Su Hao wysiadł z samochodu z mieczem w dłoni,
mając nadzieję, że Ding Xiu wróci szybko, albo przynajmniej Zhang Long i Zhao Hu.
Tak, Su Hao, choć pełen sił, teraz czuł się niepewnie.
Nagle z lasu dobiegły szybkie kroki.
Su Hao spojrzał z nadzieją,
myśląc, że to Zhang Long i jego kompani.
Jednak widok nadchodzących sprawił, że serce mu opadło.
„Cholera, czy moje szczęście się skończyło?”
Ponieważ nadeszło cztery lub pięć osób,
każda z ostrą bronią,
wyglądali groźnie; na pewno nie byli to dobrzy ludzie.
„Ktoś tu jest.”
Kilku ludzi pobiegło w stronę konnego powozu.
Teraz Su Hao nie mógł nawet uciec powozem,
ponieważ kilku ludzi otoczyło Su Hao i pojazd.
„Chłopcze, widziałeś ranną kobietę?”
Jedna z osób krzyknęła, pytając Su Hao surowo.
Okazało się, że to po ranną kobietę.
„Eee, nie? Ja tylko przejeżdżałem.”
Su Hao udawał głupka.
„Starszy bracie, ta kobieta została otruta i jest ranna, nie mogła uciec daleko. Musi się ukrywać gdzieś w pobliżu.”
Mówił jeden z nich.
„Kilku starszych braci, nic się nie stało, ja już idę.”
Powiedział Su Hao, chcąc odjechać powozem.
„Czekaj, hehe, chłopcze, czy uważasz, że jestem głupi?”
Przywódca podszedł do Su Hao i powiedział zimnym głosem.
„O czym mówisz? Nie rozumiem, nie podchodź.”
Su Hao siedział na powozie i krzyknął.
„Hehe, nie rozumiesz? Ta strużka krwi, czyja ona jest?”
Słysząc słowa przywódcy,
Su Hao i inni zauważyli.
Na ziemi, ślady świeżej krwi prowadziły aż do powozu.
Su Hao pomyślał: „To koniec”.
Kto powiedział, że przeciwnicy nie są inteligentni?
Oni na pewno by się ukryli, gdyby bohater był obecny.
Zhao Ritian: „Czy ty przypadkiem nie jesteś protagonistą? Czy nie masz poczucia własnej wartości?”
„Hmmm?”
W tym momencie z powozu dobiegł jęk bólu.
Su Hao z gorzką miną pomyślał: „Cholera, czy nie mogłaś wytrzymać jeszcze trochę?”
„Zabijcie go, nie zostawiajcie nikogo żywego.”
Przywódca rzucił zimne spojrzenie.
Kilku ludzi wyciągnęło miecze i szable, zbliżając się do powozu.
„Pieprzyć to, wszyscy przestańcie, czy daję wam za dużo swobody?”
Su Hao wyciągnął z wnętrza powozu miecz kobiety.
Trzymając go, z nieznaną mu odwagą,
krzyknął do nich obraźliwie.
Widząc miecz w rękach Su Hao,
„Hm, kobieta rzeczywiście ukryła się w powozie. Chłopcze, oddaj nam ją, a pozwolę ci odejść.”
Przywódca mówił zimnym głosem.
„Do diabła, czy naprawdę myślisz, że jestem głupi? Mówiłeś, że nie zostawisz nikogo żywego, a teraz oferujesz mi pogrzeb i śmiesznie palisz papierosy. Czy próbujesz oszukać ducha?”
Su Hao bezpośrednio ich zwyzywał.
Su Hao wiedział, że ten facet prawdopodobnie obawiał się stanu kobiety w powozie.
Gdyby wiedział, że są świadomi ciężkich obrażeń i omdlenia kobiety,
na pewno by go nie puścił, ani Quan'er i Huahua.
Dlatego nie mógł pozwolić im zbliżyć się do powozu.
Musiał ich zwodzić, dopóki Ding Xiu nie wróci, wtedy będzie bezpieczny.
