Yāoyāo była duchem ziarenia brzoskwini. W swojej brzoskwiniowej gaju była jedyną, która stała się demonem i zyskała świadomość, ale w świecie, w którym żyła, demony nie mogły istnieć.
Dlatego, gdy przygotowywała się do zmiany formy, uderzył ją grom, unicestwiając ją doszczętnie. W tym momencie znalazł ją system, zwany Małą Szóstką, i powiedział jej, że jeśli się z nim zwiąże i będzie podróżować między małymi światami, zbierając życzenia ofiarodawców, będzie mogła zabrać ją do świata, w którym demony są dozwolone, a także zwiększyć jej moc demoniczną, a nawet, jeśli zgromadzi wystarczająco dużo mocy życzeń, może zostać nieśmiertelną, a nawet boginią.
Słysząc to, Yāoyāo poczuła się poruszona. Chciała żyć dłużej, zobaczyć więcej krajobrazów, doświadczyć miłości, o której mówili ludzie odwiedzający brzoskwiniowy gaj, a także zjeść więcej pysznych rzeczy.
Dlatego Yāoyāo związała się z Małą Szóstką, jej dusza została przez niego zabrana i trafiła do tej czystej, białej przestrzeni.
W tym momencie Mała Szóstka z radością powiedziała: „Gospodarzu, pierwszy ofiarodawca został znaleziony, zacznijmy wchodzić do małego świata”.
Yāoyāo również była bardzo szczęśliwa. Tyle czasu była drzewem, wreszcie mogła mieć ciało, choć szkoda, że nie swoje.
Mała Szóstka wyczuł myśli Yāoyāo i powiedział do niej: „Gospodarzu, jeśli przeżyjesz całe życie w małym świecie, można to również uznać za twoje własne ciało”.
Yāoyāo pomyślała, że to prawda, więc z radością weszła do małego świata.
Gdy Yāoyāo otworzyła oczy, znalazła się w staroświeckim pokoju. Pokój nie był duży, a dekoracje nie były szczególnie luksusowe. Można było wywnioskować, że rodzina pierwotnej właścicielki nie była zbyt zamożna.
Pierwotna właścicielka nazywała się Ān Língróng. W poprzednim życiu była córką Starosty Powiatu Songyang. Podczas wyboru do pałacu została upokorzona przez kandydatkę Xià Dōngchūn. Na szczęście została uratowana przez kandydatki Zhēn Huán i Shěn Méizhuāng, a także dzięki kwiatowi malabru od Zhēn Huán została wybrana i z powodzeniem weszła do pałacu.
Jednak w późniejszym czasie, z powodu swojej wrażliwej natury, niższej pozycji społecznej i braku pewności siebie, ich trójka stopniowo się oddaliła.
W końcu, aby więcej nie być lekceważoną, postanowiła zwrócić się o pomoc do cesarzowej Yíxiū, która ją kontrolowała. Popełniła wiele okrutnych czynów, które uniemożliwiły jej posiadanie własnych dzieci przez całe życie. Żyła w pałacu jak zwierzę domowe, kończąc swoje życie kieliszkiem gorzkich migdałów.
Życzeniem pierwotnej właścicielki było oddalenie się od Zhēn Huán i innych, zapewnienie swojej matce spokojnej starości. Co do Ān Bǐhuái, nie prosiła o nic, a jednocześnie chciała mieć co najmniej jedno własne dziecko i dobrze żyć w haremie.
W mgnieniu oka Yāoyāo trafiła do tego małego świata wiele lat temu. W ciągu tych lat, dzięki boskiej duszy Yāoyāo, wygląd pierwotnej właścicielki stał się jeszcze bardziej wyrafinowany, a cała osoba była delikatna i czarująca jak bogini, nieodparcie piękna.
Ponadto Yāoyāo nauczyła się wielu umiejętności, w tym haftu, gry na instrumentach, tańca. Wśród instrumentów muzycznych najbardziej lubiła konghu. Yāoyāo otworzyła również kilka sklepów w ramach swoich możliwości, zdobywając w ten sposób pewien dochód.
W ciągu tych kilku lat, dzięki interwencji Yāoyāo, ojciec pierwotnej właścicielki dobrze radził sobie na stanowisku starosty. Chociaż ożenił się z konkubiną, darzył swoją żonę głębokim szacunkiem.
W przyszłym miesiącu odbędzie się wybór kandydatek do stolicy. Ponieważ matka była w złym stanie zdrowia, Konkubina Xiao prowadziła dom w ostatnich latach, ale dobrze dogadywała się z matką, więc to ona towarzyszyła Yāoyāo w podróży do stolicy.
W ciągu tych lat Yāoyāo zgromadziła sporo oszczędności. Po przybyciu do stolicy Yāoyāo kupiła dom i zamieszkała w nim z Konkubiną Xiao.
W dniu wyboru Yāoyāo ubrała się w różową suknię z haftowanymi kwiatami brzoskwini, co sprawiało, że wyglądała czarująco i uroczo, a jednocześnie nieco psotnie. Cała jej postać lśniła, niczym niebiańska księżniczka.