.10.]
Cholera, system naprawdę rozumie marketing. Co to znaczy najpierw wejść na pokład, potem kupić bilet? Może dowolnie dodawać warunki, ma też ostateczną interpretację.
Rupert na początku myślał o tym, żeby zignorować umiejętności i najpierw na maksa podbić poziom postaci, zobaczyć, co się stanie. Teraz było to oczywiście niemożliwe.
Na razie było dobrze, wciąż miał dwie umiejętności do podniesienia, a mianowicie [Leczenie] i [Void Tentacle].
Jeśli chcesz awansować z 20 na 21, jak sobie poradzić z dwoma pełnymi umiejętnościami? Pozostanie w jednym miejscu i zdobywanie punktów koniunktury/oszustwa aż do osiągnięcia nietykalności, a potem wyjście w świat, ta ścieżka również była niemożliwa.
Więc musiał umieścić wszystkie pozostałe punkty na [Void Tentacle], podnosząc go od Lv.1 (0/1) do Lv.8 (7/8), wyczerpując wszystkie punkty koniunktury/oszustwa.
Chodziło o zwiększenie jego zdolności samoochrony. [Leczenie] Lv.5 (1/5) na razie wystarczało.
Rupert nie miał już żadnych oporów psychicznych wobec macek, po zamknięciu drzwi kościoła zaczął testować ulepszone umiejętności.
Wyciągnął rękę, przed jego dłonią pojawiła się macka w pustej przestrzeni. Grubość się nie zmieniła, była nadal mniej więcej jak ogórek, ale długość wyraźnie się zmieniła, teraz miała siedem do ośmiu metrów. Czy to oznacza, że każdy poziom zwiększa długość o 1 metr?
Machając nią, siła wyraźnie wzrosła. Końcówka macki mogła wywołać huk podczas machania, siła była całkiem niezła, ale zupełnie inaczej niż te grube i uzębione u "starego księdza".
Podobnie, umiejętność macki, czy u różnych osób manifestuje się inaczej?
Czy to jego poziom umiejętności wciąż był zbyt niski? Nie mógł tego zrozumieć.
Dopiero teraz odkrył, że ta umiejętność macki zużywa bardzo mało energii, więc długotrwałe używanie nie stanowiło problemu.
Zbliżała się połowa dnia, ciało Ruperta bardzo znajomo odnalazło kuchnię, ale ubogie i mdłe jedzenie nieco go zdegustowało. Ponieważ wcale nie myślał o długim pobycie, zadowolił się czymkolwiek.
Chleb twardy jak cegła, z odrobiną masła i soli, skutkował tym, że jadł z suchością.
Po szybkim posiłku, przez okno zakradł się i obserwował teren za drzwiami kościoła. Kilku mieszkańców zaczęło przybywać parami, wszyscy obserwowali przy wejściu. W rzeczywistości większość z nich nie miała żadnych obrażeń ani chorób.
Rupert był z tego bardzo zadowolony. Potrzebował właśnie takich ludzi lubiących zamieszanie. W końcu chodziło o to samo oszustwo, im więcej osób przyjdzie, tym więcej punktów koniunktury/oszustwa można zdobyć, dlaczego by nie?
Gdy liczba osób osiągnęła trzydzieści do czterdziestu, praktycznie nie przybywało już nowych ludzi, a wśród przybyłych byli głównie starsi mężczyźni i kobiety, młodych było niewielu, prawdopodobnie byli w pracy.
Rupert nie chciał już czekać, uznał, że wystarczy. Zrobił już odpowiednią minę, otworzył wielkie drzwi, spojrzał na wszystkich z łagodnym uśmiechem i zaczął oszukiwać, przejmując inicjatywę:
„Bóg powiedział: w tym świecie nie powinno być cierpienia z powodu urazów i chorób.”【punkty koniunktury/oszustwa +41】
To z pewnością musiało być coś, co Rupert wymyślił na poczekaniu, tak jak w przypadku pana Lu Xuna w przeszłości, wiele lat później pojawiło się wiele słynnych cytatów przypisywanych jemu, których nigdy nie wypowiedział, wszystko przypisywano jemu.