„Qín Zhēn, czterdzieści dwa lata, trzeci poziom Przekraczania Cierpienia.”
Qín Zhēn w końcu nie mógł się powstrzymać. Niech mówią, co chcą, to lepsze niż gdyby miało się roznieść, że żaden z książąt Wielkiego Xia nie jest jego przeciwnikiem.
Czując presję emanującą od Qín Zhēna, Hun Tian również spojrzał na niego poważnie.
Przeciwnik jest już na poziomie Przekraczania Cierpienia, rozumie zbyt wiele rzeczy, nie można lekceważyć.
„Proszę o wskazówki!”
Qín Zhēn dzierżył miecz, a jego poziom kultywacji został obniżony do siódmego poziomu Fundamentu.
„Proszę!”
Wszystkim na dworze uważnie przyglądano się tej walce.
Po kilkudziesięciu rundach walki, obaj byli nierozstrzygnięci.
Wyraźnie obaj mieli duże doświadczenie bojowe.
„Zakończmy to!”
Qín Zhēn wskazał mieczem na Hun Tiana i spokojnie powiedział. Wybadawszy limit przeciwnika, wiedział, że ten jest niepokonany na poziomie Fundamentu. Jeśli on sam, używając swojego siódmego poziomu Fundamentu, mógłby zadać atak porównywalny do poziomu Złotego Jądra, Hun Tian bez wątpienia by przegrał.
A Qín Zhēn posiadał taką zdolność.
„Ten cios nazywa się Biała Tęcza! Jeśli zdołasz go przyjąć, wtedy się poddam.”
Po tych słowach, wokół Qín Zhēna natychmiast rozprzestrzeniła się Intencja Miecza, energia miecza skondensowała się, emitując oślepiające białe światło.
On ćwiczył miecz, osiągnął Intencję Miecza, i to w stopniu doskonałym.
Nawet prawdziwy mistrz Złotego Jądra nie byłby w stanie wytrzymać tego ciosu, a co dopiero Hun Tian.
„To koniec” – powiedział Huan Ming, widząc ten ruch.
„Święta Dziewico, co sądzisz o tym człowieku?”
Mu Zhao Xue skinęła głową.
„Silny, ale niewystarczająco, by równać się z Qín Chenem.”
Huan Ming zrozumiał, że po prostu nie przypadł jej do gustu.
...
Qín Zhēn wykonał cios mieczem, wszyscy książęta byli gotowi do wiwatowania, jednak w tym momencie przeciwnik, Hun Tian, uśmiechnął się dziwnie.
„Ryk!”
Hun Tian nagle ryknął, jak potwór.
„Ciało Demona-Boga, aktywuj!”
W następnej chwili wokół Hun Tiana rozprzestrzenił się czarny gaz, a postać Hun Tiana zniknęła, zastąpiona przez trzymetrowego stwora z rogami na głowie, całe jego ciało było czarne jak u demonicznego boga.
Biała Tęcza celnie trafiła w prawe ramię Hun Tiana, mając na celu odcięcie go, jednak pod osłoną czarnego gazu, światło Białej Tęczy słabło coraz bardziej, aż w końcu energia miecza zniknęła.
Kropla czarnej krwi wypłynęła z ramienia Hun Tiana, a następnie zamieniła się w czarny gaz.
Wyraźnie cios Qín Zhēna zranił go, ale tylko nieznacznie.
„Naprawdę posiada Ciało Demona-Boga!”
Tym razem nawet Cesarz Wielkiego Xia na tronie był nieco zdziwiony. Nigdy nie spodziewał się, że Hun Tian posiada tak potężną formę treningową.
To Ciało Demona-Boga mogło znaleźć się w pierwszej dziesiątce w królestwie kultywacji. To właśnie dzięki posiadaniu takiej formy treningowej przez obecnego Cesarza Demonów, miał kwalifikacje do porównania go z Cesarz Wielkiego Xia, który opanował Pismo Pustki.
Jak widać, Ciało Demona-Boga jest potężne.
Dla ludzi z dynastii Wielkiego Xia, o ile nie opanowali Pisma Pustki, trudno jest pokonać przeciwnika na tym samym poziomie, nawet obecny Qín Zhēn nie jest w stanie.
Chociaż Qín Zhēn miał niezły talent, wciąż nie opanował Pisma Pustki.
„Ciało Demona-Boga!” – Mu Zhao Xue lekko zmarszczyła swoje chłodne brwi.
Qín Chen miał szansę opanować Pismo Pustki, ale nie było jeszcze rozstrzygnięcia, a teraz pojawił się geniusz dynastii Świętych Demonów, porównywalny do tego, który opanował Pismo Pustki.
Jej serce zaczęło się wahać, nawet chciała skontaktować się z Cesarskim Imperatorki, aby omówić, czy nie przerwać tego zaaranżowanego małżeństwa.
Skoro była już gotowa poświęcić siebie, musiała rozważyć, z którą stroną zaaranżować małżeństwo, aby zmaksymalizować korzyści.
„Źle, Qín Zhēn nie jest przeciwnikiem, teraz będzie trudno” – powiedział jeden z książąt obok Qin Bei.
Przeciwnik jest już mistrzem poziomu Wejścia w Nieśmiertelność, bardzo jasno widzi obecną sytuację. Najsilniejszy cios Qín Zhēna nie zdołał pokonać przeciwnika, więc nadzieja na zwycięstwo jest znikoma.
