– Uporczywie powiedział Su Hao.
Słuchając jego słów, Zhang Long nie miał nic do powiedzenia.
Wkrótce powóz podjechał pod rezydencję Księcia Północnego.
Zhang Long, znając teren, zsiadł, aby złożyć zawiadomienie.
Długo czekali, aż wreszcie ktoś zaprosił Su Hao do środka.
Su Hao wysiadł, biorąc ze sobą Zhang Longa i Ding Xiua, i wszedł do rezydencji Księcia Północnego.
【Rezidencja Księcia Północnego: Jedyny dziedziczny książę z nadania cesarskiego w Wielkim Wu. Rodzina Yang jest bezgranicznie lojalna, od pokoleń strzegła granic Wielkiego Wu, przelewając krew. Obecny Książę Północny, Yang Zhong, ma ponad siedemdziesiąt lat. Pierwotnie mieli trzech synów, wszyscy zginęli na polu bitwy. Obecnie faktyczną głową rezydencji Księcia Północnego jest wnuczka Yang Zhong, Yang Wanqing, pierwsza żeńska bogini wojny Wielkiego Wu, osobiście mianowana Generałem Strategii Niebiańskiej przez Cesarzową. Gdyby nie była kobietą, już dawno odziedziczyłaby tytuł Księcia Północnego.】
Dlaczego Su Hao mówił o przybyciu do rezydencji Księcia Północnego z takim wahaniem?
Sam był w głębi duszy niepewny.
Powodem były kłopoty, w które wpakował się jego poprzednik.
Poprzednik Su Hao kiedyś przypadkiem spotkał na ulicy generał Yang Wanqing.
Niezależnie od tego, że była tylko wojowniczką, Yang Wanqing była również piękną generał o wojskowej postawie.
Ten rozpustnik, Su Hao, miał bezczelne pomysły, i w biały dzień ośmielił się ją zaczepiać, a nawet zuchwale ogłosił, że chce poślubić Yang Wanqing.
Czy ta generał Strategii Niebiańskiej pozwoliłaby na takie zachowanie dla tego rozpustnika?
Natychmiast podjęła akcję. Nie tylko jego podwładni, źli słudzy, ale nawet sam Su Hao byli tak pobici, że przez pół miesiąca nie mogli wstać z łóżka.
Później Su Cheng wpadł w gniew i poszedł się z nimi wykłócać.
Kto by pomyślał, że rzeczywistość nauczy Su Chenga.
Urzędnicy cywilni nie powinni zadzierać z wojskowymi.
Stary Książę Północny wyjął Smoczą Batę podarowaną przez poprzedniego cesarza.
Nie okazał premierowi żadnego szacunku.
Co więcej, charakter rodziny Yang, uczciwy i prostolinijny z pokolenia na pokolenie, pogardzał zaokrągloną i przebiegłą ścieżką kariery urzędnika, którą podążał Su Cheng.
W ten sposób uraza została wyryta na zawsze.
Od tamtej pory Książę Północny i rodzina premiera zerwali wszelkie stosunki.
Na dworze cesarskim Su Cheng wielokrotnie utrudniał życie wojskom granicznym dowodzonym przez rezydencję Księcia Północnego.
Inaczej skąd mielibyście wiedzieć, dlaczego Su Hao, mówiąc o przybyciu do rezydencji Księcia Północnego, sprawił, że Zhang Long tak się denerwował, bojąc się, że nie wyjdą.
Su Hao zebrał się na odwagę i wszedł do rezydencji z ludźmi.
Jak tylko weszli, zobaczyli wielu żołnierzy ćwiczących na dziedzińcu.
Kamienne zamki były rzucane wysoko w górę.
Wszyscy patrzyli na Su Hao z nieprzychylnymi spojrzeniami.
Su Hao cicho podszedł do Ding Xiua.
– Gdyby doszło do konfrontacji, masz szansę się stąd wydostać?
– Jestem ciężko ranny, książę na pewno zginie – powiedział spokojnie Ding Xiu.
– A jeśli dodamy pieniędzy?
– Ile byś nie dodał, wynik się nie zmieni.
