Taktyka opracowana przez Lu Jiuchao była prosta, ale wymagała współpracy dwóch małych bestii. Xuan Yan był łatwy do opanowania, ale Larwa Owada nie była przecież jej własną Bestią. „Larwo Owada” - Lu Jiuchao najpierw wyjęła kawałek owocu esencji jakości i odezwała się naturalnie - „jedz, by uzupełnić energię”.
Larwa Owada podążała za Lu Jiuchao przez całą drogę i naturalnie widziała, że jadała takie same owoce esencji jakości, którymi ona karmiła Xuana Yana. Przyjemny zapach sprawił, że Larwa Owada nie mogła powstrzymać się od ślinienia się, szybko zjadając wszystkie owoce esencji jakości. Słodki smak wypełnił jej usta, Larwa Owada była szczęśliwa, a mgiełka wokół jej ciała stała się gęstsza.
Jednocześnie ból złagodniał, a nawet drobne rany zaczęły się goić. Larwa Owada zdziwiona uniosła małą łapkę i błyszczącymi oczami spojrzała na Lu Jiuchao. „Yo!”