„Czyżby to było nadal zbyt forsowne?” – westchnął Qín Zhēn, patrząc na miecz w swojej dłoni.
Chociaż miał Intencję Miecza, jego poziom kultywacji na poziomie Fundamentu w żaden sposób nie pozwalał mu w pełni wykorzystać tego ciosu.
Przeciwnie, Hun Tian mógł go doskonale wykorzystać. Przy takiej różnicy, on naturalnie nie był godnym przeciwnikiem.
„Ja...” – Qín Zhēn chciał otworzyć usta i się poddać.
Powiedział wcześniej, że jeśli Hun Tian przyjmie jego cios, wtedy on się podda. Dalsza walka byłaby daremna.
Jednak zanim dokończył mówić, Hun Tian już ruszył w jego stronę.
„Zraniłeś mnie, i chcesz się tak po prostu poddać i odejść? Śmieszne!”
Cios Hun Tiana był szybki, celny i bezlitosny. Nieprzygotowany Qín Zhēn mógł jedynie instynktownie zareagować, blokując mieczem.
Hun Tian wyprowadził cios pięścią. Zanim Qín Zhēn zdążył zareagować, rozległ się czysty dźwięk.
„Dźwięk dzwonka~”
Długi miecz został roztrzaskany jednym uderzeniem pięści Hun Tiana, a jego pięść ostatecznie mocno uderzyła w prawe ramię Qín Zhēna.
„Boom!”
Qín Zhēn, trafiony, odleciał na kilkanaście metrów, kaszlał krwią z kącika ust, a jego prawe ramię było zmasakrowane. Jeśli nie zostanie wyleczone, ta ręka jest stracona.
„Ty!” – Qín Zhēn był wściekły. Przeciwnik zaatakował go z zaskoczenia, wykorzystując jego nieuwagę. Jak ważne jest prawe ramię dla szermierza, nie trzeba tłumaczyć.
Wyraźnie Hun Tian chciał zniszczyć jednego z utalentowanych książąt Wielkiego Xia i mu się to udało.
Lewe ramię zniszczone przez Ciało Demona-Boga, do jego całkowitego wyleczenia potrzeba nie tylko wielu rzadkich skarbów, ale przede wszystkim bardzo dużo czasu.
A czas jest najważniejszy dla geniusza. W najgorszym przypadku Qín Zhēn może nigdy nie stać się prawdziwym potęgą w swoim życiu.
Na wściekłość Qín Zhēna, Hun Tian tylko zachichotał. Nie wykorzystał okazji do dalszego ataku.
To w końcu terytorium Wielkiego Xia, nawet jeśli był przygotowany, nie śmiał być zbyt lekkomyślny.
Wystarczało okaleczyć mu jedną rękę.
„Dziękuję za łaskawy pojedynek!”
Hun Tian rozproszył swoją aurę, rozładował Ciało Demona-Boga, ale jego potęga nadal pozostała.
Ten rozdział nie został jeszcze ukończony. Kliknij „Następna strona”, aby kontynuować czytanie dalszej, ekscytującej treści!
„Cesarzu Xia, kiedy przybyłem, słyszałem od mojego ojca cesarza, że w ostatnich latach dynastia Wielkiego Xia miała wielu utalentowanych ludzi. Wygląda na to, że informacje naszej dynastii Świętych Demonów były błędne. Geniusze dynastii Wielkiego Xia są tylko tyle warci” – powiedział Hun Tian ze spokojem do Cesarza Xia siedzącego na tronie.
Twarz Cesarza Xia była spokojna, ale wszyscy obecni wiedzieli, że Cesarz Xia musiał być bardzo zdenerwowany.
Jakże mógłby się nie gniewać, gdy cała dynastia Wielkiego Xia została upokorzona przez małego chłopca.
Wszystkie książęta miały kwaśne miny, nie tylko wściekli byli z powodu poniżenia, ale też martwili się o obrażenia Qín Zhēna.
„Starszy Bracie, jak się czujesz?” – Qin Bei podszedł i podtrzymał Qín Zhēna po jego zranieniu.
Ich matki miały dobre relacje, więc oni również mieli dobre stosunki. Qín Zhēn został tak zraniony, Qin Bei naturalnie był wściekły.
Qín Zhēn tylko potrząsnął głową, nie mówiąc nic więcej.
Czuł swoje obrażenia, całkowite wyleczenie z pewnością zajmie dużo czasu.
Nie spodziewał się, że on, książę z pierwszej ligi, dozna wypadku z tego powodu.
„Czy nikt już nie śmie wyzwać?” – Hun Tian spojrzał na książąt z triumfalnym uśmiechem na twarzy.
„Święta Dziewico, wybór partnera do zaaranżowanego małżeństwa jest bardzo ważny i dotyczy przyszłego losu waszego kraju Wu. Nasza dynastia Świętych Demonów jest gotowa, aby zaaranżować małżeństwo z Krajem Wu na tych samych warunkach. Czy Święta Dziewica zgodzi się?” – powiedział Hun Tian, który teraz był już nieco bezczelny.
Jednak Cesarz Xia na tronie wyczuł, że Hun Tian trzyma w dłoni jadeitowy medalion, który ewidentnie był medalionem teleportacyjnym Cesarz Demonów. Można było zauważyć, że chociaż Hun Tian był arogancki, nie był pozbawiony rozumu, zawsze był przygotowany na gniew Cesarza Xia.