W Pałacu Księcia Yan, w tylnym ogrodzie——
— Wasza Wysokość, sprawa z tawerną została rozwiązana. Czyżbym był bardzo kompetentny? Czy macie coś do nagrodzenia tak kompetentnego podwładnego?
Qin Chuchu wróciła z Tianxiang Pavilion i natychmiast udała się do Shen Jingci.
Chciała nawiązać z nim więcej kontaktu, sprawdzić, czy nie wywoła to jakichś nowych zadań.
W tej chwili pozostało jej tylko rok i trzy miesiące życia, czy to ma jakąś różnicę w porównaniu z niczym?
Za mało, zdecydowanie za mało, musiała zgromadzić więcej życia.
Shen Jingci siedział na swoim wózku inwalidzkim, bawiąc się swoim małym zwierzakiem.
Zwierzę wyglądało jak orłosęp... czy sokół? Sęp?
Qin Chuchu przyjrzała się z otoczenia temu zbyt wielkiemu pupilowi.
Nie rozpoznała jego gatunku.
Stał tam już na ponad metr wysokości, a rozpiętość jego skrzydeł wynosiła pewnie ponad dwa metry.
Patrząc na jego krępą sylwetkę, czy to przez pomyłkę uciekła jakaś świnia z czyjejś farmy...
Shen Jingci podparł jedną rękę głową, a drugą, trzymając szczypce z drewna palisandrowego, nabrał kawałek świeżego mięsa z pobliskiego pudełka.
Delikatnie je rzucił, a czerwony kawałek mięsa przemierzył w powietrzu łuk.
Orłosęp na ziemi wyprostował się, potrząsnął głową i ogonem, po czym rzucił się do przodu.
Dość brzydkie.
Stał tam, wyglądając jak dziecko w pluszowym kostiumie.
— Nagroda? W takim razie... zajmij się też Trzecim Księciem.
Shen Jingci przemyślał sprawę i zaoferował swoją nagrodę.
Vida i Niuben, stojący za nim, spojrzeli na siebie, widząc w oczach drugiego rozbawienie.
Pomyśleli, że Wasza Wysokość ma okrutne poczucie humoru, nagradzając kogoś w ten sposób.
Spodziewali się, że panna Qin na pewno się nie zgodzi, Trzeci Książę był plugawą kupą śmierdzącego gówna, nikt nie chciał się z nim zadawać.
— Dobrze, dobrze, jak chcecie się nim zająć?
Qin Chuchu z podekscytowaniem podbiegła, kucnęła obok jego wózka i oparła dłonie o podłokietniki.
Jej radość była oczywista.
Dla Vildy i Niubena była to trudna praca.
Ale dla Qin Chuchu słyszała tylko dźwięk powiadomienia systemu.
【Dzyń!】
【Wykryto zwykłe zadanie: Pouczyć Trzeciego Księcia? Zgodnie z rozkazem Księcia Yan, możesz otrzymać od 7 do 90 dni życia】
Mówiąc prościej, im poważniejsze było pouczenie, tym większa nagroda.
Shen Jingci spojrzał na nią, obserwując uśmiechniętą twarz dziewczyny, nie wiedząc, z czego się cieszy.
Ale myśląc o tym, jak bezużyteczny jest ten trzeci książę, zapewne miała z nim jakiś zatarg.
— On jest przecież moim starszym bratem. Wystarczy drobna kara.
Przy okazji, jutro na dworze jest uczta, każ mu przyjść i osobiście przeprosić Waszą Wysokość.
Bardzo chciał zobaczyć, do czego zdolna jest ta interesująca kobieta.
— Jeśli ci się uda... nagrodzę cię ogrzaniem mojego łoża.
Pomyślał po chwili i z poważną miną udzielił odpowiedzi.
Qin Chuchu: „?”
— Zaraz, to jest nagroda?
Qin Chuchu, która do tej pory się uśmiechała, na sekundę odzyskała przytomność i spojrzała na niego z dziwnym wyrazem twarzy.
Kogo ona nagradza, trudno zgadnąć.
Shen Jingci z niedowierzaniem zapytał z powrotem: „A nie jest?”
— Jest wiele kobiet, które zbliżają się do mnie, ale tylko ciebie uważam za znośną, więc daję ci szansę.
Podniósł rękę i pogłaskał puszystą głowę przy podłokietniku.
Nie zrozumcie źle, głaskał orłosępa.
Orłosęp przechylił głowę, usiadł po drugiej stronie podłokietnika, jego dwa bystre oczy spojrzały na Qin Chuchu.【Obrazek】
Qin Chuchu zdała sobie sprawę, że jej wcześniejsze przypuszczenia co do Księcia Yan były błędne.
To już nie była kwestia pewności siebie.
Osiągnęło to poziom arogancji! Pychy! Narcystycznej miłości!
