Han Weimin rozejrzał się po zebranych, widząc ich postawę.
Kto wróg, a kto przyjaciel, było jasne jak słońce.
W końcu wszyscy zgodzili się rozwiązać ten problem na zebraniu całego podwórka.
Każde gospodarstwo domowe na razie się rozeszło.
Han Weimin, trzymając Qin Huairu za rękę, udał się do swojego domu.
Jego dom znajdował się na tylnym dziedzińcu, były to dwa przestronne i jasne pokoje od strony północnej na południe, co budziło zazdrość pozostałych mieszkańców podwórka.
Szczególnie rodzina Jia, mieszkająca w pomieszczeniach pomocniczych, wielokrotnie chciała zająć jeden z pokoi rodziny Han.
Sama Pani Jia Zhang miała na myśli, by Jia Dongxu jak najszybciej umówił się na randkę i ożenił, a następnie, poprzez dodanie nowego członka do rodziny, skłonić Yi Zhonghai, Liu Haizhong i Yan Fugui do wywarcia presji na Han Weimina.
Zmuszając go do opuszczenia mieszkania.
Ale nie spodziewała się, że Han Weimin przechwyci Qin Huairu.
Widząc, jak Han Weimin i Qin Huairu z miłością trzymają się za ręce, Jia Dongxu zemdlał i prawie zwymiotował krwią.
Ta piękna dziewczyna prawie została jego żoną.
Głośno krzyknął: – Mamo, nie możemy tak tego zostawić.
– Qin Huairu była moją kandydatką na żonę.
– Dlaczego ma być z nim, Han Weiminem?
Pani Jia Zhang pocieszyła go: – Dongxu, wytrzymaj na razie, na zebraniu całego podwórka zobaczymy, co ten chłopak powie.
– Jeśli nadal nie będzie miał odpowiedzi, złożymy skargę do Wojskowego Komitetu Kontroli.
Jia Dongxu skinął głową na te słowa i żałośnie jęknął, płacząc.
...
W domu Han.
Po wejściu do domu Han Weimina, Qin Huairu poczuła się nagle znacznie przestronniej.
Jej nastrój również się poprawił.
– Bracie Han, twój dom jest naprawdę duży.
Han Weimin wiedział, że Qin Huairu mówi to w porównaniu z domem rodziny Jia.
Han Weimin wyjął dwa jabłka z domowych zapasów, umył je i podał Qin Huairu jedno.
– Huairu, jedz jabłko.
Qin Huairu była już osobą Han Weimina, więc nie była już tak skrępowana.
Podeszła do jabłka, podziękowała i zaczęła je powoli gryźć.
– Ding, podarowano jedno jabłko, zwrócono 50, wpłacono na konto.
Han Weimin lekko uniósł kąciki ust.
Dobre dni dopiero nadejdą.
– Huairu, dzisiaj najpierw zapoznaj się z domem.
– Podaj mi adres swojego domu, a za kilka dni przygotuję rzeczy i przyjdę do ciebie z oświadczynami.
– Wtedy weźmiemy ślub, a od teraz będziemy mieszkać razem.
Słysząc to, Qin Huairu poczuła się w sercu szczęśliwa.
Brat Han jest dla niej bardzo hojny.
Przy pierwszym spotkaniu kupił jej ubrania i zabrał na obiad.
Jak rodzina Jia, byli tacy skąpi.
Na stole leżał tylko talerz orzeszków ziemnych.
Ciągle dolewała jej czystej wody.
Przez co czuła się cały czas pełna w podbrzuszu i wielokrotnie chodziła do toalety.
Po około godzinie.
Han Weimin odprowadził Qin Huairu na stację.
I dał jej dwa jüan na bilet.
Kiedy Qin Huairu wsiadła do autobusu publicznego, z całych sił machała do Han Weimina.
– Bracie Han, przyjdź do mnie jak najszybciej.
– Czekam na ciebie.
Han Weimin uśmiechnął się i odpowiedział głośno: – Spokojnie.
– Przyjadę tak szybko, jak to możliwe.
Poleciała jej mina, a w sercu było jej słodko jak miód.
...
Po powrocie na podwórko, mieszkańcy patrzyli na niego z coraz większą wrogością.
Han Weimin wcale się tym nie przejmował.
Te bestie nie mogły znieść, gdy innym się powodziło.
Po poślubieniu Qin Huairu, jego zapasy żywności i artykułów pierwszej potrzeby będą niewyczerpane.
Czego te bestie mogły się dowiedzieć.
Podszedł na środek dziedzińca i zobaczył Pani Jia Zhang przeszywającą go wzrokiem, gdy ta szyła podeszwy do butów, i splunąć z pogardą.
