8848 syknął, mówiąc z pewnym rozdrażnieniem:
【Przy takim tempie to się nigdy nie wyrobimy z zadaniem！】
Myślał, że przez ich dotychczasowe postępowanie, poziom czernienia Xie Zhiyi będzie trudny do zredukowania.
Ale nie przypuszczał, że będzie to się działo tak w kółko. I to bez żadnych ostrzeżeń!
Nie wiedzieli nawet, co zrobili, że Xie Zhiyi znów "poczar
niał".
To zbyt kapryśne!
8848, który początkowo był pełen optymizmu, stracił większość swojej pewności siebie przez dwudniową zmienność nastrojów Xie Zhiyi.
Wen Ci wpatrywał się w pustą przestrzeń, jakby pogrążony w zamyśleniu, ale w duchu spokojnie zapytał 8848:
【Co u Wen Mo? Miał jakieś inne ruchy przez te dwa dni?】
Wen Mo właśnie wrócił do rodu Wen i wciąż próbował wymazać ślady swojej działalności, aby uniknąć zemsty wrogów.\}
Zły męski aktor drugoplanowy jeszcze się nie pojawił. Ten fałszywy młody pan jest obecnie jedynym narzędziem, które Wen Mo może wykorzystać. Wen Mo oczywiście nie mógłby go tak naprawdę zignorować. W jego telefonie i naszyjniku Wen Mo zainstalował lokalizatory i podsłuchy. Ale teraz został uwięziony przez Xie Zhiyi w tej posiadłości. Nie ma przy sobie niczego, Wen Mo musiałby to zauważyć. Teraz, gdy fabuła odbiegła od scenariusza, nie wiadomo, co Wen Mo zrobi dalej, czy nawiąże przedwczesny kontakt z tym złym męskim aktorem drugoplanowym. 8848, którego temat został zmieniony, nie przejmował się już kwestią poziomu czernienia:
【Zobaczmy... Wen Mo kontaktuje się ze swoimi byłymi podwładnymi, wykorzystując wpływy rodu Wen, aby zapewnić im drogę ucieczki.】
【Wygląda na to, że jeszcze nie wie, że został zamknięty przez Xie Zhiyi.】
Wen Ci zamyślił się:
【Może też go to nie obchodzi.】
Jest teraz jedynym narzędziem, jakie ta osoba może wykorzystać. Jakże niemożliwe jest, aby nie zauważył, że tak dobre narzędzie nagle wymknęło mu się z rąk? Tylko dla Wen Mo najważniejsze jest zapewnienie tym ludziom drogi ucieczki, regeneracja sił. W końcu Wen Mo doskonale wie, że nie jest prawdziwym młodym panem rodu Wen, a ci ludzie są jego prawdziwym atutem. 【Co teraz zrobimy? Czy mamy tu tak siedzieć uwięzieni?】
8848 zapytał z niepokojem:
【Chociaż tym razem nie musimy podążać za fabułą i nie musimy nagle opuszczać świata w kluczowych momentach fabuły.】
【Ale nie możemy tu zostać na zawsze, prawda?】
Biorąc pod uwagę obecny rozwój wydarzeń, 8848 miał poważne wątpliwości, czy poziom czernienia Xie Zhiyi całkowicie się zredukuje, nawet gdyby Wen Ci spędził tu całe życie. Wen Ci wiedział, czym się martwi 8848 i pozostawał bardzo spokojny:
【Nie spiesz się, Malutki Osiem, przez te kilka dni nie musisz mnie pilnować, idź i pilnuj Wen Mo.】
Obecnie fabuła daje mu niewielkie odniesienia, jeśli chce dowiedzieć się, co dzieje się na zewnątrz, musi polegać na 8848, który to osobiście będzie obserwował. 8848:
【A co z tobą? Trochę się martwię...】
Xie Zhiyi potrafił zamknąć kogoś bez ostrzeżenia. 8848 naprawdę nie śmiał sobie wyobrazić, co jeszcze Xie Zhiyi zrobi po jego odejściu. Zadanie jest dla niego ważne, ale Wen Ci też. Wen Ci westchnął:
【Spokojnie, gdyby naprawdę chciał mnie zabić, już by to zrobił.】
【Co najwyżej przez te dwa dni będzie mnie dręczył, byle tylko nie do śmierci.】
【Bardziej niż to, jak będzie mnie dręczył, martwię się teraz o ród Xie.】
【Pamiętam, że ostatnio w wielkim projekcie rodu Xie pojawiły się problemy, za poprzednim razem asystowałem mu w ich rozwiązaniu.】
【On się w to nie wtrącał, chociaż wiedział o tej sprawie, ale nie znał jej szczegółów, a teraz wciąż mnie tak pilnuje, martwię się, że coś się stanie.】
Wen Ci spuścił wzrok, ukrywając emocje w oczach.
