— Prezes Lu, proszę posłuchaj mnie najpierw – powiedziała Han Qing szybko. – Sprzedaż tej piosenki przekroczyła już 80 000 egzemplarzy!
— Och, 80 000 sprzedaży, to nic wielkiego. — Wiceprezes He wzruszył ramionami. Dla miliardera, jakim był wiceprezes, kilkadziesiąt tysięcy sprzedaży nie wzbudzało żadnych emocji.
Han Qing kontynuowała, jakby rzucała bombę: — Ale współczynnik konwersji odsłuchań tej piosenki osiągnął przerażające trzy do jednego!
Trzask!
Po drugiej stronie telefonu rozległ się dźwięk upadającego telefonu.
Zaledwie sekundę później Wiceprezes He podniósł słuchawkę, nie martwiąc się o uszkodzenie telefonu, i zapytał: — Ile powiedziałeś, że wynosi współczynnik konwersji odsłuchań?
— Trzy do jednego!
— Jesteś pewna?
— Pewna, dane z oficjalnego zaplecza nie mogą się mylić!
Niegdyś opanowana twarz Wiceprezesa He zmieniła się.
Jako wiceprezes, który przez lata nadzorował dział muzyczny i dział kompozytorski, na pewno nie był wybitny w tworzeniu muzyki, ale jeśli chodzi o wyczucie biznesu, to był niezwykle bystry!
Współczynnik konwersji odsłuchań to najważniejszy wskaźnik wspierający piosenkę, związany z jej potencjałem zarobkowym.
Teoretycznie, aby kupić piosenkę, osoba najpierw musi jej posłuchać. Dopiero gdy będzie zadowolona, zechce zapłacić za wersję legalną.
W tym procesie istnieje wiele ryzyk. Na przykład, jeśli posłucham i mi się nie spodoba, nie kupię. Albo jeśli posłucham i uznam, że jest w porządku, ale nie mam pieniędzy, nie kupię. Albo jeśli posłucham i bardzo mi się spodoba, ale nie chcę płacić, poszukam innych kanałów, żeby jej posłuchać.
Przecież w kręgach artystycznych krąży najwyższe powiedzenie Partii Darmowych Pobierających: „Kocham cię szczerze, ale zmuszanie mnie do płacenia jest niemożliwe!” Tylko jeśli ktoś jest naprawdę zakochany, można go skłonić do zapłacenia.
Dlatego współczynnik konwersji odsłuchań jest kluczowy dla piosenki, jest to kluczowy wskaźnik oceny jej potencjału zarobkowego.
Nawet najpopularniejsza piosenka Qianlong Media w tym sezonie, „Sen o Miłości”, miała jedynie dziewięć do jednego współczynnik konwersji odsłuchań.
To już zapewniło „Sen o Miłości” 67. miejsce na liście rankingowej zimowego sezonu.
Z tego porównania można sobie wyobrazić, jak przerażający jest współczynnik konwersji trzy do jednego.
Jeśli tę piosenkę uda się promować wystarczającej liczbie użytkowników, zyski będą astronomiczne.
Oczywiście, piosenki o wysokim współczynniku konwersji odsłuchań niekoniecznie stają się hitami, ale wystarczająco udowadniają akceptację rynku.
Postawa Wiceprezesa He zmieniła się w ciągu kilku sekund. Natychmiast podjął decyzję: — Han Qing, natychmiast skontaktuj się z działem promocji i powiedz im, aby zatrzymali promocję innych piosenek i zastąpili je „Pożyczając Pięćset Lat od Nieba”! Dodatkowo skontaktuj się z głównymi platformami muzycznymi i poproś o dodanie ich na stronę główną jako promowane. Podsumowując, musisz promować tę piosenkę z całych sił!
— Prezesie He, te promowane przez duże platformy kampanie wymagają znacznych zasobów i funduszy. Nasz dział kompozytorski nie ma takich uprawnień. Poza tym niektórzy ludzie mogą być niezadowoleni. — powiedziała Han Qing zgodnie z prawdą.
— Nic się nie stało. Ja to zatwierdziłem. Jeśli Prezes Lu i inni będą mieli zastrzeżenia, niech przyjdą do mnie! — powiedział stanowczo Wiceprezes He.
