Na szczęście rodzice znali swoją córkę i przygotowali pełny wóz wody, wystarczający dla Li Yunzhou na kilka kąpieli.
Rodzina posiadała plastikową beczkę, na szczęście nie drewnianą, inaczej oryginalna osoba również by ją pocięła i spaliła jako opał.
Umywszy dokładnie plastikową beczkę, nalała pół beczki ciepłej wody i najpierw opłukała ciało, po czym szybko nalała kolejną beczkę wody i zaczęła się myć szamponem i żelem pod prysznic. Myła się trzykrotnie, aż do uzyskania czystości.
Poczuła, jak jej ciało stało się lżejsze o kilka kilogramów od góry do dołu.
Po uporządkowaniu siebie, Li Yunzhou znalazła szmatkę i pożyczyła wodę z beczki po kąpieli, by przetrzeć sypialnię. Co do salonu, odpuściła, nie mając wystarczająco dużo wody ani potrzeby.
Patrząc na poplamiony i pachnący pościel i poszewki, Li Yunzhou prychnęła z obrzydzeniem, otworzyła panel systemu i wysłała wiadomość do rodziców, prosząc ich, aby przy okazji kupili trochę materiału. W ciągu tych kilku dni musiała się jakoś przemęczyć, na szczęście pogoda nie była ani zimna, ani gorąca, po trzech miesiącach deszczu powietrze było wilgotne.
W starożytnym świecie Huang Fen i Li Xianfu przeszli po domu, rozglądając się. Trzeba przyznać, rodzina była naprawdę biedna.
Płot z glinianych cegieł i kamieni miał około metra osiemdziesiątki wysokości. Naprzeciwko głównego wejścia znajdowały się trzy pokoje. Centralny był główną izbą, po lewej sypialnia małżonków, a po prawej kuchnia.
Po lewej stronie dziedzińca znajdował się pokój gościnny, w którym przechowywano różne przedmioty, obok znajdował się skład opału z dachem krytym strzechą. Po prawej stronie dziedzińca, wokół zagrody dla kur otoczonej bambusowymi tyczkami, znajdowało się trzy kury nioski, a resztę miejsca zagospodarowano na mały ogródek warzywny.
Małżonkowie długo szukali w sypialni, znajdując wszystkie swoje dobra jedynie wśród ubrań w szafie: dwie niewielkie bryłki srebra i dwustu sztuk miedzi nawleczonych na sznur.
Bieda, bieda aż trudno było patrzeć!
Małżonkowie uśmiechnęli się gorzko i spojrzeli po sobie, jednocześnie wzdychając.
— Wygląda na to, że ja, w mojej poprzedniej postaci, naprawdę nie byłem mężczyzną. Cały dzień kręciłem się po mieście zamiast pracować na roli, nie zarobiłem ani grosza, a gdy nie mogłem znieść trudów, liczyłem na pomoc starszego brata i ojca z sąsiedztwa. Jak powiedziała nasza córka, to było żałosne.
Huang Fen pokiwała ze zrozumieniem głową: — Ja też, w mojej poprzedniej postaci, nie byłam zbyt dobra, miałam zbyt słaby charakter, robiłam wszystko niepewnie. Tak, nasza córka nie wysłała nam właśnie wiadomości z prośbą o kupno materiału? Pamiętaj, żeby jej odpowiedzieć, jest tam sama, nie pozwól jej się za bardzo martwić.
— Dobrze, zaraz odpowiem. Nie martw się, nasza córka ma dobry charakter, nie będzie się nadmiernie martwić — powiedział Li Xianfu i otworzył panel, by odpowiedzieć.
(Córko, mama i tata jutro rano pojadą do miasta kupić jedzenie. Pamiętam o zakupie materiału, o którym mówiłaś.)
Huang Fen: (Gdy kupisz jedzenie, nie spiesz się z jego odbiorem, sytuacja u ciebie też nie sprzyja gotowaniu. Kiedy mama ugotuje już u nas, wtedy odbierzesz, będzie ci wygodnie, kiedykolwiek będziesz chciała zjeść. Podobnie z materiałami, kiedy mama uszyje dla ciebie rzeczy, wtedy je odbierzesz.)
Li Yunzhou poruszyła się do łez, ciągle kiwając głową. Przypomniała sobie, że rodzice jej nie widzą, więc szybko wysłała wiadomość.
(Mamo, tato, wszystko zgodnie z waszymi życzeniami. Ja też nie mogę rozpalić ognia, brakuje mi pościeli i ubrań. Powietrze jest tu zbyt wilgotne, nawet po wypraniu ubrań, nie schną, poza tym pranie w deszczówce pachnie.)
Huang Fen poczuła ukłucie współczucia: (Moja biedna córeczka, jutro będzie lepiej, wytrzymaj jeszcze trochę.)
Poza wytrzymaniem, nie było innego wyjścia, w końcu Li Yunzhou wykorzystała już dziś możliwość wymiany przedmiotów.
Li Xianfu i Huang Fen stanowili całość, tylko jedno z nich mogło wymienić się z Li Yunzhou.
