Na dworze cesarskim, widząc, że Chongzhen się zgodził, wszyscy ministrowie wiedzieli, że tej sprawy nie da się już odrzucić.
W tym momencie zastępca ministra wojny, stojący wśród urzędników, wystąpił naprzód i zwrócił się do Chongzhen'a i Zhu Cilang'a z prośbą: „Melduję Waszemu Cesarskiemu Majestatowi, Jego Wysokości Książęciu! Przed chwilą Wasza Wysokość mówił o usunięciu starych, słabych, rannych i niepełnosprawnych żołnierzy z Capital Camp. Lecz zgodnie z naszym wojskowym systemem Wielkiej Ming, gdy ci starzy żołnierze zostaną wyrzuceni z Capital Camp, oznacza to, że stracą swój status wojskowy, a bez niego stracą źródło utrzymania!”
„W związku z tym, mam nadzieję, że Wasz Cesarski Majestat i Jego Wysokość Książę przygotują się na to wcześnie!”
Słysząc słowa zastępcy ministra wojny, Chongzhen skierował swój wzrok na Zhu Cilang'a! Zanim Chongzhen zdążył zadać pytanie, Zhu Cilang, naśladując dworzan, odchrząknął dwa razy, po czym powiedział:
„Melduję Ojcu Cesarzowi, w sprawie starych żołnierzy z Capital Camp, o których wspomniał zastępca ministra wojny, mój syn już od dawna miał plan!”