Dotarliśmy do Płaskowyżu Wielkiej Pustki. To, co jako pierwsze ukazało się oczom Xiao Yun, to bezkresny, rozległy płaskowyż. Położenie było podniesione, chmury otaczały go, nawet Białe Yujing na niebie wyglądało stąd znacznie większe niż z miejsc takich jak Dolina Czystego Wiatru. Mówiono, że w głębi Płaskowyżu Wielkiej Pustki istniała kiedyś boska droga prowadząca do Niebiańskiego Królestwa, ale niestety została zniszczona podczas Wojny Bogów i Demonów tysiące lat temu. W rezultacie miasta, które powstały dzięki tej boskiej drodze, podupadły i przestały być tym, czym kiedyś, przyciągając niezliczone rzesze ludzi.
Xiao Yun szybko zauważył Boskiego Pana Przeznaczenia i jej towarzyszy, walczących z potworami z Wielkiej Pustki u wejścia na Płaskowyż Wielkiej Pustki. Widząc jednak, że z łatwością radzą sobie z walką, Xiao Yun nie martwił się zbytnio.
Jeśli chodzi o wojowniczego Wanglianga, widząc walkę przed sobą, natychmiast zwrócił się do Xiao Yun z prośbą: „Panie Władco, mój potężny topór dawno już pragnie krwi, proszę, pozwól mi wyruszyć do walki!”