Niebo powoli ciemniało. Po nagłym doświadczeniu podróży między światami i rozłące z córką, a także po długim dniu pracy, Li Xianfu i Huang Fen byli zmęczeni. Po krótkiej rozmowie z córką udali się na odpoczynek do swojej sypialni, ponieważ jutro rano musieli wcześnie wstać i jechać do miasta.
Li Yunzhou, po pożegnaniu się z rodzicami, przypomniała sobie o systemie.
【System, jesteś?】
Głos systemu natychmiast rozległ się: 【Jestem】
【Chciałam zapytać, skoro mnie związałeś, to czy wasze systemy mają misje?】 W końcu, zgodnie z wieloletnim doświadczeniem w czytaniu powieści, nawet system lenia wymaga od gospodarza wykonania zadania, nie mówiąc już o systemie przenoszenia między wymiarami, bałam się tylko, że misje będą zbyt trudne do wykonania.
【Tak, gospodarz, misje są, ale gospodarz nie musi się martwić, misje są bardzo proste. Zwłaszcza teraz, gdy gospodarz ma związanego partnera w innym wymiarze, pracując oboje jednocześnie, postęp będzie szybki. 8283 należy do systemu przenoszenia między wymiarami i wymaga od gospodarza podróżowania do światów nieodebranych przez główny system w celu zbierania informacji o świecie. Podczas zbierania informacji przez system, gospodarz i jego partner muszą po prostu dobrze żyć.】
Li Yunzhou czekała na dalszy ciąg, ale po chwili milczenia systemu, otworzyła oczy ze zdziwienia: 【Koniec?】
【Koniec】
Wyczuwając zaskoczenie Li Yunzhou, system wyjaśnił: 【Misje można uznać za proste, ale też za trudne. W końcu gospodarz znajduje się teraz w świecie klęsk żywiołowych, z załamanym porządkiem i zdeprawowanymi ludźmi. Choć obecnie trwa okres ulewnych deszczy, to przy niewystarczających danych zebranych przez system, nie wiadomo, jakie katastrofy nastąpią w przyszłości. Gospodarz musi być przygotowany na różne ewentualności.】
Li Yunzhou najpierw skinęła głową, zgadzając się, a potem natychmiast zapytała z niepokojem: 【A co z moimi rodzicami? Czy u nich też zdarzą się jakieś katastrofy lub nieszczęścia?】
【Przykro mi, gospodarzze. Postęp w zbieraniu danych przez system jest niewystarczający, chwilowo nie mogę uzyskać informacji o przyszłości świata.】
Po usłyszeniu tego, Li Yunzhou poczuła się przygnębiona i przez chwilę milczała.
【Gospodarzze, nie martw się. Chociaż system chwilowo nie może uzyskać informacji o przyszłości świata, może wyczuć, że świat twoich rodziców obecnie działa stabilnie i nie grożą mu katastrofy.】
Co by nie mówić, Li Yunzhou odetchnęła z ulgą. Przynajmniej na razie nie musiała się martwić o rodziców. To, co działo się u niej, czy ludzkość była zepsuta, czy porządek był chaotyczny, nie miało znaczenia, ponieważ sama nie była osobą łatwo ufającą innym, a już na pewno nie lubiła zawierać przyjaźni.
Mając system, przestrzeń i wsparcie rodziców, łatwiej było radzić sobie samej.
Po huśtawce emocjonalnej Li Yunzhou poczuła się zmęczona. Wstała, sprawdziła drzwi, upewniła się, że są bezpieczne, po czym położyła się spać.
Następnego dnia, o brzasku.
Kiedy Li Yunzhou jeszcze spała jak suseł, Li Xianfu z żoną już siedzieli na wozie z wołem wiejskiej wspólnoty, zmierzając do miasta.
Huang Fen miała niewiele okazji do odwiedzin miasta w swoim poprzednim życiu, a teraz, widząc tłumy, ale zrujnowane i ponure miasteczko, poczuła się przygnębiona.
Li Xianfu oczywiście zauważył nastrój swojej żony, podszedł bliżej niej, pochylił się i szepnął: „Starożytny świat tak wygląda, przyzwyczaisz się. Najpierw pójdziemy do lombardu wymienić pieniądze, potem wynajmiemy pojazd, a na końcu kupimy rzeczy.”
Uwaga Huang Fen natychmiast się przeniosła: „Tak zróbmy. Posiadanie pojazdu ułatwi zakupy. Widzę, że jest tu sporo miejsc z bułkami na parze, zaraz kupimy naszej córce duże bułki i chleb.”
Oboje udali się prosto do lombardu. Na szczęście Li Xianfu w swojej poprzedniej inkarnacji często odwiedzał miasto, znał wszystkie sklepy jak własną kieszeń. Gdy napotkali mieszkańców wsi, pospiesznie szli z opuszczonymi głowami.
Autorka uwaga: Bohaterka ma pewną siłę bojową, ale: przed podróżą między wymiarami jej rodzina była dobrym obywatelem socjalistycznym, więc nie zabije, dopóki jej życie nie jest zagrożone. Będzie pewien okres przejściowy.
Autorka uwaga: Ale nie martw się, że bohaterka jest zbyt łagodna, poza rodzicami, wobec innych jest obojętna~