O dziewiątej rano Lin Wanwan otworzyła drzwi. VJ już czekali przed drzwiami, z kamerą skierowaną na nią.
Uśmiechnęła się do obiektywu: – Dzisiaj nie będę spać…
Zawahała się, po czym podeszła w stronę sceny i powiedziała: – Dzisiaj pójdę pośpiewać.
Na transmisji na żywo obraz oddalającej się postaci Lin Wanwan wypełniał ekran. Czat oszalał:
„Poszła! Poszła!”
„Tak się denerwuję!”
„Zakładam się, że dostanie S!”
„Nie żartuj, niemożliwe”
„Nieważne, i tak ją wspieram!”
„Siostry, osłona czatu!”
Liczba widzów w prawym górnym rogu rosła w zastraszającym tempie: 3,12 miliona → 3,27 miliona → 3,41 miliona → 3,56 miliona…
Wang Hai drżącymi rękami patrzył na licznik na monitorze.
Asystentka krzyknęła: – Reżyserze Wang! Wyniki przekroczyły cztery miliony!
Wang Hai wziął głęboki wdech i nagle przypomniał sobie słowa Lin Wanwan z wczoraj: – Jutro będzie ocena, pamiętaj, żeby zabrać zatyczki do uszu.
Spojrzał na postać na ekranie, która już stała na krawędzi sceny.
– Cztery miliony… – mruknął.
– Co za potwór z niej jest?
W studiu nagraniowym „Work Hard! Star!” panował migotliwy blask świateł.
Pięciuset widzów już zajęło miejsca, trzymając w rękach tablice z nazwami ich ulubionych artystów. Niebieskich dla Su Chena było najwięcej, różowych dla Xia Mo – nieco mniej, sporadyczne białe tabliczki z napisem „Xu Mo” były schowane w kącie, a dla Lin Wanwan nie było żadnej.
Na środku sceny stały cztery wysokie krzesła ułożone w rzędzie. Na miejscu jurorów siedziały cztery osoby: juror wokalny Li Yue, juror tańca Zhang Lei, producent Li Shenshhen oraz zaproszony „Ambasador Pracy” – weteran sceny Liu Jianguo.
Na zapleczu osiem artystek poprawiało makijaż. Lin Wanwan siedziała w najdalszym kącie, nikt się nią nie interesował. Makijażystka tylko lekko przypudrowała jej twarz, po czym poszła obsługiwać Su Chena.
Nie przejmowała się tym, wyciągnęła telefon i zaczęła przeglądać najpopularniejsze tematy.Lin Wanwan wniosek o indywidualną ocenę spadł z 15. miejsca na 29., a zastąpiły go:
#Su Chen piosenka przewodnia pionowe ujęcie# (8.
miejsce)
#Xia Mo Wróżka płacze# (12.
miejsce)
#Kapitan Chen Xuan zajmuje stanowisko# (17.
miejsce)
Lin Wanwan śmiała się, czytając.
– Z czego się śmiejesz? – podszedł do niej Xu Mo, ściskając w dłoni tekst piosenki, dłonie spocone.
– Z tych najpopularniejszych tematów. – Podała mu telefon. – Ile ich zdaniem kosztuje wykupienie tego wszystkiego?
Xu Mo spojrzał, ale nic nie odpowiedział, tylko zapytał: – Ty… nie denerwujesz się?
– Czego mam się denerwować?
– Za chwilę ocena. – Xu Mo ściszył głos. – Słyszałem od obsługi, że ekipa programu przygotowała dziś wieczorem „specjalny punkt programu”.
Lin Wanwan uniosła brwi: – Jaki specjalny punkt programu?
– Nie wiem, na pewno nic dobrego. – Xu Mo zawahał się. – Zwłaszcza dla ciebie.
Lin Wanwan spojrzała na niego i aktywowała „Eye of Truth”.
Xu Mo: [Troska 73%], [Szczerość 89%], [Emotional Resonance 61%], myśl w sercu: „Pomogła mi, muszę jej przypomnieć.”
Uśmiechnęła się i poklepała go po ramieniu: – Spokojnie, mam to na oku.