„Chłopcze, nie doceniasz sytuacji. Hm, nie umiesz sztuk walki, prawda? Nawet nie umiesz trzymać miecza, a chcesz naśladować bohaterów?”
Przywódca mówił z pogardą.
Trzeba przyznać, że sposób, w jaki Su Hao trzymał miecz, był rzeczywiście żałosny.
„Pan młody nie zna sztuk walki, pan młody zaraz wam pokaże, cholera, cholera, cholera.”
Su Hao próbował zachować spokój.
Patrząc na pobliskie drzewo,
Su Hao bez wahania uderzył w nie.
Ku ich zaskoczeniu, małe drzewo o grubości łydki,
zostało uderzone przez Su Hao z taką siłą,
że prawie złamało się na pół.
Widząc to, zebrani wokół szybko przyjęli pozycję obronną.
Su Hao z wyniosłą miną,
zacisnął zęby w środku: „Ugh, boli, boli, boli! Cholera, nie mogę krzyczeć, bo się zdemaskuję.”
Tak, ten cios Su Hao był czystą siłą fizyczną,
który zrobił wielkie wrażenie wizualne.
Ale bez otoczenia go energią wewnętrzną,
bolało jak diabli.
„Hehe, interesujące, naturalna siła. Chłopcze, nie czuję od ciebie żadnych fal energii wewnętrznej, czy mam rację?”
Głos przywódcy brzmiał szyderczo.
„Cholera, dlaczego jesteś taki mądry? Poczekaj, jak tylko będę miał okazję, pierwszy cię zabiję. Nie dla innych powodów, tylko dlatego, że jesteś zbyt inteligentny.”
Su Hao myślał.
W tym momencie jeden z napastników po jego bokach,
uderzył mieczem.
„Bez energii wewnętrznej, prawie dałeś się oszukać, chłopcze. Umieraj.”
Su Hao odruchowo się cofnął,
unikając niebezpiecznego ciosu mieczem, ale to jeszcze nie koniec.
Napastnik kontynuował atak.
Su Hao toczył się i kulił, unikając ciosów.
Ludzie obok obserwowali jego nieporadność,
śmiejąc się i drwiąc,
nie mając zamiaru mu pomagać.
Ale wkrótce przestali się śmiać,
potem zobaczyli Su Hao, który przestał uciekać.
Nagle chwycił miecz i zaczął walczyć.
A technika miecza, którą używał,
była tą samą techniką, której używał napastnik.
Napastnik, nieostrożny, został zraniony przez Su Hao,
kilkoma ciosami w klatkę piersiową,
wycofując się.
„Starszy bracie, ten chłopiec jest dziwny.”
W tym momencie Su Hao przejrzał na oczy.
Tak, Su Hao w stanie kryzysu,
jakby wszedł w inny stan.
Su Hao natychmiast zrozumiał: „Mistrzostwo bojowe / Wudao Tongming”.
Nagroda, którą otrzymał zeszłej nocy.
„O Boże, gdybym wiedział, że jesteś taki potężny, poszedłbym najpierw uczyć się od Ding Xiu.”
„Chodź, nadal uważasz, że pan młody nie zna sztuk walki?”
Su Hao z pewnością uniósł miecz i spojrzał na nich.
„Atakujcie wszyscy, zabijcie go.”
Przywódca natychmiast wydał rozkaz.
„Cholera, nie ma honoru w walce. Odważcie się walczyć po jednym!”
Su Hao był przerażony, cztery lub pięć mieczy i szabel,
zwłaszcza ten przywódca, którego miecz miał wręcz podmuch ostrza.
Su Hao szybko wskoczył na powóz, by się ukryć.
„Ding Xiu, jeśli nie przyjdziesz, zginę!”
Su Hao krzyknął w niebo.
W momencie kryzysu,
nieoczekiwanie trzy strzały poleciały z lasu w stronę powozu.
Zgłębiający powietrze odgłos, gdy zabójcy zdali sobie sprawę,
widzieli, że trzej niscy rangą zabójcy zostali trafieni strzałami,
polecieli do tyłu i upadli na ziemię.
Su Hao spojrzał z radością.
Widział Yang Yanhua, z lizakiem w ustach, trzymającego łuk i strzały.