Dla firmy sprzedaż piosenek to tylko część dochodów. Kiedy piosenka staje się popularna, pojawiają się inne dochody, takie jak występy, programy telewizyjne, koncerty, a nawet licencje na wykorzystanie w KTV. Jest tak wiele sposobów na zarabianie pieniędzy, a sprzedaż to tylko jedna z większych części.
Dlatego też, w przypadku hitów, duże firmy nie szczędzą kosztów i promują je z całych sił.
— Oczywiście nikt nie odważyłby się na to otwarcie, ale obawiam się, że ktoś może knuć w ukryciu. — celowo powiedziała Han Qing.
Wiceprezes He powiedział głębokim głosem: — Kto ośmieli się knuć, temu łamię karierę! Czy nie widzicie, kto stoi za działem kompozytorskim i muzycznym? Czy jakieś Demony i Potwory ośmielają się mi rozkazywać?
Han Qing powstrzymywała śmiech przez telefon, myśląc: „Wczoraj przecież mówił pan inaczej.”
Po rozłączeniu się Han Qing pośpieszyła do firmy. Po wydaniu kolejnych poleceń, cała grupa zaczęła działać jak szybka maszyna.
...
...
Grupa rozpoczęła z samego rana kilka wielkich ruchów, które zaskoczyły wielu.
W międzyczasie w wewnętrznej grupie koordynacyjnej kierownictwa działu kompozytorskiego i muzycznego Qianlong Media, panowała zjadliwa atmosfera.
Jeden z wicedyrektorów działu muzycznego nagle zawołał lidera pierwszej grupy kompozytorskiej: — Starszy Yang, ty zabiegany człowieku, dziś masz czas na pogawędki na grupie.
Starszy Yang: — Zabiegany? Nie żartuj sobie. Od teraz będę przeszkadzającym leniem, będę się obijał i tylko jadł.
Lider trzeciej grupy kompozytorskiej: — Starszy Yang, co ty mówisz. Twoje umiejętności zawodowe są jednymi z najlepszych w naszym dziale. Ty będziesz się obijał? W takim razie jak my mamy żyć?
Starszy Yang: — Po co mi umiejętności zawodowe? Nie mogę się równać z tymi, które są ładne, mają słodkie usta i potrafią się podlizywać, hehe. Wystarczy, że lekko coś powiedzą, a my będziemy siedzieć i czekać.
W tym momencie.
Han Qing patrzyła na grupową rozmowę na telefonie, jej urocza twarz była ponura.
Ta grupa była wewnętrzną grupą koordynacyjną kierownictwa działu kompozytorskiego i muzycznego, a Han Qing oczywiście była w grupie.
Oprócz dyrektor działu muzycznego, kobiety po pięćdziesiątce, była jedyną kobietą w tej grupie.
Więc te zjadliwe słowa Starszego Yanga były prawie jak podanie jej numeru PESEL.
Han Qing była dość dobrze zaznajomiona ze Starszym Yangiem, liderem pierwszej grupy kompozytorskiej. Był znanym weteranem w firmie, zwłaszcza w dziale kompozytorskim. Kiedyś rywalizował z nią o stanowisko wicedyrektora i od tamtej pory istniały pewne napięcia.
Han Qing była prawie pewna, że ta osoba, która spiskowała za jej plecami i w ostatniej chwili usunęła dużą część zasobów promocyjnych dla „Pożyczając Pięćset Lat od Nieba”, to właśnie on!
W końcu ten Starszy Yang kiedyś pracował z Prezesem Lu.
Teraz, gdy jego zasoby promocyjne były zajęte przez nich, był niezadowolony, ale bał się obrazić wiceprezesa, więc mógł tylko ją zaczepiać słownie.
Zanim Han Qing zdążyła coś powiedzieć, inny zastępca dyrektora działu kompozytorskiego odezwał się: — Starszy Yang, nie mów głupot. Góra ma swoje plany. Wszystko powinno służyć nadrzędnemu celowi firmy!
Kiedy ten zastępca dyrektora się odezwał, pretensje Starszego Yanga stały się jeszcze większe: — Co? Nie można już nic zrobić, ale nie można nawet powiedzieć kilku słów? Mówisz o nadrzędnym celu? Porzucenie niektórych dobrych gorących piosenek na listach przebojów, aby promować jakieś bezwartościowe zapomniane utwory, to jest ten nadrzędny cel? Jeśli to jest nadrzędny cel, to przepraszam, ale ja go nie rozumiem!