W tym momencie wszedł pracownik i zawołał: – Przygotować się do wyjścia! Według kolejności zajmowanych miejsc, Su Chen pierwszy, Xia Mo druga… Lin Wanwan ostatnia!
Lin Wanwan skinęła głową i wstała.
Przechodząc obok Su Chena, usłyszała, jak ten szepcze do Xia Mo: – Wychodzi ostatnia, jak przyjdzie na nią kolej, zostaną tylko trzy minuty, zaśpiewa parę zdań i po sprawie.
Xia Mo zasłoniła usta i zaśmiała się: – Też dobrze, oszczędzi sobie wstydu.
Lin Wanwan nie zatrzymała kroku, tylko kąciki jej ust lekko się uniosły.
– Wstyd? Zobaczymy, kto się wstydzi.
Dokładnie o ósmej wieczorem rozpoczęła się transmisja na żywo, liczba widzów online: 2,87 miliona.
Czat mknął w szalonym tempie:
„Już są!”
„Mama Su Chen cię kocha!”
„Maleństwo Xia Mo dzisiaj takie piękne!”
„Gdzie Wanwan? Gdzie Wanwan?”
Po przemowie powitalnej prowadzącego, rozpoczęła się oficjalna ocena.
Jako pierwszy wystąpił Su Chen, wybrał piosenkę angielską o wysokim stopniu trudności. Wykonał ją przyzwoicie, ale perfekcyjnie zarządzał mimiką, na koniec celowo wycisnął z siebie kroplę potu, skierowali w niego zbliżenie kamery.
Komentarze jurorów:
Li Yue: „Technika wymaga jeszcze dopracowania, ale emocje były zaangażowane.”
Zhang Lei: „Prezentacja na scenie dobra.”
Ocena: A-
Su Chen ukłonił się i zszedł ze sceny, ale jego wyraz twarzy nie był zbyt zadowolony. A-, daleko od jego celu, jakim było S.
Xia Mo wyszła druga, wybrała słodką piosenkę. W połowie zapomniała tekstu, zawahała się przez dwie sekundy, zanim go kontynuowała, ale szybko zareagowała i wykonała uroczy gest.
Komentarze jurorów:
Li Shenshhen: „Zapomnienie tekstu to mały błąd, ale szybka reakcja na miejscu była dobra.”
Liu Jianguo: „Dziewczynka jest urocza, ma sympatię widzów.”
Ocena: B
Oczy Xia Mo zaszkliły się, podczas ukłonu spadły dwie łzy.
Czat mknął w szalonym tempie:
„Xia Mo, nie płacz!”
„B też jest świetne!”
„Współczuję siostrze!”
Lin Wanwan obserwowała to zza kulis, prychnęła dwa razy.
Ta gra aktorska była lepsza niż jej śpiew.
O dziewiątej trzydzieści wieczorem w końcu przyszła kolej na Lin Wanwan.
Poprzednich siedmiu artystów zakończyło oceny. Najwyższą ocenę, A-, otrzymał Su Chen, najniższą, C – Xu Mo; śpiewał przeciętnie, a nawet jego autorski dodatek punktowy go nie uratował.
Prowadzący spojrzał na kartkę, jego wyraz twarzy lekko się zawahał:
– Następnie, ósma uczestniczka – Lin Wanwan.
Cała sala zamilkła na sekundę. Potem z widowni, niewiadomo kto zaczął pierwszy, rozległy się sporadyczne oklaski.
Więcej było szeptów:
– To ta, która spała?
– Ona serio?
– Mówili, że chce złożyć wniosek o indywidualną ocenę, ale jury jeszcze nie zatwierdziło…
Lin Wanwan wyszła na scenę.
Światła skierowane były na nią. Dzisiaj nie miała na sobie jednolitego stroju treningowego z programu, ale własną białą koszulę, dżinsy, włosy luźno związane w niski kucyk.
Prosto, czysto, w wyraźnym kontraście z innymi siedmioma błyszczącymi i bogato ubranymi artystami.
Na miejscu jurorów Li Yue podniosła mikrofon: – Lin Wanwan, rozpatrzyliśmy twój wniosek o indywidualną ocenę.