Przywódca, trzymając szablę, ostrożnie spojrzał.
„Kto tam?”
W tym momencie Ding Xiu wyciągnął swoją szablę Miao.
„Zaraz stracę pracę. Przerwać komuś drogę do zarobku to jak zabić rodzica. Jeszcze pytasz, kim jestem? Zejdź i zapytaj króla piekieł.”
Ding Xiu powiedział zimnym głosem.
Szabla Miao poruszała się, jakby niosła ze sobą podmuch ostrza.
Od razu przeszedł do zabójczego ataku.
Przywódca został zmuszony do odwrotu, ale Ding Xiu nie zamierzał go puścić.
Każdy cios był ostrzejszy od poprzedniego.
Pozostali słabi zabójcy, widząc tę sytuację,
ich szef był zajęty przez mistrza,
a w oddali był jeszcze boski łucznik.
Co jeszcze można by chcieć? Uciekać.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~····Rozdział 22: Osoba uratowana, bohaterka Yun Liu.
Niestety, kierunek ucieczki był taki, że wpadli na Zhang Longa i Zhao Hu, którzy wracali z zbierania drewna.
Widząc tę scenę, jeśli nadal by nic nie zrozumieli,
nie nadawaliby się do pracy u Su Hao.
Obaj ruszyli do ataku, bez zbędnych słów,
natychmiast zaatakowali.
Su Hao zobaczył, że niebezpieczeństwo minęło,
poddał się i usiadł na powozie.
„Cholera, na śmierć mnie przestraszyłeś.”
【Ding, wykryto, że gospodarz ukończył dzisiejszą Misję Dobrych Uczynków. Treść misji: Uratowanie bohaterki Yun Liu z rąk zabójcy z Demonicznego Kultu, zmiana jej ścieżki losu. Na podstawie wyników dla gospodarza przyznano: dwukrotne losowanie z puli nagród srebrnych.】
Su Hao był zaskoczony. Powiedziałeś, kto to jest?
Zaskoczony Su Hao odwrócił się i podniósł zasłonę powozu.
Ale w następnej sekundzie zrobiło mu się niezręcznie.
„Młody panie,”
Quan'er zarumieniła się i powiedziała pieszczotliwie.
Ponieważ właśnie opatrywała ranną kobietę w brzuch,
a wszystkie ubrania były zdjęte.
Co ważniejsze, kobieta już się obudziła.
Jednak z powodu ciężkich obrażeń, mogła tylko otworzyć oczy.
Patrząc, jak Su Hao podnosi zasłonę powozu i wpatruje się w nią,
Su Hao przełknął ślinę.
Następnie zauważył spojrzenie kobiety z ostrą błyskawicą.
„Przepraszam, przepraszam, kontynuujcie.”
Su Hao szybko opuścił zasłonę.
„Cholera, systemie, powiedziałeś, że to Yun Liu.
Czy to ta bohaterka z książki?”
Su Hao dokładnie wspominał fabułę książki.
Wyglądało na to, że tak. Bohater Zhao Hao spotkał Yun Liu zaatakowaną przez Demoniczny Kult na pustkowiu.
Protagonista wykazywał dar losu, ratując Yun Liu.
Później, dzięki Yun Liu, wstąpił pod bramę Tianxiao Palace do mistrzyni Yun Hua.
【Tianxiao Palace: Lider prawych ścieżek w świecie Wielkich Sztuk Walki. Jest bardzo rygorystyczny w przyjmowaniu uczniów, w każdej generacji jest tylko kilku uczniów, ale wszyscy są postaciami stabilizującymi region. Mistrzyni Yun Hua jest nazywana numerem jeden w Jianghu.
Ale poza uczniami, nikt nie widział prawdziwego oblicza Mistrzyni Yun Hua.】
Inni tego nie wiedzieli, ale Su Hao wiedział.
Mistrzyni Yun Hua była nie tylko mistrzynią sztuk walki,
ale także piękną kobietą, której urok nie przeminął.