Po usłyszeniu tego Su Hao poczuł się załamany.
Zignorował go, pozwalając mu się popisywać.
Ale skoro już tu byli,
Su Hao i jego dwaj towarzysze udali się do głównej sali.
W głównej sali rezydencji siedział stary, schorowany mężczyzna.
Był to stary Książę Północny, Yang Zhong.
Obok niego stał niedojrzały chłopak, wnuk Yang Zhong, młodszy brat Yang Wanqing, Yang Yanhua.
To właśnie dla tego brata Yang Wanqing zwlekała z dziedziczeniem tytułu Księcia Północnego, przygotowując drogę dla jedynego męskiego potomka rodziny Yang.
– Witajcie, Książę Północny. Minęło wiele lat, Szanowny Panie, wciąż taki sam młodzieniec. –
Brak szczerości, ale komplementy zawsze mile widziane.
Su Hao ukłonił się na wejściu. Teraz nie macie powodu mnie bić, prawda?
– Yanhua, popatrz, czy słońce dziś wzeszło z zachodu? Jak to się stało, że ten skarb premiera nawiedził nasz dom?
Stary Książę Północny zapytał swojego wnuka z drwiną.
– Dziadku, lis daje prezenty kurczakom – bez dobrych zamiarów – powiedział z dumą Yang Yanhua.
Słuchając drwin dziadka i wnuka, Su Hao nie przejął się.
– Szanowny Panie, przyszedłem dzisiaj z ważną sprawą do omówienia – powiedział Su Hao.
– Cóż, co? Czyżbyś nadal miał na oku moją Wanqing? – zapytał lodowatym tonem stary Książę Północny.
– Su Hao, myślę, że chcesz dostać jeszcze raz. Z twoją posturą, jak chcesz poślubić moją siostrę? Weź lustro i się w nim przejrzyj – powiedział Yang Yanhua, wskazując na Su Hao i krzycząc.
– To zbyt wąsko, wasza wizja jest zbyt wąska! – powiedział Su Hao z pogardą do dziadka i wnuka.
Oboje zamarli.
– Gówniarzu, jeśli masz coś do powiedzenia, mów, nie bądź jak twój ojciec, pełen idiotycznych pomysłów – skarcił go niechętnie stary Książę Północny.
– Każdy, kogo wyciągniecie z rezydencji Księcia Północnego, to zahartowany mężczyzna. Kiedy przychodzicie rozmawiać, zawsze sprowadzacie to do spraw sercowych. Mówicie, że macie małe wizje, a potem okazuje się, że nie macie racji?
Powiedział Su Hao bez uniżoności.
– Przestań pieprzyć, Su Hao, po co tu przyszedłeś? – niecierpliwie krzyknął Yang Yanhua.
Su Hao rozłożył wachlarz.
– Jestem gościem, a mimo to od pół dnia nie podano mi nawet herbaty, ani nawet szklanki wody. Czy tak wygląda gościnność rezydencji Księcia Północnego?
Su Hao powiedział i sam znalazł sobie miejsce i usiadł.
Yang Yanhua właśnie miał wybuchnąć gniewem, gdy stary Książę Północny uniósł rękę i go powstrzymał.
– Podajcie herbatę.
Wkrótce służący przyniósł Su Hao filiżankę herbaty.
– Pij, zobaczymy, co powiesz, pijąc naszą herbatę.
Su Hao odetchnął z ulgą. Herbata była rzeczywiście przeciętna.
Postawił filiżankę.
– Więc teraz przed Szanownym Panem, nie będę owijał w bawełnę. Chcę po coś przyjść? – zapytał Su Hao poważnie.
– Su Hao, zwariowałeś? Przychodzisz do nas po rzeczy?
Yang Yanhua był pod wrażeniem odwagi Su Hao.
– Młodzi ludzie są porywczy. Kiedy dorośli rozmawiają, dzieci idą się bawić – powiedział Su Hao z irytacją.
– Ty~
Yang Yanhua był wściekły, ale został powstrzymany przez starego Księcia Północnego.