Lin Wanwan skinęła głową: – Nauczycielko, proszę mówić.
– Zasada jest taka, że nie zachęcamy uczestników do unikania oceny wszystkich elementów. – Li Yue zawahała się. – Ale zasady faktycznie na to pozwalają. Więc…
Podeszła do pozostałych trzech jurorów.
Zhang Lei zaśmiał się kpiąco: – Nie zgadzam się. Śpiew i taniec to podstawowe umiejętności artysty, dlaczego ty masz być wyjątkiem?
Li Shenshhen potrząsnął głową: – Ja też się nie zgadzam, to niesprawiedliwe dla innych uczestników.
Liu Jianguo zawahał się: – Wstrzymuję się od głosu.
Dwa do jednego, z jednym głosem wstrzymującym się. Zgodnie z przepisami, do zatwierdzenia potrzebne są zgodność trzech jurorów.
Wniosek Lin Wanwan o indywidualną ocenę został odrzucony, cała sala huczała. Na zapleczu Su Chen się uśmiechał, Xia Mo zakrywała usta śmiejąc się.
Czat:
„???”
„Czy to nie okrutne?”
„Przecież w zasadach było napisane, że można złożyć wniosek!”
„O co chodzi jury?”
„Niestety, Lin Wanwan będzie miała wstyd.”
Prowadzący również był nieco zakłopotany, spojrzał w stronę reżyserki.
W słuchawkach zabrzmiał głos Wang Hai: – Zgodnie z procedurą.
Prowadzący nabrał powietrza i powiedział: – W takim razie… Uczestniczko Lin Wanwan, proszę przygotować się do pełnej oceny. Piosenka przewodnia, taniec, muzyka gotowa…
– Chwileczkę. – Lin Wanwan podniosła rękę.
Cała sala zamilkła.
Spojrzała na miejsce jurorów i uśmiechnęła się: – Czterech nauczycieli, mogę zadać pytanie?
Li Yue skinęła głową: – Mów.
– Podręcznik zasad, strona 28, aneks trzeci, artykuł 3.2, oryginalny tekst brzmi: „Uczestnik może złożyć wniosek o indywidualną ocenę zdolności, który staje się skuteczny po uzyskaniu zgody trzech lub więcej jurorów”.
Zawahała się.
– Pytam, co oznaczają słowa „lub więcej”?
Li Yue zaniemówiła.
Zhang Lei zmarszczył brwi: – Co masz na myśli?
– Mam na myśli… – Głos Lin Wanwan był czysty i spokojny. – Czterech jurorów, trzy głosy zgody są skuteczne. Ale jeśli…
Spojrzała na Liu Jianguo.
– Jeśli jeden z jurorów pierwotnie chciał zagłosować za, tylko nie zdążył się wypowiedzieć, lub z jakiegoś powodu wstrzymał się od głosu…
Zwróciła się do Zhang Lei.
– A „nie zgadzam się” drugiego z jurorów jest oparte na błędnym zrozumieniu zasad…
Na koniec spojrzała na Li Shenshhena.
– W takim razie, czy wynik tego głosowania nie powinien zostać ponownie rozpatrzony?
Po wysłuchaniu spokojnych słów Lin Wanwan, twarz Zhang Lei się zmieniła.
Słowa Lin Wanwan oznaczały, że grupa jurorów… nie jest profesjonalna.
Czat w transmisji na żywo natychmiast eksplodował:
„O cholera, jaka odważna!”
„Bezpośrednio atakuje jurorów!”
„Ma rację, „lub więcej” faktycznie obejmuje przypadek zatwierdzenia przez wszystkich czterech.”
„Więc wstrzymanie się Liu Jianguo nie oznacza sprzeciwu?”
„Ta siostra zapamiętała zasady?”
Li Yue zamilkła na kilka sekund, po czym odezwała się: – Masz rację, „lub więcej” faktycznie można interpretować jako cztery głosy.
Spojrzała na pozostałych trzech jurorów: – Może… zagłosujemy ponownie?