Zhao Ritian wstąpił pod bramę Mistrzyni Yun Hua,
stał się młodszym bratem Yun Liu,
nie tylko zyskał siostrę, ale też został uczniem, który atakuje swojego mistrza.
Wielu czytelników skomentowało: „To zwierzęce!”
„Cholera, to nie tak. Mam tylko jedno pytanie: gdzie jest Zhao Ritian? Gdzie jesteś? Nie widać cię. Ostatnim razem Quan'er, spóźniłeś się, ale to było do przyjęcia. Tym razem nawet ciebie nie ma. Bez mnie, twoja siostra już dawno by umarła.”
Zhao Hao: „Co myślisz? Zapomniałeś, że wciąż dochodzę do siebie? Nie, wcale o tym nie wiesz, ty zwierzę, chcesz walczyć jeden na jednego?”
„O Boże, właśnie widziałem. Ona nie może się już u mnie mścić, prawda?”
Su Hao mamrotał.
To nie tak, że się martwił, bo wiedział,
że mimo że Yun Liu była ciężko ranna,
była ona biegłą mistrzynią. Kto wie, ile jeszcze się nauczyła.
„Aha, nawet jeśli mnie kilka razy uderzy, to i tak na mnie korzystnie. Nie mówiąc już o tym, że figura Yun Liu jest naprawdę dobra.”
Właśnie wtedy Zhang Long i Zhao Hu wrócili, ciągnąc uciekającego zabójcę Demonicznego Kultu.
Jednak był to już jego zwłoki.
„Młody panie, zabiliśmy go.”
„Zabiliście go, po co go ciągniecie?”
Su Hao zirytowany zganił dziwaczne zachowanie tych dwóch głupców.
Otarłem się o śmierć, czy mam ich teraz chwalić?
Dwaj głupcy szybko rzucili zwłoki.
W tym momencie Yang Yanhua, który właśnie podszedł,
szybko odrzucił głowę, którą trzymał.
Miał nadzieję na zredukowanie zasług, aby nie zostać zganionym.
W tym momencie Yang Yanhua powstał z kilku zwłok.
„Su Hao, to wszyscy ludzie z Jianghu, jak ich sprowokowałeś?”
Yang Yanhua zapytał.
Su Hao naprawdę chciał pochwalić tego chłopca.
Naucz się od niego. Oto, co się nazywa profesjonalizmem.
„Trudno to opisać. Ding Xiu, zabierz ich i pozbądź się tych zwłok, zrób to czysto. Dzisiejszy piknik na świeżym powietrzu jest zepsuty. Po wszystkim, wracajmy szybko do miasta. Xiao Hua, nie mów nic nikomu po powrocie, ci ludzie nie są zwykli.”
Su Hao instruował.
Kilku ludzi zaczęło działać. Yang Yanhua skinął głową.
Nie bał się tych ludzi z Jianghu,
ale to był kłopot. Ci ludzie z Jianghu są bardzo kłopotliwi.
On strzelił do trzech z nich. To była przyczyna i skutek w Jianghu.
Su Hao działał dla jego dobra.
W drodze powrotnej Su Hao nie wsiadł do powozu,
ale stłoczył się z Zhang Longiem i Zhao Hu.
Kilku ludzi pośpiesznie wróciło do miasta,
od razu udali się do Rezydencji Premiera.
Yun Liu była zbyt mocno zatruta i ponownie zemdlała.
Su Hao szybko wezwał lekarza.
Oprócz Quan'er, która weszła, by pomóc,
Su Hao i inni czekali na dziedzińcu.
„Losowanie systemu.”
Su Hao znalazł czas na wylosowanie nagrody.
【Ding, gratulacje dla gospodarza za dwukrotne losowanie z puli nagród srebrnych.Otrzymane nagrody: Pigułka uniwersalnej antidotum * 1 butelka, Pięć lat czystej wewnętrznej siły (wersja inicjacji) 】
Dwie nagrody są całkiem dobre.
Jedna butelka lekarstwa na antidotum zawiera dziesięć pigułek.
To są artefakty ratujące życie.
Widzieliście, jak biegła bohaterka, która była nawet Xiantian Master,
została powalona trucizną i ścigana przez tak wielu małych ludzi?