Czy naprawdę myślała, że jestem chętna do twojego ciała?!
【Dzyń!】
【Wykryto specjalne zadanie: Książę Yan zaprasza cię na jedną noc, czy chcesz przyjąć?】
【Opcja pierwsza: Książę Yan, jako niedostępny sławny kwiat stolicy, iluż ludzi chce go mieć pod sobą i mocno go... Nie jeść za darmo, nagroda jeden miesiąc życia!】
【Opcja druga: Prawdziwy mężczyzna nie je resztek, nawet jeśli umrze z głodu, nie ulegnie mu!】
Umysł Qin Chuchu na sekundę się zawiesił, zatrzymał się na słowach „jedna noc”.
To, co powiedział Shen Jingci, i to, co powiedział system, „ogrzewanie łoża”, chyba nie było tym samym?
„System jest chory.”
Pomyślała Qin Chuchu, przeklinając go w myślach, i odwróciła się, przyjmując zadanie.
— Wasza Wysokość ma dobre oko, przyjmuję tę nagrodę!
Zaśmiała się głośno, czując jeszcze większy respekt dla Shen Jingci.
Ten człowiek był jej żywym przykładem zdobywania doświadczenia! Wystarczyło kilka słów, by wywołać dwa zadania.
Naprawdę wspaniale!
Shen Jingci też się zaśmiał, myśląc, że rodzina Qin wychowała niezwykłą dziewczynę.
„Kiedy będę konfiskować majątek rodziny Qin, pozwolę jej się tym zająć.”
Pomyślał ze złą miną, uśmiech na jego ustach powiększył się jeszcze bardziej.
Vida i Niuben stojący za nim spojrzeli na siebie, jakby powiedzieli...
Często czuli się wyobcowani od tej dwójki z powodu braku wystarczającego stopnia perwersji.
O czym oni właśnie rozmawiali?
Coś o ogrzewaniu łoża, coś o daniu szansy...
Czy to rzeczy, które oni mogli słyszeć?
A może... byli częścią ich prywatnej zabawy?!!!
........................................
Następnego dnia.
Qin Chuchu wstała ze swojego małego drewnianego łóżka.
Ponieważ nie wykonała zadania zleconego przez Shen Jingci, nie otrzymała „zaszczytu” spania z nim.
Nie mogła spać na jego wielkim łóżku z palisandrowego drewna.
— Pani, wstała pani?
Z zewnątrz, czekająca służka, słysząc ruch, delikatnie zapukała do drzwi.
Trzymały drewniane misy, czystą wodę i inne przedmioty, były gotowe, by służyć Qin Chuchu w porannej toalecie.
— Wejdźcie —
Qin Chuchu przeciągnęła się, ukazując swoją zgrabną sylwetkę, jej biała i delikatna skóra wyglądała jak samooczyszczająca się, błyszcząc w słońcu.
Kilka służących pochyliło głowy, nie śmiąc popełnić żadnego obraźliwego czynu.
Każda z nich, pozostała w Pałacu Księcia Yan, była niezwykle posłuszna i stanowczo przestrzegała swoich obowiązków.
Każda, która miała choćby najmniejszą odrobinę własnych myśli, zniknęła z pałacu.
Tożsamość Qin Chuchu była służącą, ale patrząc na obecne traktowanie, była bardziej jak gość.
— Pani, czy chce pani coś zjeść? Jeśli nie...
— Jem!
Zanim służąca zdążyła dokończyć, Qin Chuchu odpowiedziała jej stanowczo.
Trzy posiłki dziennie, ani jednego nie można pominąć!
Jej obecne ciało było zbyt słabe, musiała jeść więcej, żeby się wzmocnić.
Służąca była lekko zaskoczona, ostrożnie przyjrzała się stojącej przed nią dziewczynie, która wyglądała jak niebiańska konkubina.
Myślała, że ona również, jak inne panie z rodzin szlacheckich, będzie kontrolować dietę dla zachowania figury, jedząc jeden lub dwa posiłki dziennie.
Niestety, pomyliła się.
Qin Chuchu zjadła śniadanie dla dwóch osób, a gdyby nie była przepełniona, mogłaby zjeść jeszcze więcej.
Po tym, jak skończyła jeść, bez wyrazu twarzy, znikająca twarz ponownie się pojawiła, przypominając jej, że czas iść na ucztę.
— Uczta odbędzie się w pałacu cesarskim, podróż jest dość długa. Wasza Wysokość już czeka. Panno Qin, proszę się pospieszyć.
Jak tylko bez wyrazu twarzy skończył mówić, Qin Chuchu krzyknęła z zaskoczenia:
— Co? Wasza Wysokość na mnie czeka? W takim razie po co stoisz, biegnij!
Jak mogła pozwolić czekać „mojemu dziecku zdobywającemu doświadczenie + przełożonemu + sponsorowi”?