Zhang Lei zacisnął zęby: – Nadal się nie zgadzam!
Li Shenshhen zawahał się: – Ja… mogę to jeszcze raz przemyśleć.
Liu Jianguo nagle powiedział: – Zgadzam się.
PODNIÓSŁ KILKA GŁOSÓW I SPOJRZAŁ NA LIN WANWAN: – Dziewczyno, widziałem twoje akta. 24 lata, zmuszona do milczenia przez trzy lata, zadłużona na milion. Każdy inny dawno by się poddał. Ale ty nadal studiujesz zasady i walczysz o szansę.
Uśmiechnął się: – Za to daję ci głos.
Li Yue skinęła głową: – Ja też się zgadzam.
Dwa do jednego, głos Li Shenshhena stał się kluczowy.
Wszyscy spojrzeli na Li Shenshhena.
Jako producent, był znany w branży jako „surowy”, nigdy nie robił wyjątków dla żadnego uczestnika.
Li Shenshhen zamilkł na długo, po czym podniósł mikrofon: – Lin Wanwan, zadam ci pytanie.
– Nauczycielu, proszę mówić.
– Dlaczego składasz wniosek o indywidualną ocenę? Czy dlatego, że nie potrafisz tańczyć, czy…
Zawahał się.
– Nie chcesz tańczyć?
To było podchwytliwe pytanie.
Jeśli powie „nie umiem tańczyć”, oznacza to brak umiejętności, niegodność miana artysty.
Jeśli powie „nie chcę tańczyć”, to problem z postawą, jeszcze bardziej jej niegodny.
Za kulisami Su Chen zaśmiał się kpiąco: – Zobaczmy, jak odpowiesz.
Lin Wanwan spojrzała na Li Shenshhena i nagle się uśmiechnęła.
Jej uśmiech był lekki, subtelny, ale Li Shenshhen poczuł się dziwnie jakby został przejrzaany.
[Eye of Truth]
Li Shenshhen: [Próba 82%], [Oczekiwanie 67%], [Podziw 41%], myśl w sercu: „Odważyła się kwestionować zasady, chcę wiedzieć, na czym polega jej pewność siebie.”
Lin Wanwan odezwała się: – Nauczycielu, na oba pytania mogę odpowiedzieć.
– Po pierwsze, czy potrafię tańczyć?
Zawahała się.
– Potrafię. I tańczę dobrze.
Cała sala zaniemówiła.
– W takim razie, dlaczego nie tańczysz? – dopytywał Li Shenshhen.
– Ponieważ… – Lin Wanwan spojrzała w obiektyw, wymawiając każde słowo: – Chcę, żeby widzowie wiedzieli, że jestem przede wszystkim piosenkarką, a dopiero potem artystką.
– Śpiew to moje życie, taniec to dodatek.
– Jeśli po to, abym udowodniła, że jestem „wszechstronna”, stracę życie…
Po uśmiechu kontynuowała: – W takim razie moje poprzednie życie poszło na marne.
Znowu „poprzednie życie”.
Czat w transmisji na żywo ponownie eksplodował:
„Znowu poprzednie życie!”
„Co ona przeżyła!”
„Dostaję gęsiej skórki.”
„Dlaczego jej słowa zawsze sprawiają, że chce się płakać?”
Li Shenshhen zamilkł.
Po pięciu minutach podniósł kartę do głosowania i odwrócił ją – zgoda.
Trzy głosy zgody! Wniosek Lin Wanwan o indywidualną ocenę został zatwierdzony.
Nawet tak, ekipa programu nie zamierzała pozwolić jej przejść suchą stopą.
Prowadzący ogłosił: – Zgodnie z przepisami, przed indywidualną oceną, uczestnik musi ukończyć etap „improwizowanej piosenki”. Utwór zostanie wybrany… przez losowanie komputerowe.
Duży ekran zaczął się przewijać. W przewijanej puli piosenek znalazły się: pop, rock, folk, a także „Qinghai-Tibet Plateau”.
Oddechy wszystkich zamarły na chwilę. „Qinghai-Tibet Plateau”? Refren tej piosenki sięga nuty B5! Wielu profesjonalnych piosenkarzy nie odważyłoby się tego podjąć!