Zabójca przywódca: Kto jest małym człowiekiem? Chłopcze, jeśli masz odwagę, zejdź i walcz ze mną.
To nie tak, że Su Hao przesadzał.
Oprócz tego zabitego przez Ding Xiu, który był Postnatal Martial Artist,
pozostali byli gorsi nawet od Zhang Longa i Zhao Hu.
Dlatego Yang Yanhua zastrzelił trzech z nich.
Zanim Su Hao zdążył pomyśleć, w następnej sekundzie,
nieoczekiwanie pojawiła się siła w pustce Su Hao.
Następnie gorący strumień popłynął prosto do Dantian Su Hao.
Po tym, jak Su Hao całkowicie wchłonął tę siłę,
i pozwolił jej krążyć w jego Dantian,
Su Hao z zadowoleniem otworzył oczy.
Spojrzał na Ding Xiu i Yang Yanhua obok, którzy z zaskoczeniem i dziwnie na niego patrzyli.
„Eee, dlaczego tak na mnie patrzycie?”
„Młody panie? Ty…”
„Su Hao, skąd masz tę energię wewnętrzną? Jest też niezwykle czysta.”
Spytali obaj zaskoczeni.
„Ach, skłamię, jeśli powiem, że nagle się pojawiła, uwierzysz?”
Su Hao powiedział niezręcznie.
„Mówisz, że nagle masz energię wewnętrzną porównywalną z First-rate Warrior? Jesteś potworem?”
Yang Yanhua powiedział bezradnie.
Su Hao ucieszył się słysząc to.
„Haha, mówisz, że jestem First-rate Warrior? Czyli jestem jak Zhang Long i Zhao Hu?”
Su Hao uśmiechnął się i spojrzał na Zhang Longa i Zhao Hu obok.
„Eee, młody panie, nasza energia wewnętrzna nie jest tak czysta jak twoja.”
Zhang Long powiedział niezręcznie.
„Eee, bracie, co mamy teraz zrobić? Patrząc na młodego pana, nie chcę już żyć.”
Zhao Hu powiedział głupkowato.
„Przestań mówić, ja też tak czuję.”
Zhang Long też mówił z rozpaczą.
Cholera, ponad dziesięć lat ciężkich treningów, a nasz młody pan zyskał to, mrugając okiem.
Ding Xiu potarł nos.
„Nie można tak powiedzieć. Młody panie ma tylko energię wewnętrzną, ale nie wie, jak jej używać. Gdyby doszło do prawdziwej walki, nadal nie pokonałby Zhang Longa i Zhao Hu.”
Ding Xiu powiedział uczciwie.
„Ach? Co z tego wtedy?”
Su Hao powiedział niezadowolony,
uderzył w stół.
Ale w następnej sekundzie, bum, kamienny stół na dziedzińcu,
został złamany jednym uderzeniem Su Hao.
Wszyscy byli w szoku.
Su Hao też niezręcznie spojrzał na Ding Xiu.
„Ok, Zhang Long i Zhao Hu też tak potrafią?”
Dwaj głupcy szybko potrząsnęli głowami.
Ding Xiu też przełknął ślinę.
Nie mówiąc już o nich, ja też nie dam rady?
Su Hao już miał nadludzką siłę, a teraz z dodatkiem energii wewnętrznej.
Jeśli naprawdę oberwie się jednym uderzeniem, spójrzcie tylko na kamienny stół.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~····Rozdział 23: Yang Yanhua: Siostro, jesteś zbyt „stronnicza”.
„To zbyt nienormalne.”
Umysł Yang Yanhua się załamał.
„Hehe, jestem całkiem niezły, prawda?”
Su Hao powiedział z głupkowatym uśmiechem.
Wszyscy wyrazili brak chęci do rozmowy z nim.
W tym momencie drzwi pokoju nagle się otworzyły.
Widzieli Quan'er i lekarza wychodzących.
„Jak się sprawy mają?”
Su Hao zapytał.