– Mów, po co przyszedłeś?
– Chcę wszystkie stare wojska i rannych weteranów, którzy przeszli na emeryturę z pola bitwy, a którzy należą do rezydencji Księcia Północnego.
Kiedy Su Hao to powiedział, nawet stary Książę Północny ukląkł ze zdumienia.
– Ty łobuzie, chcesz się buntować?
– Szanowny Panie, proszę nie żartować. To sprawa życia i śmierci. Poza tym, gdybym się buntował, czy zabrałbym grupę starców i chorych?
Su Hao był zdezorientowany.
Słysząc słowa Su Hao, Książę Północny odetchnął z ulgą i usiadł.
– Po co ci tak wielu ludzi?
– Czy to jakaś duża liczba? – zapytał Su Hao z ciekawością.
– A jak inaczej? Według rejestru, w rezydencji jest ponad dwa tysiące starych i rannych żołnierzy. Nic nie wiesz, a przychodzisz po ludzi.
Książę Północny skarcił go niechętnie.
– Jeszcze trochę, jeszcze trochę. Mogę sobie z tym poradzić. – Su Hao obliczył i skinął głową.
– Su Hao, co ty właściwie robisz? – niecierpliwie zapytał Yang Yanhua.
– Powiem szczerze, wasza rezydencja Księcia Północnego co roku zapewnia wsparcie tym starym żołnierzom, ponosząc znaczne koszty. Ponadto, to tylko kropla w morzu potrzeb i wcale nie rozwiązuje problemu.
Powiedział Su Hao spokojnie.
– Co to ma do ciebie? – odpowiedział Yang Yanhua, czerwony na twarzy.
Su Hao mówił prawdę.
– Nie było mnie, więc nie miało to ze mną nic wspólnego. Ale teraz, kiedy tu jestem –
Przerywając w połowie zdania, Su Hao wstał.
Ukłonił się Księciu Północnemu.
– Błagam Księcia Północnego, aby zapomniał o waśni między naszymi dwoma rodzinami i pozwolił mi dać tym starym żołnierzom szansę na przeżycie. –
Powiedział Su Hao poważnie.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~····Rozdział 13 Su Hao: Taki wielki, fruwał w moim kierunku, wpadłem w panikę.
Stary Książę Północny patrzył na działania Su Hao.
– Gówniarzu, co to ma znaczyć?
Su Hao wstał i spojrzał na Księcia Północnego.
– Dosłownie. Wasza rezydencja Księcia Północnego nie może zapewnić tym rannym i starym żołnierzom środków do życia. Ja mogę – powiedział Su Hao słowo po słowie.
– Su Hao, na jakiej podstawie? Jesteś tylko próżniakiem – powiedział Yang Yanhua z pogardą.
– Na tej podstawie, że ja, próżniak, mam pieniądze – powiedział Su Hao z dumą, otwierając wachlarz.
– Su Hao, wiesz, jakie są konsekwencje drwienia ze mnie – powiedział lodowatym tonem Książę Północny.
– Słowa nic nie znaczą. Ja, Su Hao, zgadzam się na podpisanie pisemnego zobowiązania. Jeśli któryś z żołnierzy przekazanych przez rezydencję Księcia Północnego będzie miał niedobór żywności, będzie pod karą – odpowiedział Su Hao poważnie.
– Naprawdę?
Zapytał stary Książę Północny podekscytowany.
– Dziadku, naprawdę wierzysz temu facetowi?
Dalej Yang Yanhua nie dowierzał Su Hao.
Stary Książę Północny go zignorował, wpatrując się w Su Hao.\Następnie westchnął.
– Teraz ja nie mam nic do powiedzenia w sprawach rezydencji. –
Su Hao otworzył szeroko oczy.
– Zabawiasz się?
Cholera, zmarnowałem tyle śliny, a ty, stary dziadu, mówisz, że nie rządzisz?
W tym momencie zza sali rozległ się głos:
– Generale –
Głosy służących z szacunkiem.
Stary Książę Północny uśmiechnął się i podrapał po brodzie.
– Osoba, która ma coś do powiedzenia, przyszła. Rozmawiajcie.