Su Chen parsknął śmiechem: – Jeśli wyciągnie to, nawet bóg jej nie uratuje.
Xia Mo szepnęła: – Czy to nie jest zbyt okrutne…
Duży ekran powoli się zatrzymał, kursor spoczął na „Qinghai-Tibet Plateau”.
Wszyscy wzięli głęboki wdech.
Lin Wanwan spojrzała na tytuł, jej wyraz twarzy pozostawał niezmieniony.
Prowadzący niezręcznie powiedział: – W takim razie… proszę Lin Wanwan o przygotowanie. Podkład muzyczny…
– Nie trzeba.
Lin Wanwan wzięła mikrofon.
Prowadzący zaniemówił: – Co?
– Mówię, że nie trzeba podkładu muzycznego. – Podeszła do środka sceny, skinęła głową do zespołu. – Poproszę o K, zacznijmy od C.
Muzyk zdębiał.
Ton C? To oznaczało, że refren dojdzie do B5!
To był maksymalny zakres wokalny sopranu!
Li Yue nagle usiadła prosto: – Ona jest szalona?
Zhang Lei zaśmiał się kpiąco: – Udawaj, udawaj dalej.
Lin Wanwan zamknęła oczy.
Cała sala zamilkła, pięciuset widzów wstrzymało oddech.
Czat w transmisji na żywo nagle ucichł.
Cztery miliony widzów online, żaden nie napisał na czacie.
Wszyscy czekali, na cud, albo na żart.
Lin Wanwan wzięła głęboki wdech i zamknęła oczy.
W tej chwili przypomniała sobie ostatnie wystąpienie w poprzednim życiu – ból rozdzierający gardło, ciemność przed oczami, ale mimo to desperacko śpiewała ostatnią nutę, po czym upadła.
Otworzyła oczy, myśląc: „Tym razem jest inaczej.”
[Voice of Nature, aktywowany]
Zaczęła śpiewać „Qinghai-Tibet Plateau”.
Pierwsza linijka, część zwrotki, nisko i melodyjnie, jak wiatr na równinie lekko muskający.
Li Yue uniosła brwi – ten ton… nie, ten kolor głosu… absolutnie inny niż wcześniej słyszany!
Druga linijka, emocje zaczęły narastać.
Twarz Zhang Lei się zmieniła.
Trzecia linijka, czwarta…
A potem nadszedł refren.
„To jest – RÓWNINA QINGHAI-TIBETU!!!”
Ostatnie słowo, wyrwało się w górę, prosto w niebo!
B5!
Nie krzyk, nie wrzask, ale okrągły, pełny, przenikliwy dźwięk z metalicznym odcieniem, jak miecz, przeszywający całą salę!
Li Yue upuściła długopis.
Zhang Lei gwałtownie wstał.\Okulary Li Shenshhena zsunęły się na nos, nawet nie zweryfikował.
Liu Jianguo stał z otwartymi ustami, nie mógł ich zamknąć przez długi czas.
Za kulisami uśmiech Su Chena zamarł na twarzy, jakby ktoś nacisnął pauzę.\Xia Mo upuściła szklankę z wodą na podłogę, rozlała wodę na siebie, nawet tego nie zauważyła.
Xu Mo wpatrywał się tępo w duży ekran, mamrocząc: – Czy to… ludzie mogą tak śpiewać?
Czat w transmisji na żywo zamilkł na całe trzy sekundy, a potem eksplodował:
„????????????”
„O cholera, cholera, cholera, cholera!!!”
„Czy to „Qinghai-Tibet Plateau”???”
„B5! Ona zaśpiewała B5!!”
„Pełny mikrofon! Absolutnie pełny mikrofon!”
„Gdzie jest inżynier dźwięku! Szybko wyjdź i potwierdź!”
W reżyserce inżynier dźwięku patrzył na ekran monitora, ręce mu drżały: „Pełny, pełny mikrofon… bez żadnego dostrajania… nawet stabilniejszy niż na CD…”
Czat kompletnie oszalał:
„Klękam!”