„Ach, młody panie Su, zewnętrzne obrażenia tej młodej damy to nic wielkiego, wystarczy odpoczynek. Najpoważniejsze jest trucizna, która ją zatruwa. Przepraszam, ale moje umiejętności medyczne są niewystarczające, nie mogę jej antidotum. Jeśli nie znajdzie się znany lekarz medycyny lub antidotum, życie tej młodej damy jest w niebezpieczeństwie.”
Lekarz powiedział bezradnie.
„Młody panie, co teraz robimy? Ta młoda dama nie obudziła się od powrotu.”
Quan'er również z troską zapytała Su Hao.
„Antidotum? Nic się nie stało. Proszę, Quan'er, daj jej to. Po pół godzinie poproś lekarza, aby ją zbadał i sprawdził, czy trucizna została rozpuszczona.”
Su Hao wyjął pigułkę antidotum z przestrzeni systemu i dał ją Quan'er.
„Dobrze, młody panie, już idę.”
Quan'er powiedziała i pobiegła do pokoju.
Lekarz, choć nie wiedział, czym jest ta pigułka antidotum Su Hao,
po pół godzinie nadal mógł poczekać.
~~~~·
Pół godziny później lekarz wszedł, aby zbadać tętno Yun Liu.
Zaskoczony odkrył, że trucizna Yun Liu została całkowicie rozpuszczona.
Zaskoczony lekarz zapytał Su Hao, czy zna się na medycynie.
Su Hao mógł tylko powiedzieć, że antidotum znalazł przypadkowo,
icy inaczej?
Powiedział mu, że może w przyszłości.
Następnie lekarz zalecił kilka recept na leczenie ran,
kazał Zhao Hu odebrać leki i zapłacił za wizytę.
Wieczorem Yang Yanhua zjadł kolację u Su Hao,
a potem wrócił do Rezydencji Zhenbei.
Po powrocie do rezydencji Yang Yanhua,
został zablokowany przez Yang Wanqing, która siedziała w salonie i czytała książkę o wojskowości.
„Dlaczego wróciłeś tak późno?”
„Eee, siostro, nie wiesz, dzisiaj było tak bardzo pracowicie, że dopiero teraz wróciłem.”
Yang Yanhua szybko wymyślił powód.
„Hehe, pomyśl dobrze, zanim odpowiesz. Albo zabiorę cię na plac treningowy, żeby porozmawiać.”
Yang Wanqing mówiła, patrząc na książkę o wojskowości, nawet nie podnosząc wzroku na Yang Yanhua.
Młodszy brat zadrżał.
„Siostro, ja…”
„Poszłam dziś do sklepu Su Hao, byli tam tylko jego zarządca i jakiś grubas. Mówili, że ani ciebie, ani Su Hao tam dziś nie było. Gdzie pojechaliście? Nauczyliście się kłamać od Su Hao, prawda?”
Yang Wanqing uderzyła mocno książką wojskową o stół.
Su Hao myśli: „Nie mów bzdur, ja go nie nauczyłem, twój brat zawsze umiał kłamać.”
Yang Yanhua prawie ukląkł. Szybko opowiedział całą historię dzisiejszego dnia,
nawet o tym, że Su Hao dał mu cukierka.
Byłem przerażony.
Młodszy brat powiedział: „To oczywiste. Moja twarz nadal jest opuchnięta.”
Yang Wanqing słuchała z zaskoczeniem.
„Co? Su Hao spotkał atak ze strony ludzi z Jianghu, czy nic mu się nie stało?”
Yang Wanqing nagle wzruszyła się z troską,
co zaskoczyło Yang Yanhua.
„Kaszl, kaszl, dlaczego na mnie patrzysz? Mów.”
Yang Wanqing powiedziała zawstydzona.
Młodszy brat myśli: „Su Hao, patrz, jak jedna wiązka kwiatów sprawiła, że moja siostra jest taka…”.
„Ach, nic się nie stało. Ten facet przeżył niebezpieczeństwo i wyszedł bez szwanku. Ja i jego ludzie w samą porę wróciliśmy i rozwiązać problem. Potem uratował bardzo ładną kobietę i wrócił do rezydencji. Jadłem u niego w domu, a potem wróciłem.”