Gniew Starszego Yanga zadziałał jak lont, wywołując falę. Kilku innych liderów grup kompozytorskich i muzycznych, którym obcięto zasoby, również zaczęło wyrażać niezadowolenie, bagatelizując w swoich słowach takie zapomniane piosenki jak „Pożyczając Pięćset Lat od Nieba”.
W tym czasie Starszy Yang, pisząc wiadomość na telefonie, otrzymał telefon od lidera czwartej grupy kompozytorskiej: — Starszy Yang, posłuchaj mojej rady. Zachowaj ostrożność w słowach na grupie. Chociaż w naszej wewnętrznej grupie nie ma wyższych rangą liderów firmy, nie można zagwarantować, że te wiadomości nie dotrą do góry.
— Jeśli dotrą, to dotrą. Mam 20 lat stażu w firmie, Yang Pifeng. Czego mam się bać? Nie mówię tego do ciebie, Stary Chu, ale Han Qing już nas depcze, czy twoje ustępstwa cokolwiek dadzą?
— Głos Starszego Yanga był twardy: — Musimy dać tej Han Qing znać, że nie jesteśmy łatwi do rozgryzienia, w przeciwnym razie jak mamy żyć w przyszłości?
— Skala tej promocji jest tak duża, że ta piosenka może stać się hitem. Jeśli sytuacja się zaostrzy, będzie nam trudno to zakończyć. — nadal nalegał lider czwartej grupy.
— Mówisz, że stanie się hitem? Nie żartuj sobie. Czy nie wiesz, jaki jest obecny rynek muzyczny? Który z tych, którzy w przeszłości stawiali opór głównemu nurtowi, dobrze skończył?
Starszy Yang zaśmiał się: — Jeśli ta zapomniana piosenka Han Qing stanie się hitem, odetnę sobie głowę i podam ją jako nocnik, żeby pomóc jej się rozbawić.
...
...
W biurze wicedyrektora działu kompozytorskiego Qianlong.
Han Qing, patrząc na wiadomości z grupowej rozmowy na swoim telefonie, uśmiechnęła się z pogardą: „Ten głupi Starszy Yang.”
Opierając się na swoim 20-letnim stażu w firmie, ośmiela się głośno wyrażać swoje opinie, nie wiedząc, że informacje z wewnętrznej grupy będą przekazywane bez zmian wyżej.
Jako stary pracownik od samego początku istnienia firmy, pracujący ciężko przez ponad 20 lat, jest tylko małym liderem grupy kompozytorskiej, co świadczy o jego problemach z inteligencją.
Który lider chciałby awansować kogoś tak głupiego i nierozważnego?
Han Qing nie przejmowała się chwilową słowną potyczką z tymi ludźmi.
Przełączyła się na zaplecze piosenek na swoim telefonie i wysłała zrzut ekranu danych do grupy.
Po pojawieniu się tego zrzutu ekranu.
Gorąca dotąd grupowa rozmowa nagle zamilkła, jakby straciła połączenie internetowe.
Patrząc na przerażający współczynnik konwersji odsłuchań trzy do jednego, wszyscy w grupie zamilkli.
Wszyscy zgromadzeni byli elitami branży. Wystarczyło jedno spojrzenie, aby zrozumieć wartość tych danych.
Nikt nie podejrzewał, że dane są fałszywe lub że obrazek został edytowany.
Kto by się ośmielił edytować taki oficjalny zrzut ekranu z zaplecza? Czyżby chciał się narazić na niebezpieczeństwo?
Więc była tylko jedna możliwość.
Te dane są prawdziwe!
Myśląc o tym, wszyscy, którzy właśnie na grupie złośliwie wyśmiewali piosenkę „Pożyczając Pięćset Lat od Nieba”, w tym samym momencie trzymając telefony, szybko sprawdzili dane z odsłuchań swoich piosenek, które wynosiły kilkanaście do jednego, a nawet dwadzieścia do jednego, trzydzieści do jednego.
Wszyscy poczuli się natychmiast niezwykle zakłopotani, czując, że ich twarze są gorące i czerwone, zawstydzeni do tego stopnia, że nie mogli spojrzeć nikomu w oczy.