„Matka pyta, dlaczego oglądam transmisję na żywo na kolanach!”
„To ukryty mistrz, prawda?”
„Kto powiedział, że jest tylko ładną buzią! Wyjdź i oberwij!”
„Górne trendy! Ułóżcie górne trendy!”
Lista najpopularniejszych tematów w czasie rzeczywistym zaktualizowała się:
45. miejsce: #Lin Wanwan: Qinghai-Tibet Plateau#
27. miejsce: #Lin Wanwan B5#
9. miejsce: #Lin Wanwan Hidden Vocal#
3. miejsce: #Jak ona to zrobiła#
W ciągu zaledwie trzech minut cztery tematy weszły do pierwszej dziesiątki.
Liczba widzów online: 2,87 miliona → 4,03 miliona → 5,12 miliona → 6,47 miliona, dane nadal rosły.
W miejscu nagrania programu, gdy ostatnia nuta Lin Wanwan powoli opadła. Echo wciąż pobrzmiewało przez całe trzy sekundy, sala pogrążyła się w ciszy, a potem ktoś zaczął klaskać.
Na początku sporadycznie, potem coraz głośniej, aż w końcu zlało się w grzmiące oklaski!
Wszyscy pięciuset widzów powstali!
Niektórzy mieli zaczerwienione oczy, inni trzymali telefony, robiąc gorączkowo zdjęcia, inni krzyczeli: „Lin Wanwan! Lin Wanwan! Lin Wanwan!”
Na miejscu jurorów Li Yue wstała i pierwsza zaczęła klaskać.
Spojrzała na Lin Wanwan, jej oczy były lekko zaczerwienione, i powiedziała: – Od dwudziestu lat… jestem od dwudziestu lat trenerem wokalnym, nigdy nie słyszałam takiego głosu.
– Ten jeden dźwięk złamał moje serce.
Li Shenshhen zdjął okulary, przetarł kąciki oczu: – Cofam to, co powiedziałem wcześniej. Nie przyszłaś tu, żeby rywalizować, przyszłaś, żeby uczyć.
Zhang Lei stał w miejscu, jego twarz była blada jak ściana, ale w końcu podniósł rękę i sztywno zaczął klaskać.
Liu Jianguo podniósł kciuk do góry: – Dziewczyno, jesteś najlepsza!
Lin Wanwan stała na środku sceny, światła oświetlały ją.
Na jej twarzy nie było ekscytacji, ani wielkiej radości, tylko lekki uśmiech. Po czym podniosła mikrofon, spojrzała w obiektyw i powiedziała: – To nic takiego!
Cała sala zamilkła, czat zamarł!
Zawahała się, mówiąc słowo po słowie: – Prawdziwe dobrodziejstwo, jeszcze nie zaśpiewałam.
Ponownie cisza, a potem transmisja na żywo całkowicie eksplodowała!
„Co to znaczy „jeszcze nie zaśpiewałam”?”
„Są jeszcze lepsze rzeczy?!”
„Siostro, ile rzeczy jeszcze ukrywasz!”
„Ratunku! Moje serce tego nie wytrzyma!”
Lista najpopularniejszych tematów w czasie rzeczywistym zaktualizowała się!
1. miejsce (bomba): #Lin Wanwan: Prawdziwe dobrodziejstwo, jeszcze nie zaśpiewałam#
2. miejsce (bomba): #Lin Wanwan: Qinghai-Tibet Plateau#
4. miejsce (gorący): #Lin Wanwan Hidden Vocal#
7. miejsce (nowy): #Ile jeszcze niespodzianek ona ma#
Liczba widzów online: 8,23 miliona, przełamując najwyższy rekord od początku programu.
Gdy Lin Wanwan zeszła ze sceny, została otoczona przez tłum.
Pracownicy, inni artyści, a nawet kilka nierozpoznanych osób, chcieli podejść, żeby porozmawiać.
Ignorowała ich wszystkich, skierowała się prosto do salonu, otworzyła drzwi, w środku był tylko Xu Mo.