Su Hao odwrócił się zszokowany.
Zobaczył piękną generał w wojskowym stroju, pełną wigoru, wkraczającą do głównej sali.\Zignorowała Su Hao i podeszła do starego Księcia Północnego.
– Dziadku. –
– Wanqing, wróciłaś?
– Siostro. –
Tak, ta generał to generał Strategii Niebiańskiej, Yang Wanqing.
Ding Xiu podszedł do Su Hao i szepnął:
– Książę, absolutnie nie drażnij tej osoby. Jest mistrzynią Xiantian.
Su Hao spojrzał na niego gniewnie.
– Nie musisz mi przypominać.
„Zostałem przez nią pobity”.
Jednak Su Hao był również zdumiony.
Yang Wanqing jest tak młoda, a jej talent w sztukach walki przyćmiewa nawet głównego bohatera.
Mistrzyni Xiantian. Jak ona może walczyć ze mną?
Czy nie pokonałaby mnie jednym uderzeniem?
Ale muszę przyznać, nic dziwnego, że mój poprzednik miał odwagę, Yang Wanqing jest naprawdę piękna. Jej kształty są nie do ukrycia nawet w zbroi.
Czy nie jest ciężka?
Kiedy Su Hao zastanawiał się nad problemem ciężkości, Yang Wanqing, po przywitaniu się z dziadkiem i bratem,
Ostry wzrok generał spoczął na Su Hao.
– Słyszałam w koszarach, że ktoś przyszedł robić kłopoty w naszej rezydencji? Znowu ty, Su Hao?
Na wieść o tym, co powiedziała Yang Wanqing, Su Hao podskoczył, jakby nadepnięto mu na ogon.
– Kto robi kłopoty? Który pies rozpuszczał plotki? Uspokój się, nie atakuj. Przyszłam po ludzi.
Su Hao przestraszony szybko się taktycznie wycofał za Zhang Longa i Ding Xiua.
– Po ludzi?
Słysząc Su Hao, Yang Wanqing zacisnęła zęby ze wstydu.
Su Hao zamarł. Czyżby się pomylił?
Przyszedł po starych żołnierzy.
– Su Hao, naprawdę się nie nauczyłeś. Mówiłam, że nigdy nie poślubię takiego próżniaka jak ty. Porzuć te myśli – zdecydowanie powiedziała Yang Wanqing.
– Och, do cholery, mówiłem to już dwa razy od kiedy wszedłem. Nie mam z tym nic wspólnego. Po co miałbym cię poślubić? Dla twoich wysokich umiejętności bojowych, żebyś mnie łatwo nie pobiła? Czy dlatego, że masz szerokie biodra i urodzisz mi syna?
Su Hao był naprawdę zdezorientowany.
Co jest nie tak z tymi ludźmi?
Rozgniewany, nawet wulgaryzmy wypłynęły na jego usta.
Po tym, jak Su Hao skończył mówić, wszyscy zamilkli.
Yang Yanhua patrzył na Su Hao jak na męczennika.
Naprawdę jest odważny? Śmie mówić tak do swojej siostry.
Oczywiście, że nastąpiła kolejna akcja. Yang Wanqing się poruszyła.
– Su Hao, szukasz śmierci.
– Wanqing, nie.
Stary Książę Północny próbował powstrzymać, ale było za późno.
Yang Wanqing już zaatakowała.
Widziano, jak z ręki generał wydobyła się Qi,
I uderzyła w miedziany kocioł używany do palenia kadzideł w głównej sali.
Miedziany kocioł, ważący co najmniej kilkaset kilogramów, z głośnym hukiem przeleciał przez powietrze w kierunku Su Hao.
Ding Xiu zrobił krok do przodu.
– Cholera, książę, odejdź. Jeśli mam umrzeć, umrę. Panie, kup mi droższy pogrzeb –
Ding Xiu przygotowywał się do obrony przed Su Hao, aby zablokować miedziany kocioł.
Jednak w tym samym czasie Su Hao odepchnął Ding Xiua i Zhang Longa.