– Hmph~
W tym momencie.
W głowie Han Weimina rozległ się głos systemu.
Ding, znaleziono cel: Zhang Cuihua.
– Uroda: 35 punktów.
– Czystość: 0 punktów (nieczysta).
– Moralność kobieca: 5 punktów (zazdrosna kobieta).
– Skrajnie nie spełnia wymagań zwrotu.
Han Weiminowi lekko zadrżały powieki.
Cóż za wyczyn, czystość wynosiła 0.
Teoretycznie, jeśli Pani Jia Zhang była tylko z Panem Jia, jej czystość nie powinna być tak niska.
Chyba że...
Han Weimin wiedział, że Pani Jia Zhang to kobieta z historią.
Zgodnie z zasadami systemu, gdy opóścił wzrok na kobietę na ponad dziesięć sekund, system automatycznie ją identyfikował.
Ale tylko raz.
Potem, nawet jeśli patrzył dłużej, nie identyfikował jej ponownie.
Właściwie nie było potrzeby.
Czystość tylko się pogarsza, nie można jej naprawić.
Nawet jeśli założyłabym błonę, system by tego nie uznał.
Przeszedł przez środek dziedzińca i udał się na tył podwórka.
Zobaczył Xu DaMao siedzącego na tyłach podwórka, chrupiącego nasiona.
Jego rodzina zasadziła kilka słoneczników, więc mogli mieć trochę surowych nasion do jedzenia.
Tym razem Xu DaMao różnił się od oryginalnej wersji, miał już osiemnaście lat.
W tym samym wieku co Qin Huairu.
Osiągnął wiek, by znaleźć partnerkę.
Widząc Han Weimina, nie mógł powstrzymać się od przewrócenia oczami. W podwórku był uważany za niewidzialnego, ponieważ w domu Han był tylko on sam.
Teraz, gdy przechwycił piękną Qin Huairu, Xu DaMao był naturalnie bardzo zazdrosny.
Jak jego postawa wobec Han Weimina mogła być lepsza.
Siostra Xu DaMao, młodsza od niego o dwa lata, nazywała się Xu Yanling i uczyła się w liceum.
W tym momencie wyszła z domu.
Han Weimin w ogóle nie zwracał uwagi na Xu DaMao, ale przywitał się z Xu Yanling.
– Ding, znaleziono cel: Xu Yanling.
– Uroda: 85.
– Czystość: 100 punktów (nie dotykała niczego).
– Spełnia wymagania zwrotu.
– Poziom zwrotu: Poziom człowieka.
Xu Yanling była wciąż uczennicą, pełną niewinności i beztroski, nie miała tylu intryg co dorośli, odpowiedziała na pozdrowienie Han Weimina entuzjastycznie.
– Witaj bracie Weimin.
Xu DaMao widząc to, przewrócił oczami na swoją siostrę.
Był bardzo niezadowolony z jej zachowania.
Han Weimin wyjął z kieszeni pięć cukierków White Rabbit i podał je Xu Yanling.
Widząc cukierki, Xu Yanling nagle jej oczy zabłysły.
Jak takie małe dziewczynki mogą nie lubić słodyczy.
Podeszła radośnie do Han Weimina i wzięła cukierek podany przez Han Weimina.
– Ding, gospodarz podarował Xu Yanling 5 cukierków White Rabbit, otrzymał 5-krotny zwrot.
– Zwrócono 25 cukierków White Rabbit, wpłacono na konto.
Han Weimin lekko się uśmiechnął, czując pewne rozczarowanie.
Poziom człowieka rzeczywiście nie był równy Poziomowi Nieba Qin Huairu.
Jakaż ogromna różnica w mnożniku zwrotu.
Han Weimin po raz kolejny potwierdził, że jego decyzja o przechwyceniu Qin Huairu była absolutnie słuszna.
– Dziękuję, bracie Weimin.
Han Weimin uśmiechnął się: – Nie ma za co.
– Jeśli będziesz chciała więcej w przyszłości, poproś mnie.
Xu Yanling była zachwycona.
Nie spodziewała się, że w przyszłości będzie mogła prosić Han Weimina o więcej.
To lepsze niż jej własny brat.
Xu DaMao widząc, że Han Weimin przekupuje jego siostrę, natychmiast się zdenerwował.
– Xu Yanling, co nie wracasz do nauki?
– Nie chcesz zdawać na studia?
– Szybko wracaj do pokoju i się ucz!
Widząc surowe zachowanie Xu DaMao, Xu Yanling nadęła usta i niechętnie weszła do pokoju.