Zobaczył, jak wchodzi, nerwowo wstał, jego twarz była czerwona: – Ten… ty… ja…
Lin Wanwan uśmiechnęła się i zapytała: – Co chciałeś powiedzieć?
Xu Mo wziął głęboki wdech, a następnie poważnie się ukłonił: – Przepraszam.
Lin Wanwan zaniemówiła.
– Ja wcześniej… też myślałem, że po prostu odpuszczasz. – Xu Mo spuścił głowę. – Nie wiedziałem, że tak dobrze śpiewasz. Ja… przepraszam za moją powierzchowność.
Lin Wanwan spojrzała na niego.
Aktywowała 【Eye of Truth】.
Xu Mo: [Wstyd 91%], [Szacunek 87%], [Szczerość 94%], myśl w sercu: „Jest prawdziwą piosenkarką, nie zasługuję na to, by być jej przyjacielem.”
Podeszła i poklepała go po ramieniu: – Wstań.
– Ale…
– Mówię, że wstań.
Xu Mo wyprostował się, jego oczy były lekko zaczerwienione.
Lin Wanwan spojrzała na niego, nagle się uśmiechnęła: – Wiesz, dlaczego siedziałam obok ciebie podczas posiłków?
Xu Mo potrząsnął głową.
– Ponieważ w całym programie, tylko ty kiedy patrzysz na mnie, nie masz wyrachowania w oczach. – Zawahała się. – Za to, przysięgam, że będę twoją przyjaciółką.
Xu Mo zaniemówił. Potem tak, dorosły mężczyzna, łzy popłynęły mu z oczu.
O jedenastej wieczorem, najpopularniejsze tematy nadal eksplodowały:
#Lin Wanwan: Prawdziwe dobrodziejstwo, jeszcze nie zaśpiewałam# nadal zajmowało pierwsze miejsce, z głębokoczerwonym „bomba” obok.
Czytanie wątku: 370 milionów
Dyskusja: 1,26 miliona
Kliknięcie w najpopularniejsze tematy, całe nagrania wideo pod różnymi kątami, analizy, pochwały:
„Odtworzyłam dwadzieścia razy, za każdym razem dostaję gęsiej skórki.”
„Ocena profesjonalnego piosenkarza: B5, czysty miks, doskonały rezonans, stabilny oddech, co to do cholery za potwór.”
„Więc ona naprawdę oszczędzała głos śpiąc?”
„Ci, którzy mówili, że odpuszcza? Zbudujcie teraz kroki?”
„Teraz wierzę, że w poprzednim życiu mogła umrzeć ze zmęczenia.”
W tym samym czasie, tajne konto ponownie pojawiło się w jej wiadomościach prywatnych: „Dobrze zaśpiewałaś.”
Lin Wanwan spojrzała na wiadomość, zmrużyła oczy.
Znowu ta osoba, wczoraj przelała 1 milion, dzisiaj znowu „komentuje”.
Odpowiedziała: „Kim ty właściwie jesteś?”
Osoba odpowiedziała natychmiast: „Kiedy naprawdę mnie będziesz potrzebować, pojawę się.”
Po czym wizerunek profilowy stał się szary, a konto zostało natychmiast usunięte.
Lin Wanwan spojrzała na szary wizerunek profilowy i zamilkła na długo.
W tej chwili Lin Wanwan leżała w łóżku, patrząc w sufit.
Interfejs systemu był jasny:
[Całkowita wartość fluktuacji emocji: 12,76 miliona]
[Odblokowane osiągnięcie: Zwycięstwo w jednej bitwie]
[Nagroda: Umiejętność „Emotional Resonance” (podczas śpiewu można precyzyjnie przekazać swoje emocje słuchaczom)]
Uśmiechnęła się.
Emotional Resonance… to dobra umiejętność.
Najbardziej pragnęła w poprzednim życiu, aby widzowie zrozumieli jej serce. Niestety, wtedy głos był zepsuty, a serce martwe.
Zamknęła oczy, myśląc w duchu: „Jednak w tym życiu… to dopiero początek.”
Za oknem księżyc świecił jasno.
Szeroka wiedza pochodzi z książek, ale głębokie zrozumienie wymaga praktyki.