Zastanawiał się, jak subtelnie przypomnieć Xie Zhiyi, ale nie ujawniając zbyt wiele. Xie Zhiyi i tak mu teraz nie ufał, nie mógł sprawić, by Xie Zhiyi zaczął jeszcze bardziej podejrzewać. Szczerze mówiąc, Xie Zhiyi był dla niego bardzo dobry. Teraz, gdy nie musiał wykonywać misji fabularnych i nie naruszał jego interesów, szczerze chciał, aby Xie Zhiyi było lepiej. 8848 nie wiedział, o czym myśli Wen Ci, i mruknął cicho:
【Po co się tym martwisz? W końcu jest głównym bohaterem, ma aurę głównego bohatera, nic mu się nie stanie.】
【Powiem, że to dobra okazja, gdy ród Xie naprawdę będzie miał problemy, szansa na twoje odejście wzrośnie.】
【Możesz też wykorzystać tę okazję, aby go pocieszyć i na nowo zdobyć jego sympatię.】
8848 im bardziej mówił, tym bardziej czuł, że to ma sens, a jego głos stawał się coraz bardziej podekscytowany:
【Tak! Wen Wen! Możemy stworzyć mu problem, sprawić, by upadł na dno, a ty znów wrócisz do niego i dasz mu ciepło!】
【Na pewno znów cię pokocha, a poziom czernienia na pewno spadnie!】
Wen Ci: 【...】
Czasami Wen Ci naprawdę chciał otworzyć 8848 mózg i zobaczyć, jakie kody są tam zainstalowane.
Poziom czernienia Xie Zhiyi już wystarczająco wysoki, nie chciał dodawać sobie trudności w misji.
【Propozycja jest dobra, ale następnym razem jej nie proponuj.】
Wen Ci lekko się uśmiechnął, bezlitośnie odrzucając 8848.
【Grzeczny bądź, idź pilnuj Wen Mo, jeśli coś zrobi, natychmiast mi powiedz.】
【Dobrze...】
8848 westchnął z rozczarowaniem, ale nadal posłusznie poszedł pilnować Wen Mo.
Bez głosu 8848, Wen Ci poczuł, że jego umysł stał się znacznie spokojniejszy. A huśtawka również się zatrzymała. Wen Ci odruchowo uniósł wzrok na Xie Zhiyi. Nadal był owinięty tylko w cienką szatę do spania, na szczęście słońce dzisiaj było piękne i nie było mu zbyt zimno. 【A Ci, podoba ci się?】
Zapytał nagle Xie Zhiyi. Wen Ci nie wiedział, co się znów stało, więc zamilkł. Xie Zhiyi pochylił się, pocałował go w obojczyk, a jego palce gładziły jego kark. 【A Ci, pozwól mi cię oznaczyć, dobrze?】
Znowu to samo...
Słysząc te znajome słowa, Wen Ci drgnął. Powstrzymując siłę, uniósł rękę i lekko, ale stanowczo, uderzył Xie Zhiyi w twarz. Xie Zhiyi natychmiast chwycił Wen Ci za nadgarstek, wpatrując się w niego z głębokim spojrzeniem. Nie dając Xie Zhiyi szansy na odezwanie się, Wen Ci, zaszklonymi oczami, zaciskając zęby, zatrząsł się i powiedział:
„Xie Zhiyi, nawet jeśli mnie nienawidzisz, nie musisz mnie tak poniżać.”
Nadgarstek Wen Ci zaczerwienił się od uścisku Xie Zhiyi, krystaliczne łzy spływały, a ciało trzęsło się jeszcze mocniej:
„Jestem beta!”
„Jeśli chcesz oznaczyć, idź znajdź omegę.”
Wen Ci był zły i zirytowany, patrząc na Xie Zhiyi z nieskończonym rozczarowaniem i goryczą.
„Wiesz przecież... że beta nie może być oznaczona...”
Xie Zhiyi nie dał Wen Ci dokończyć, pochłonął wszystkie jego słowa, i powiedział głębokim głosem do jego ucha:
„Może.”
„A Ci.”
„Bądź grzeczny, pozwól mi cię oznaczyć, a wypuszczę cię.”
Nagle zerwał się wiatr, strącając płatki kwiatów, a huśtawka zakołysała się. Wen Ci odruchowo skulił się, zwijając się w objęciach Xie Zhiyi.
„Xie Zhiyi... nienawidzę cię...”
Wen Ci bezwładnie oparł się o Xie Zhiyi, wsłuchując się w bicie jego serca, szeptał cicho.
Słyszał przyspieszające bicie serca Xie Zhiyi.
8848 nie było, Wen Ci nie wiedział, czy poziom czernienia Xie Zhiyi spadł.
Ale wiedział, że emocje Xie Zhiyi zostały przez niego poruszone.
Wen Ci, wyczerpany, szybko zasnął w objęciach Xie Zhiyi.
Xie Zhiyi, wyczuwając spokojny oddech w swoich ramionach, pocałował go w czoło i powiedział łagodnie:
„Jeszcze za mało.”
„Sama nienawiść to za mało.”
„Wen Ci, chcę, żebyś mnie nienawidził.”
„Nienawidź mnie przez całe życie, nie opuszczaj mnie na całe życie.”