— Heng’er, czy dowiedziałeś się czegoś, chodząc po okolicy? — spytała Li Chunhua, widząc, że Zhu Heng wrócił cały i zdrowy.
— Matko, rozejrzałem się po okolicy. Ten Tianmen County ucierpiał mniej niż nasze strony, ale zbiory zbóż i tak będą trudne… — Po wysłuchaniu opisu Zhu Henga, Li Chunhua znów poczuła ukłucie w sercu. Katastrofa naturalna połączona z ludzkimi nieszczęściami, czy oni w ogóle chcą pozwolić ludziom żyć!
— Ale na razie wygląda na to, że im dalej na południe, tym lepiej. Może nawet Jiangnan nie ucierpiało. — Zhu Heng, widząc, że jego matka jest nieco przygnębiona, szybko dodał.