Po dłuższym odpoczynku Mu Yun w końcu odzyskał siły. Spojrzał na kierunek i ruszył na północny wschód.
Miejscem, w którym znajdował się Mu Yun, nie należało do Imperium Wielkiego Hanu. Mówiąc ściśle, można by je określić jako Jaskinia Błogosławieństwa/Szczęśliwe Miejsce lub Mikro-plan. W całym „Di Wangu” istniało 108 takich miejsc, co było jednym z celów wyprawy Mu Yuna.
Po długiej wędrówce, tuż przed zmrokiem, Mu Yun dostrzegł budowlę ułożoną z ogromnych kamieni, a właściwie należałoby ją nazwać ołtarzem. Niezliczone, długie lub kwadratowe, grube lub cienkie kamienie ułożono pośrodku, tworząc platformę o średnicy dziesięciu metrów i wysokości dwóch metrów. Od wschodu, zachodu, północy i południa prowadziło dziewięć schodów kamiennych, a wokół platformy wznosiło się osiem kamiennych słupów o wysokości ośmiu metrów, szerokości trzech metrów i grubości trzech metrów. Na szczytach tych ośmiu kamiennych słupów, od południa, wschodu, północy i zachodu, spoczywał podłużny głaz, tworząc swoiste „bramy” do kamiennych schodów po każdej stronie platformy.