Han Weimin spojrzał z pogardą na Xu DaMao.
W obliczu dóbr materialnych wszyscy muszą się poddać.
Nawet jeśli pewnego dnia ten dupek stanie się twoim lojalnym psem.
W tym momencie odwrócił głowę i zobaczył dwójkę dzieci z domu Liu Haizhong stojących niedaleko.
Patrzyły na niego jak zahipnotyzowane.
Widać było, że te dwoje dzieci zobaczyło, jak właśnie podarował Xu Yanling cukierki White Rabbit.
Najstarszy syn Liu, Liu Guangqi, był w tym samym wieku co Xu Yanling i uczył się w gimnazjum, niezbyt dobrze się uczył.
Pozostała dwójka, Liu Guangtian i Liu Guangfu.
Liu Guangtian ma teraz 7 lat, Liu Guangfu 5 lat.
Han Weimin wiedział, że dzisiejsze zebranie całego podwórka z pewnością skieruje się przeciwko niemu.
Po pierwsze, nie miał żadnych podstaw na podwórku, inni bez wahania zwrócą się przeciwko niemu.
Po drugie, przechwycił Qin Huairu. Chociaż w tym wieku mówiono o wolnej miłości, Qin Huairu była zbyt piękna, co wywołało zazdrość wielu ludzi.
Biorąc pod uwagę oba te czynniki, dzisiaj na pewno nie będzie miał łatwo.
Ale Han Weimin miał swój własny sposób na zwycięstwo.
To ogromne zasoby materialne.
– W obliczu dóbr materialnych wszyscy muszą się poddać.
– Najpierw zjednajmy rodziny Liu Haizhong i Yan Fugui.
– Wtedy na zebraniu całego podwórka pomogą nam łagodzić sytuację.
Natychmiast.
Han Weimin wyjął z kieszeni cztery cukierki White Rabbit.
– Guangtian, Guangfu, chodźcie po nie.
Liu Guangtian i Liu Guangfu przetarli nosy rękawami, a potem z entuzjazmem podbiegli.
Oboje wzięli cukierki White Rabbit z ręki Han Weimina, ścisnęli je w dłoni i byli bardzo szczęśliwi.
– Dziękuję, bracie Weimin.
– Dziękuję, bracie Weimin.
Ich głosy wciąż brzmiały dziecinnie.
W domu Liu, dobre jedzenie mogli jeść tylko uczący się najstarszy syn Liu Guangqi.
Dwaj młodsi, którzy powinni być zadbani, rzadko coś jedli.
Teraz, otrzymując dwa cenne cukierki White Rabbit, czuli się wewnętrznie napełnieni i zadowoleni.
Han Weimin uśmiechnął się: – Nie ma za co.
– Czy twój tata jest w domu?
– Zaraz pójdę do ciebie w odwiedziny.
Liu Guangtian powiedział: – Jest w domu.
– Kłóci się teraz z mamą.
– Brakuje im mąki kukurydzianej w domu, a tata narzeka, że mama zużywa za dużo mąki do gotowania.
Han Weimin lekko uniósł kąciki ust.
Nadal miał w domu ponad dziesięć kilogramów mąki kukurydzianej.
Z systemem nie będzie już jadł tego typu rzeczy.
Sama kolacja z Qin Huairu zwróciwała białą mąkę, wystarczającą na długo.
Zatem poszedł do domu, zapakował dwa kilogramy mąki kukurydzianej do płóciennej torby, odwrócił się i wyszedł.
Przed domem Liu Haizhong.
– Dziadku Liu!
– Jesteś w domu?
Obecnie nadal trwał okres wojskowego nadzoru, więc trzech starców nie było jeszcze zarządcami.
Liu Haizhong właśnie skończył karcić żonę, sam był bardzo przygnębiony. Z powodu dużej liczby dzieci w domu, żywności nigdy nie było wystarczająco.
Chociaż był kluczowym technikiem w fabryce, ale jeszcze nie wprowadzono systemu klasyfikacji, a jego pensja nie wzrosła.
Słysząc głos, Liu Haizhong zmarszczył brwi.
Ten głos należał do Han Weimina.
To był teraz wróg całego podwórka.
Zamierzał odprawić Han Weimina kilkoma słowami, ale nagle przypomniał sobie, że dwójka dzieci wróciła właśnie z cukierkami w ustach, które dał im Han Weimin.
Jego wrogość do Han Weimina natychmiast zmalała o połowę.
Liu Haizhong wstał i odpowiedział: – Han Weimin, tak?
– W czym mogę pomóc?