– Idź precz – powiedział Su Hao cicho.
Gdy miedziany kocioł zbliżał się z sykiem, Su Hao czuł, że może sobie z tym poradzić.
Su Hao postanowił zaufać swojej intuicji.
I rzeczywiście, w następnej chwili, na zdziwione spojrzenia wszystkich, Su Hao oburącz podparł kocioł.
Jeśli chodzi o Qi Xiantian przyczepione do kotła, Su Hao nie mógł nic poradzić.
Następnie Su Hao krzyknął.
Uwolnił Siłę Dziewięciu Wozów i Dwóch Tygrysów z całej mocy.
Z trudem uniósł kocioł,
Krążąc w powietrzu, rzucił go na drugą stronę.\Cholerna Qi Xiantian została rozładowana.
Kiedy uderzył o ziemię, podłoga natychmiast się rozpadła, wzbijając tumany kurzu.\Wszyscy byli oszołomieni.
Nie tylko rodzina Yang, ale także Zhang Long i Ding Xiu byli oszołomieni.
Kiedy nasz książę stał się tak silny?
Wszyscy patrzyli na Su Hao, który stał obok kotła, gdy kurz opadł.
Su Hao nagle cofnął rękę z kotła.
– Cholera, ale gorące. Hu hu hu.
Su Hao gorączkowo dmuchał na swoją rękę.
Wtedy wszyscy zareagowali.
Stary Książę Północny mocno uderzył w stół.
– Nonsens. Wanqing, chcesz go zabić?
– On, on nic nie zrobił, tak? Hm, dziadku, Wanqing wie, że się pomyliła?
Yang Wanqing, rozwścieczona, nie pomyślała.
Ale teraz zareagowała.
Gdyby to była zwykła osoba, Su Hao zginąłby od tego ataku.
Chociaż rezydencja Księcia Północnego nie bała się rodziny premiera, Su Hao nie mógł umrzeć w rezydencji Księcia Północnego.
W tym momencie stary Książę Północny wstał i podszedł do Su Hao.
– Chłopcze, niezłe umiejętności bojowe?
– Umiejętności bojowe? Nie umiem. –
Odpowiedział Su Hao szczerze.
– Niemożliwe. Myślisz, że jesteśmy ślepi? Mój kocioł waży co najmniej osiemset kilogramów, a ty go podniosłeś? Mówisz, że nie umiesz walczyć?
Yang Yanhua wręcz bełkotał.
Nie mógł nic poradzić, ponieważ w jego umyśle Su Hao był odpadem.
Jak można było przewidzieć, że ten odpad nagle tak się rozwinie?
Z całym szacunkiem, z jego siłą, nie mógł tego zrobić.
Chociaż Yang Yanhua był młody,
– Naprawdę nie umiem walczyć. Mam tylko dużą siłę – wyjaśnił Su Hao z bezradnością.
Stary Książę Północny złapał Su Hao za nadgarstek.
Su Hao nie stawiał oporu, wiedząc, że druga strona chce go zbadać.
– Hm? Naprawdę nie ma wewnętrznej energii? Naturalna siła, naturalny materiał do treningu sztuk walki. Jak to się stało, że przez te wszystkie lata nie słyszeliśmy, że syn Su Chenga ma takie zdolności?
Powiedział stary Książę Północny ze zdumieniem.
– Cóż, Szanowny Panie, mój ojciec jest urzędnikiem cywilnym i kazał mi się uczyć. –
Su Hao zawstydził się i wymyślił wymówkę.
Chciał powiedzieć, że jego ojciec też nie wiedział.
– Absurd. Ten Su Cheng naprawdę marnuje twój talent, dziecino. Ale nie jest za późno. Czy chciałbyś się uczyć sztuk walki?
Zmienił ton stary Książę Północny i zapytał.
– Och? Szanowny Panie, chcesz mnie nauczyć?
Su Hao zaciekawił się.
– Haha, jestem stary, pozwól mojej Wanqing cię nauczyć. –
Stary Książę Północny uśmiechnął się i zmrużył oczy.
Su Hao wzdrygnął się.
– Lepiej zapomnij. Jeśli nauczę się od niej, pierwszego dnia mnie zabije.
Su Hao potrząsnął głową jak grzechotką.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~····Rozdział 14 Stary dziadu, ewidentnie szukasz zięcia do domu.
– Dziadku, kto chce uczyć tego łobuza? – powiedział Yang Wanqing gniewnie do Su Hao.
Stary Książę Północny spojrzał na Yang Wanqing z czułością.
– Haha, chłopcze, nie pogardzaj tym, co masz. Moja Wanqing ma mniej niż dwadzieścia lat, a jest mistrzynią Xiantian. Zapytaj w całym Wielkim Wu, ile jest takich osób? Poza tym, czy nie interesujesz się moją Wanqing? Stary człowiek gwarantuje, że z twoim talentem, w ciągu dziesięciu lat dogonisz Wanqing. Wtedy będziesz mógł robić, co chcesz, i co ona może ci zrobić?
Mówił kuszącym głosem stary Książę Północny.
Su Hao otworzył szeroko oczy.
– Szanowny Panie, szukasz ucznia? Ewidentnie szukasz zięcia do domu – powiedział Su Hao, zdając sobie sprawę.
Zanim starszy pan zdążył coś powiedzieć,
Nagle z tyłu obu poczuła się zimna atmosfera.
– Dziadku. –
Su Hao i starszy pan zadrżeli.
– Eee, tam, tam, starszy panie, porozmawiajmy o tym później, zanim porozmawiamy o sprawach –
– Tak, tak, najpierw omówmy sprawy. Czasy są takie, że Wanqing wróciła, możesz z nią porozmawiać. – Starszy pan szybko odpowiedział i wrócił na swoje miejsce.
Yang Wanqing podeszła do Su Hao.
– Mów, po co przyszedłeś?
– Kiedy mówisz, trzymaj się ode mnie z daleka, dobrze?
Su Hao naprawdę się bał.
Co jeśli powiem coś nie tak, a ta kobieta uderzy mnie?
– Och, siostro, ten facet przyszedł po listę starych żołnierzy i rannych. Mówi, że może ich utrzymać. –
Widząc, jak Su Hao jest potulny, Yang Yanhua opowiedział za niego.
– Co?
Yang Wanqing spojrzała na Su Hao ze zdumieniem.
– Tak, dokładnie. Oczywiście, że nie chodzi o utrzymanie. Wszyscy zarabiają na życie własnymi rękami. Ja tylko daję im platformę do zarabiania pieniędzy, rozumiesz?
Wyjaśnił Su Hao.
– Chcesz ich zatrudnić?
Yang Wanqing zastanowiła się i zapytała.
– Tak, tak, tak. Jesteś mądrzejsza niż twój dziadek i brat. Będą dla mnie pracować. Mam wiele sklepów w domu, nie muszę tego udowadniać? Właśnie teraz, kiedy mam zamiar prowadzić interesy, potrzebuję ludzi. Tak długo, jak będą mogli chodzić i się poruszać, wszyscy ich potrzebuję. Czy teraz możesz mi dać listę?
Zapytał Su Hao.
– Dlaczego?
– Dlaczego co?
– Masz pieniądze, jasne, że możesz zatrudnić zwykłych ludzi. Dlaczego chcesz tych starych żołnierzy i rannych?
Yang Wanqing zadała pytanie, które nurtowało ją.
To samo chciał zapytać stary Książę Północny.
Su Hao pomyślał, spojrzał na wszystkich.
– Nie jest łatwo przeżyć pole bitwy. Nie można pozwolić tym mężczyznom, którzy przelali krew za Wielkie Wu, płakać ponownie. Może to brzmi trochę pretensjonalnie, możecie w to nie uwierzyć. Ale jeśli mi nie ufacie, jutro możecie ich sprowadzić do rezydencji Księcia Północnego. Podpiszę z nimi umowę tutaj, przed wami. Mogę zagwarantować tylko tyle, że pod moim kierownictwem, Su Hao, nie będą głodować.
Su Hao powiedział szczerze.
– Jutro?